Hız, tutku ve rekabetin sınırlarını zorlayan bir dünyada, Helin ve Anıl sadece pistte rakip değil, aynı zamanda birbirlerinin sınırlarını keşfeden iki yarışcı. Gecenin sessizliğinde yaşanan bir kazadan, tribünlerin gerginliğine, hızın ve adrenalinin arasında filizlenen bir yakınlığa... Bu hikaye, yarış tutkusunu ve insan olmanın karmaşık duygularını nefes kesen bir tempoda birleştiriyor. Pistin dışında da kalplerin yarıştığı bir hikaye.

Slm arkadaşlar GEREKLİ OLANLAR; ~KİTAP ADI ~KARAKTERLER ~KAPAKTA OLMASINI İSTEDİĞİNİZ CÜMLE ~İSTEDİĞİNİZ BİR EFEKT VARSA ONU SÖYLEYİN ~AKLINIZDA OLAN KAPAK TASARIMI ~EĞER KULLANMAMI İSTEDİĞİNİZ RESİM VARSA ONU ATABİLİRSİNİZ Bu arada yayınlanmamış kitaplara ve bölümü çok az olan kitaplara kapak yapmıyorum nedenine gelirsek yayınlanmamış kitaplara kapak yapınca genelde kitap hiç yayınlanmıyor bölüm sayısı çok az okuru düşük kitaplara kapak yapınca da kitap bir kaç haftaya kalmıyor siliniyor emek harcanan biraz olsun okura sahip olan kitabı silme ihtimali daha düşüktür o yüzden bölüm sayısı biraz yüksek olan kitapların kapaklarını yapıyorum

● homofobikler lütfen uzak dursun!!.. ●02/01/2025 gayhikaye 2☆ ●01/01/2025 bl 4 ♡ ●18/12/2024 b×b 1★☆★ ● siz istemiyorsunuz diye kimse hislerinden kurgularından vazgeçmek zorunda değil. ●kitap eşcinsel evliliklerinin normal karşılandığı bir zamanda geçmektedir. Yargılayacak varsa başlamasın hikayeye.

Bu hikaye kusursuz insanların değil, birbirinin yaralarını sarmaya çalışan iki insanın hikayesi. Her şey bir karşılaşmayla başladı. Devamı ise ne ikisinin ne de kaderin tahmin ettiği gibi oldu.🤍

Hayatın başlangıçları 2019

Bir adamla iki kadının hikayesi değildi onların ki... Kadının zaten karanlık olan dünyası başka bir kadının ölümüyle zifiri bir hal almıştı.. Adamın hayatı cehennem yeriydi, yandıkça kül olmuyordu... Yandıkça harlanıyordu alevi. Yandıkça yakıyordu küçük kadını... ~~~ Demedi bir şey sadece gülmekle yetindi. İşte o an ben daha da nefret ettim Mir Welat'tan. Hiç kimseden nefret etmediğim kadar hemde. Aklımda her defasında acısı yüzünden temize çıkardığım adamdan ilk defa gerçek anlamda nefret ediyordum. Karanlıktan bile daha fazla bir nefretti... Tam çıkacakken sıcak eline tutundum. Belki vazgeçer diye. " Mir gitme, beni de götür. Bırakma burda, lütfen yalvarırım bırakma! " Yirmi yaşındaki Lorin Berçem değildi ona yalvaran, beş yaşında büyümemiş kız çocuğuydu yakaran. Görmedi, o sadece karısının kaybetme vebalini üstüne attığı Lorin Berçem'i görüyordu... " Seni asla affetmeyeceğim! Seni asla affetmeyeceğim Mir! "... ~~~

b×b ●cinsellik biraz fazla yüzden okurken bunu bilerek okuyun ●kitabım eşcinsel evlilikler normal olup erkeklerinde hamile kaldığı evren de geçmektedir. ●Rahatsız olacaklar şimdiden başlamasın... ......Bu hayatta kimsesiz olmak, arkanda seni destekleyen , her zaman kol kanat olan birilerinin olmaması zordu. Kocaman karnım,yaklaşan doğumum işleri güzel hale getirmiyordu. Elimde valizim çıkmıştım yola, nereye gideceğimi bende bilmiyordum.

~Kırık Bir Masal~ "O senin kızın. Adı Masal" Kelimeler, apartman koridorunda yankılanarak Demirin zihnine ardı ardına saplanan çiviler gibiydi. Elinde tuttuğu dosyaya baktı, içindeki hastane kağıtları, DNA test raporları. Sonra bakışlarını tekrar kapının eşiğinde, annesinin bacağına değil de duvara sığınmış küçük kıza çevirdi. Şok, Demirin damarlarındaki kanı dondurmuştu. Beyni duyduklarını reddetmek için çırpınıyordu ama kızın yüz hatları, kahverengi gözleri, geçmişin inkar edilemez bir yansımasıydı...

Sırçalı... Sisin hiç eksik olmadığı, geçmişin kolay kolay unutulmadığı bir kasaba. Komiser Yasmin Melis Ayan'ın bu kasabaya dönüşüyle birlikte peş peşe gelen dosyalar, yıllardır saklanan gerçekleri gün yüzüne çıkarmaya başlar. Her ipucu yeni bir şüphe doğurur, her cevap daha büyük bir soruya dönüşür. Çünkü karanlık, yalnızca gecede saklanmaz...

Bir kitabın ismi niye tüfek olsun ki?(Tamamlandı) TÜR: Dram/Gizem Yağmur can yakar mıydı hiç? Sanki biri yağmuru ateşe vermişti ve değdiği yeri yakıyordu.Yine "kendimsiz" kalmıştım işte, "kimsesizlikten" ziyade... "Beni kaybetmekten korkman hoşuma gitmişti sadece" demişti bana. Sahi, kaybedecek bir şeyim mi vardı artık? Sene 1997, aylardan Ocak. 10 yaşında bir ismim olmuştu. Royce... Evet yetimhanede büyüdüm ve hayır kendimi ajite etmiyorum. Bomboş bir levhaydı geçmişim, annemin yüzünü bile hatırlamayacak kadar.Biri var mıydı bana benzeyen?Biri var mıydı benim gibi KİM OLDUĞUNU hatırlamayan? "Ben kim olduğumu bilmiyorum" kadife gözlü kızın gözyaşları kıvırcık turuncu saçlarını ıslatıyordu. İnatçı bakışlarından eser kalmamıştı. "Ben de" dedim, "ben de bilmiyorum..." Ona söz verdim.Kim olduğunu bulacaktım.Onu ararken kendimi bulacağımı nereden bilebilirdim ki? Hikayemin sonundan başlayacağım anlatmaya.Birlikte hikayemin başını bulacağız.Gerçek yaşanmış dramatik bir hikaye içinizi ısıtacak. Kapak Tasarım: @MissGlnure