''Aras Boran Demirkan'' adlı kişiyi ''Sıkıntılı Müvekkil'' olarak kaydettiniz. Siz:ya sen manyak mısın?! (02.54) Siz:Bak gerçekten soruyorum bir sıkıntın varsa söyle. Siz:ben sana bana bela çıkarma dedikçe sen neden beni zorluyorsun?

Beni sevebilir miydi gerçekten? Böylesi kötü bir adam, sevgi nedir bilir miydi? ▪▪▪ ID1826RG

"Leyla!" Günlerin yer değiştirdiği o saatlerde, gecenin en karasında, bir ruhun kilitli kalmış sokaklarındaydık. "Burada ne arıyorsun?" Başkası için kül olan bir yüreğin yeniden yanacağını düşünmezdim ona kadar. Sigaranın külünün düştüğü zeminde ayağının ucuyla geçmişin izlerini sildi sanki. "Seni tanıdığım o günden beri açılan kapıların, çıktığım yolların sonu hep sana varıyor." Bir tebessümün kıyısında var olup orada yok oldum. "Belki benim de çıkmazım sensin. Leyl'im, Leyla'm, gecemin karanlığı, çıkmazım..." Onun kurduğu anlamların benim cümlelerimin üzerini örttüğünü hissettim. O çıkmazda onunla kalmaya gönüllü gibi "Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Seni." Dedi. ... Leyl... Leyla... Gece saçlı güzel kadın...

Aşağıdaki sokaktan kahkaha sesi geldi.Perdeyi biraz araladım. Tahmin ettiğim gibi. Barın Yanında da abim Tuna. İkisini mahallede görmemek neredeyse mümkün değildi. Çocukluklarından beri beraberlerdi. Aynı sokakta büyümüş, aynı takımın maçlarını izlemiş, aynı kavgalara girmişlerdi.Barın bizim eve o kadar çok girip çıkıyordu ki annem bazen ona benden daha çok kızıyordu.Benim içinse durum biraz farklıydı.Çünkü Barın'ın benim için yalnızca abimin arkadaşı olmadığını kimse bilmiyordu. Kimse. Ben Abimin arkadaşı olan Anonim olarak yazdığım adama Barına aşıktım barında benim en yakın arkadaşıma... Ama kader bizi bir şekilde bir araya getirecekti. Sadece ikimizde henüz bunu bilmiyorduk... ___________________________ İlk kitap hatalar olabilir. Çaresizlik icinde yazılmıştır 🙏