Myanmar × BL ချစ်မြတ်နိုးခြင်းမည်သည်.... ဘုန်းတည်မြဲစေရာ × မိုရှင်းနို

အချစ်ရဲ့ Timing , လူတွေရဲ့ ခံယူချက် အမျိုးမျိုးနဲ့ တိုးတက်မှုနှောင့်နှေးနေတဲ့ ဒေသတွေဆီ တစ်ခေါက်လောက် သွားကြည့်ကြမလား? အခ်စ္ရဲ႕ Timing , လူေတြရဲ႕ ခံယူခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ တိုးတက္မႈေႏွာင့္ေႏွးေနတဲ့ ေဒသေတြဆီ တစ္ေခါက္ေလာက္ သြားၾကည့္ၾကမလား? Both Unicode and Zawgyi available ❤️

ဘယ်တုန်းကမှ သိက္ခာကျရတယ်လို့ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး ထင်စေ။ဒါတွေက ငါမင်းကိုချစ်လို့

" မင္းကကိုယ့္အတြက္ ထူးျခားတဲ့သူျဖစ္သလို ကိုယ္ကလည္း မင္းတစ္ေယာက္ထဲအတြက္ေျပာင္းလဲေပးမယ္...ကိုယ့္အခ်စ္ေတြက မင္းတစ္ေယာက္ထဲအတြက္ သီးသန္႔ " " သူကြၽန္ေတာ့္ကိုလ်စ္လ်ဴ႐ႈထားရင္မေနတတ္ဘူး...တစ္ျခားတစ္ေယာက္နဲ႔အတူ႐ွိေနရင္ ငိုခ်င္လာေရာ...သူကအရမ္းအလိုလိုက္လို႔ ကြၽန္ေတာ္နစ္မြန္းေနတာထင္တယ္...သူ႔ရဲ႕ေလာင္းရိပ္ေအာက္ကေန ကြၽန္ေတာ္ထြက္မသြားခ်င္သလို...သူကြၽန္ေတာ့္အေပၚ ခ်စ္လြန္းလို႔ ခ်ဳပ္ခ်ယ္တာေတြကို သေဘာက်ေနမိၿပီ....ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သူ႔ကိုခ်စ္လို႔ " မိုးသား ❤ Lucas

Myanmar×OC အချစ်ဦး၊အချစ်ဆုံး၊လက်တွဲ​ဖော်ဟာ တစ်ထပ်တည်းကျ​သောအခါဝယ် 8.2.2023 ___ 8.4.2023

B×B(Own Characters) Romance,Drama and other age limited feelings ဒီ​ေလာကထဲကမတည္​ျမဲျခင္​းတရား​ေတြထဲ မင္​းကို​​ေတာ့ျဖင္​့ ထဝရအရံႈး​ေပးထားခ်င္​မိတယ္​

(အချစ်က ငြိမ့် / အခ်စ္က ၿငိမ့္) Both Zawgyi and Unicode Available

ဆောင်းလေအေးတွေက နွေးထွေးတဲ့မေတ္တာထုလေးဆီကို တိတ်တဆိတ်တိုးဝင်လျက်.... ~ဆောင်းလေဝေ့ရီ မေတ္တာဆီ~ ေဆာင္းေလေအးေတြက ေနြးေထြးတဲ့ေမတၲာထုေလးဆီကို တိတ္တဆိတ္တိုးဝင္လ်က္.... ~ေဆာင္းေလေဝ့ရီ ေမတၲာဆီ~

Unicode မြကျွန်းညို တက္ကသိုလ်မှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ အရာတစ်ခုရှိတယ်... အဲ့တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားပဲ... ပြန်တူးဖော်မိတဲ့အချိန်မှာတောင် အမှတ်မရှိ ခုန်နေတဲ့ နှလုံးသားလေးပေါ့... Zawgyi ျမကၽြန္းညို တကၠသိုလ္မွာ ၿမွဳပ္ႏွံထားတဲ့ အရာတစ္ခုရိွတယ္... အဲ့တာက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ႏွလံုးသားပဲ... ျပန္တူးေဖာ္မိတဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္ အမွတ္မရိွ ခုန္ေနတဲ့ ႏွလံုးသားေလးေပါ့... Start-23.10.2021 End-9.3.2022

"ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြား အလွှာပါးပါးလေးကိုဖြတ်ကျော်ခါနီးမှာမှ ငါမောင့်ကိုစွန့်လွှတ်တတ်ဖို့ သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ လူတွေက သံသရာမှာ ရေစက်ရယ်၊ဝဋ်ကြွေး​ရယ်ကြောင့်ဆုံဆည်းတတ်ကြတယ်တဲ့၊ မောင်နဲ့ငါကတော့ ဝဋ်ကြွေးသီးသန့်​ကြောင့်ဆုံခဲ့ကြတယ်ထင်ပါရဲ့" [Zawgyi] "ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆုံးျခင္းၾကား အလႊာပါးပါးေလးကိုျဖတ္ေက်ာ္ခါနီးမွာမွ ငါေမာင့္ကိုစြန့္လႊတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူနိုင္ခဲ့တယ္၊ လူေတြက သံသရာမွာ ေရစက္ရယ္၊ဝဋ္ေႂကြး​ရယ္ေၾကာင့္ဆုံဆည္းတတ္ၾကတယ္တဲ့၊ ေမာင္နဲ႕ငါကေတာ့ ဝဋ္ေႂကြးသီးသန့္​ေၾကာင့္ဆုံခဲ့ၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕"