Wiersze, których tematem przewodnim jest kolor

Wiersze białe, rymowane, raczej krótkie niż długie, o rzeczach niespotykanych i zupełnie zwyczajnych... Wszystkiego po trochu - szczęścia, smutku, złości, zachwytu. Codzienność przelana na papier w postaci kilu(nastu) słów, fragmenty rzeczywistości, odłamki świata... ☽ Z przyjemnością czytam wszystkie Wasze interpretacje, więc piszcie śmiało ☾

Uchylam przed Tobą wrota mojego wewnętrznego muzeum, gdzie staję się rzeźbiarzem pieczołowicie nadającym kształt mglistym, zmierzwionym myślom, zamieniając je w posągi zlepione z najtrwalszej gliny - słów. Praca bierze udział w Konkursie literackim ,,Splątane nici" organizowanym przez @glnozyce.

W trzewiach ziemi przebudzona, zobaczyłam złoty kwiat Usłyszałam pieśń syrenią, wyszłam w doskonały świat Gniazda ptaków rozkwilonych, kępy zzieleniałych drzew A nad nimi niósł się nocny, z gwiazd pędzony, srebrny śpiew - "Przebudzenie" I śmiejcie się, i płaczcie z zachwytu, żenady I patrzcie na mnie, patrzcie, choćby dla zasady I jedzcie, proszę, jedzcie to ciało, tę duszę Pożryjcie mnie w całości, hodujcie swą tuszę - "Wyparcie" Szlak mój może pobiec dookoła świata Przez kurhany losów, pod burzowym stropem Na sercu wciąż blizna, źle przyszyta łata Co noc sny me zbiera i rzuca pod twe stopy - "Włóczęga" Te setki spiesznych nóg i dłoni pełnych pracy I głów mówiących jednostajnym głosem Tysięczny martwy wzrok, ci sami wciąż łajdacy Kto przejmie się ich bezimiennym losem? - "Miasto" Wynieś mnie pod kryształ nieba na wichrowym szczycie Ucisz skały brzmiące lodem, by nie spłoszyć zorzy Która nocy mir obali podstępnie i skrycie Ciemność srebrną unicestwi i na marach złoży - "Serca Zimowe" Szkliste pajęczyny, wskorś wiatru rozsnute W sieciach uwięziły pierwsze skry jutrzenki Każda drobnym blaskiem jak diament maleńki Inkrustuje pąki srebrem mgieł okute - "Rosa" Twoja dłoń szepcze "cyt", pieszcząc sennie te kwiaty Słaby gest muska mrok, rozdzierając mu szaty Zapach róż pęta czas w fioletowym bezkresie Pełnym gwiazd, których skry echem morze poniesie - "Fantazja" Jedna dana szansa, tylko jedno życie Ale czy zakwitła, czy przepadła z wiekiem Tego się nie dowiem w swoim ziemskim bycie Na zawsze skazana pozostać człowiekiem - "Ofiara" Łyk za łykiem schodzi drink za drinkiem, sztuczne kwiaty W oczach rozmazują się grafitti i plakaty W kilka ruchów spadną z nas koszulki, buty, spodnie Jesteś prosto z piekła, a ja lubię igrać z ogniem - "Czerwone Światła" Okładka autorstwa @-fern--

„Zamilczże głosie, bo od Twej namowy - Serce rozumu się swego pozbywa, Czarne mi wizje przychodzą do głowy, Odejdźże myśli, boś zbyt natarczywa...'' (fragment mojego wiersza „O przegranej walce'') Tematyka raczej ponura, wiersze dotyczą przykrych odczuć i trudnych emocji, chociaż znajdą się też tematy bardziej neutralne. Jeśli nie czujesz się na siłach, żeby to czytać, zapraszam do mojego drugiego zbioru („Pieśnią głos wybrzmiewa''), w którym dodaję tylko te radośniejsze i lżejsze tematycznie utwory. Z wdzięcznością przyjmę opinie i rady osób bardziej doświadczonych w tej dziedzinie, jak i osób, zupełnie nieobeznanych w temacie. (Jeśli napiszecie mi chociażby, co Wam się spodobało w danym wierszu, a co nie, będzie to dla mnie bardzo wartościowa informacja.) (wiersze głównie z lat 2021-2024) 1. w #rymy (wrz 2022) 1. w #wiersze (czer 2023) 1. w #poezja (kwi 2024) 1. w #poetka (sty 2025) Z góry chciałabym uprzedzić pełne troski (choć niewątpliwie miłe) komentarze i zapewnić, że nie ma potrzeby ich pisać. Moje gorsze chwile, którymi się tutaj dzielę, są przejściowe, więc wszelkie fragmenty dotyczące w jakiś sposób autoagresji nie powinny być dla Was powodem do niepokoju o moje życie. Jeśli wstawiłam jakiś wiersz, oznacza to, że mój opisany w nim stan, już minął, dlatego też często utwory nie są publikowane w kolejności chronologicznej. (Obraz z okładki namalował Omar Rayyan)

