"උඹ දන්නවද, ලිනෝද්? අඩුම මරපු මිනිහෙක් ගැනවත් මම මගෙ ජීවිතේ පසුතැවිලා නෑ." "ම්හ්ම්, ඒක හැමෝම වගේ දන්න කාරණයක්, සර්." "Right? ඒ උනාට එකම එක අයැදුමක් තියෙනවා රෑ වරු ගණන් මගෙ නින්ද නැති කරපු. එකම එක ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා කාල‍යෙන් ආපස්සට ගිහින් දුන්න උත්තරේ වෙනුවට වෙන උත්තරයක් දෙන්න හිත ඇදුම්කාපු."

"කල්‍යාණ්..." "ම්ම්?" "I will see you where the champions stand?" "I will see you where the champions stand, හර්ශිත්."

"ආදරෙයි තමයි, ඒ උනාට ලෝකෙට අසම්මත බැදීමක නවතින්න මට බෑ. එහෙම කරන්න වෙනවනම් මං නවතින්නම්. මට යන්න දෙන්න..."

"මං ප්‍රතිඤා දුන්නෙ රැකිය යුත්තන් රකින්න නම්, තමන්ගෙ ජීවිතේ ගැනවත් නොහිතා මනුස්සකම හිතේ දරන් යුධබිමට අඩිය තිබ්බ උඹ... උඹ තමා මගෙ ප්‍රතිඤාව."

"ආයෙ ආයෙම උඹව දැක්කම පෙර ලෙසම හිත හිරවුනා නොදැනුනා වාගේම හිටියට හිමි නැතුව හද වැලපුණා" ආදරය නුඹ කියා, ප්රාණයට සම කොට, අවසන් හුස්ම තුරු... මම නුඹට පෙම් කරමි

මෙහි ඇතුලත් වෙන්නෙ හැරවුම් ලක්ෂය සහ ක්ශිතිජයෙන් එහා යන කතා දෙකෙහි අතිරේක කතා බැවින්, එම කතා නොකියවා මෙය කියවීමෙන් වලකින්න. ඔයාලගෙ ආදරේට, මගෙන්, ආදරෙන්... ❤ "මං සමාව ගත්තා මදි නම්, මං උඹට ඕනෙ තරම් උඹේ කකුල් දෙක ගාව වැටිලා සමාව ගන්නම්. කොහොමත් උඹ ලග වැටිලා වදින්න මට ලැජ්ජ නෑ. උඹව නැති වෙනවට මං ඊට වඩා බයයි." - මියුන්/පවිත්‍ර - --- "කිසිම දෙයක් පටන් ගත්තෙ නෑ ඉවර වෙන්න. කොහොමත් පටන් ගන්න කලින් නවතින එක හොදයි. මොකද ඔයා දන්නෙ නෑ නෙහ් රිදුනමවත් මගෙන් ඈත් වෙලා ඉන්න." "මට ඔයාගෙන් රිදුනෙ නෑ! එහෙම උනේ නෑ!" "ඒ උනාට මට ඔයාගෙන් රිදෙනවා! ඇහෙනවද මං කියන එක? දැන්වත් තේරුම් ගන්න, මට ඔයාගෙන් නොසෑහෙන්න රිදෙනවා! මට පාඩුවෙ ඉන්න දෙන්න!" -විනුල/ලෙහන්සා-

"ජීවිතේ කවදාවත් ආයේ උඹ වගේ කෙනෙක් මට හම්බෙන්න එපා. බිදෙන්න දෙයක් ඉතුරු වෙලා නැතුව තවත් බිදෙන්නෙ මට බෑ..."