•DÜZENLENİYOR• •yaş farkı •madde •tetikleyici unsur •psikolojik baskı/akıl oyunları •yetişkin içerik içermektedir. }{ "Ben, hepsinin gözlerimden dahi korktuğu adamım Loris... Her birine diz çöktüren ben! Nasıl oldu da onun tek bir bakışına kulu oldum söyler misin?" }{ ❗️ Kitap revize aşamasında. Giriş bölümü dışındaki bölümlerin hepsini birlikte atmak istediğim için bir süre yoklar. Kitap haliyle buradaki bölümlerin aynı olmalarını istiyorum bu yüzden basım sürecindeyken atabilirim.❗️

"Senden yapmanı istediğim küçük ve basit bir şey daha var Stajyer." Sakin kalmak için derin bir nefes aldım. "Benden daha ne isteyebilirsiniz ki? Tüm gün yapmadığım şey kalmadı. Sizce de artık bu kadarı fazla olmuyor mu?" Sonunda bir tepki vermiş olmamdan memnun olduğunu belli edecek bir ifadeye büründü. Bu sinirlerimi bozarken gözleri üzerimde geziyordu. "Hayır Stajyer bu kadarı yetmez. Yapman gereken bir şey daha var." "Neymiş o?" Bakışları üzerimde gezinmeye devam ederken bir adım yaklaştı. Ondan uzaklaşmak istedim fakat belimden tutup kendine çekerek buna engel oldu. Şaşkınca olduğum yerde kalırken dudaklarıma baktığını fark ettim. Yutkundum. Bir şey söylemek için cesaretimi toplayıp dudaklarımı araladım ama o daha önce davranarak beni şok edecek o cümleyi kurdu. "Çok güzel olmuşsun bugün, bir daha bu kadar güzel olma. Aklım sende kalıyor ve işime odaklanamıyorum, senin yüzünden bugün tüm işlerim aksadı."

Dönem sonu partisinde büyük zorbalığa uğrayan Altuğ, her daim yanında olan Deva sayesinde büyük bir fiziksel değişime uğrar. Okula geri döndüğünde ise hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır... *** Deva: kalp sevince değil, yanınca yürek olurmuş... Deva: söylesene... Deva: benim kalbim çoktan kül olmadı mı? (18.09) Altuğ: gel beraber yanalım o zaman. (18.10) |•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•|•| 09/09/23