„...Z oddali mnie ciepłem i światłem kusiły Twe serce gorące i gorąca głowa I pieśń, którą głos w uszach brzmiał twój przemiły, Już zmysły straciłam od jednego słowa...'' (fragment mojego wiersza „Obrałam kierunek'') Rymowane wiersze bardziej optymistyczne, niż w drugim zbiorku. Pełne spokoju i nadziei albo szalonych, ale przyjemnych emocji, zachwytu nad cudownością przyrody oraz innych tematów, które nie są tak przygnębiające, co moje pozostałe teksty w innych zbiorach. Postanowiłam oddzielić i zawrzeć tu te weselsze utwory, żeby osoby w gorszych psychicznie momencie moment również mogły czytać moje utwory, nie narażając się na konieczność zanurzenia się w moje pełne smutku czy nostalgii doznania zawarte w tamtych wierszach. Z wdzięcznością przyjmę opinie i rady osób bardziej doświadczonych w tej dziedzinie, jak i osób zupełnie nieobeznanych w temacie. (Jeśli napiszecie mi chociażby, co Wam się spodobało w danym wierszu, a co nie, będzie to dla mnie bardzo wartościowa informacja.) 1. w #rymowane (wrzesień 2024) 1. w #rym (styczeń 2025) 1. w #liryka (styczeń 2025) 1. w #poetka (sierpień 2025) (Obraz z okładki namalował Omar Rayyan)

„O, głosie nikczemny, wciąż szepczesz pytanie, Tym dobre dni pragniesz zaczynać tematem, Druzgocąc nachalnie, ściągając w otchłanie, Rozkruszasz mi spokój, potrząsasz mym światem!...'' (fragment mojego wiersza „Szukanie odpowiedzi") Tematyka raczej ponura (choć nie aż tak, jak w poprzednim zbiorze), wiersze dotyczą trudnych emocji i miewają mroczny klimat, chociaż znajdą się też tematy bardziej neutralne. Jeśli wolisz na razie przeczytać coś weselszego, to zapraszam do mojego innego zbioru („Pieśnią głos wybrzmiewa''), w którym dodaję tylko te pełne radości i lżejsze tematycznie utwory. Z wdzięcznością przyjmę opinie i rady osób bardziej doświadczonych w tej dziedzinie, jak i osób zupełnie nieobeznanych w temacie. (Jeśli napiszecie mi chociażby co Wam się spodobało w danym wierszu, a co nie, będzie to dla mnie bardzo wartościowa informacja.) od paź 2024 - w trakcie 1. w #sonety (kwi 2025) 1. w #liryka (sierp 2025) 1. w #rymowane (maj 2026) (Obraz z okładki namalował Omar Rayyan)

Hejka, tutaj będę umieszczać moje wiersze. Piszę praktycznie od małego, zazwyczaj to są wiersze pesymistyczne, jednakże czasem uda mi się wydusić z siebie coś wesołego:)💓

Mam na imię Kuba, a to moja biografia Praca wygrała konkurs "Splątane nici" w kategorii Poezja

Bez kropki - zbiór haiku bez jednoznacznego końca i stwierdzenia "to tyle", "niczego więcej nie będzie!", ponieważ wcale nie puste słowa nami kierują lecz momenty nieuwagi. A z nimi nigdy nic nie wiadomo, potrafią złapać człowieka wszędzie - w drodzę do szkoły, na przystanek, w bibliotece czy w cieniu brzóz, a szybko nie dadzą osobie zapomnieć. Momenty nieuwagi winne są więc wszystkiemu, co znajduje się w środku. - Bezbronne autorki (@humilitatem oraz @flamelowaxx)