Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

GERÇEK HIKAYELERDEN DERLENDI!!!! Üniversiteli genç tesettürlü bir kadın. Yedi kızkardeş arasında sevgiyle büyüdü. Üniversiteyi kazanıp okumaya gitti. Kardeşleri ve ailesinden uzak durmak ona zor geldi. Okulu bırakıp köyüne geri döndü. Başına geleceklerden habersiz geleceğini planlıyordu. Oysa unuttuğu bir ayrıntı vardı. Kaderin hükmü daha büyüktü. Başına musallat olan bir adam yüzünden sevdiklerini arkasında bıraktı. Ömer, Halasının oğlu. Aynı Üniversite de ve onun koruması altında, geçen sene bıraktığı okuluna devam etti. Tek derdi okuyup hayallerini gerçekleştirmek için çabalayan Elya, Ömer'in en yakın arkadaşının yüreğinde özenle büyüttüğü sevdanın mahkûmu oldu. Sıradışı hikayelerden farklı bir kitap. Gerçek ve kurgunun muhteşem birleşimi.

"Elif, hırçınlığıyla köye nam salmış bir güzel" Karşı köyün topal beyi Aslana gelin gitmesini konu alan bir kitaptır. ...................... Osman bey oğlu Aslana şöyle bir baktı. -Sana denk bir kızdır oğlum demişti. Aslan babasının sözlerinden sonra tam tatmin olmayarak topallayan ayağına bakıp -Onun kusuru nedir baba ....demişti. Babası aslanın sözlerine üzülmüştü.Oğlunun kendini kusurlu görmesi adamı içten içe üzdü.Kızın görünürde bir kusuru yoktu.Ama deliliği taaaa onların köyüne kadar nam satmıştı. Osman bey oğluna bakıp -Biraz aklı kıt dedi. Aslan babasının sözlerinden sonra şöyle bir baktı.Aklı kıt birisiyle ne yapacaktı.Onun gibi ayağı ,kolu ,kulağı, gözü sorunlu olsaydıya. -Baba beni niye deli biriyle evlendiriyorsun.Benim gibi ayağı sakat olsaydı ya. Hem ben ne yaparım deli biriyle .... (Sevgili okuyucular...Kitabım daha yeni olduğu için okunma sayısı az.Okuyanlar pişman olmayacaktır.Gelin Elif ve Aslana bir şans verin);)

(TAMAMLANDI) Hayat.. Bazı şeyleri kafana vura vura,bazı şeyleri de kalbini kıra kıra öğretir. Ben kalbi kırıla kırıla öğrenenlerdendim.Adam sanıp yüreğimi verdiğim,bununla yetinmeyip hayallerimi,ümitlerimi ve en önemlisi sevdamı emanet ettiğim kocamdan yemiştim en büyük darbeyi.Hiç bırakmayacakmış gibi tuttuğu ellerimi bir anda bırakmıştı.Başka bir kadının ellerinden tutarken acımamıştı bana. Ne yaptıysam olmadı.. Kirletti sevgimi,ihanet etti güzel bakan gözlerime. Bana elveda demekten başka bir şey bırakmadı.. Bende gittim..Ardıma bir daha bakmadım.Aldırmadım acı veren sözlere.Tek başıma devam ettim yoluma.Bir Allah bir ben..Ta ki gözlerim güzel bakan bir adamın gözlerine takılıncaya kadar..

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

Hikâye yazım tarihî: Aralık 2025 Bu hikâyeminde diğer hikayelerimde olduğu gibi bütün hakları tarafıma aittir. En ufak taklit kopyalama vs de resmi işlem başlatılır. Hayat... Gelecekte çocuk sahibi olamayacak olan 21 yaşında genç bir kız. Kaya... Karısı, oğlu 6 aylıkken evi terk eden ve iflasın eşiğindeki şirketini kurtarmaya çalışan sıkıntılı bir iş adamı. Aylardır küçük oğluna bakıcı bulamayan Kaya sahibi olduğu kafeden kovduğu kızı oğlu yüzünden bakıcı olarak almak zorunda kalınca hayatlar kökünden değişiyor.

Deniz Kabukları Sokağı'na hoş geldiniz! Ailesini kaybettikten sonra kendisine kalan tek mirasın peşinden, Ege kıyısındaki Deniz Kabukları Sokağı'na taşınan genç bir kız, burada yalnızca eski bir ev değil, yepyeni bir hayat bulur. Rengârenk balkonların, sıcak komşulukların ve deniz kokulu yaz akşamlarının arasında mahalleye alışmaya çalışırken, evde bulduğu eski bir radyo dikkatini çeker. Her gece aynı saatte yayına başlayan gizemli bir ses, sokağın kimsenin bilmemesi gereken sırlarını anlatmaktadır. Üstelik bu sesin kim olduğunu mahallede kimse bilmez. Bir yandan da yeni komşularına alışmaya çalışırken, diğer yandan özellikle Cihangir'le yıldızları bir türlü barışmaz. Hiç durmadan inatlaşan iki komşu, zamanla bu yazın birbirleri için düşündüklerinden çok daha fazlasına dönüşeceğini fark eder. [Mahalle Kurgusu]

Bir mahalle hikâyesidir.

"Beni reddedeni de, ayağına çağıranı da ilk defa görüyorum." dedi. Hoşuna gitmediğini söylese yalan olurdu.

Gece sokakta yalnız yürüyen Mila, yaralı bir adamı bulduğunda hayatının değişeceğini hiç tahmin edemezdi. Peki aylar sonra Mila adamın yanında çalışmaya başlarsa? Kan, acı ve baba denemeyen bir baba, çaresizlik... Mila onu kurtarmak için harekete geçtiğinde, ikisi de farkında olmadan kaderlerinin birbirine zincirlendiğini anlayacaklardı. Aşk mı? Acı mı? Yoksa ikisi birden mi...? ~ #kurtarmak 🥇 #hapis 🥉 #yalan 🥇 (27.02.26) #şirket 🥈 (26.08.26) #korku 🥈 (26.08.26)