Ben seni ararken düşümde buldum işte yeniden ağlıyorum, yüreğimde bir heyecandan garip bir tebessüm. Avuçladım ellerini kokladım saçlarını sen benimsin. Belkide erişemediğim bir realist yaşamımın hediyesi. Alaca karanlıkların kıskandığı mavi bulutları, kızıllaşmış sonu. Hayal perdeme bıraktığım bir gecelik düş yaşamım. Geride bıraktığım acılarla, bir gökkuşağı süsledim. Kaf dağlarına emanet ettiğim ruhum, bedenim toprağın kalbim senin. Hoşçakal umut bahçemin kokladığı karanfilım. Umutlar rüyam sen düşümsün... Lalisa Monaban & Park Jiminmi

''Senden nefret ediyorum.'' dedim tiksinir gibi bir sesle. ''Senden de, bu anlaşmadan da nefret ediyorum!'' Ellerini saçlarının arasından hızla geçirdi. O da benim gibi öfkeden köpürüyor, çenesindeki kemiklerin kendini belli edercesine kasılmasına sebep oluyordu. Öfkeden aldığım nefeslerin haddi hesabı yoktu ve kalbim sanki artık kan pompalamayı bırakmıştı. Gerilen vücudunu kapıya doğru sürükledi ve damarlarının kolayca fark edildiği elleri ile kapı kulpunu kavrayarak çevirdi. Kapıdan çıkmadan önce, ''İğreniyorum senden.'' dedim ve o anda durup histerik bir kahkaha atarak kapıyı kapattı. Bana doğru döndüğünde hızla üzerime doğru yürüyordu. O kadar emin adımlarla geliyordu ki üzerime, bir an geri kaçacağımı sansam da yapmadım. ''Hayır,'' dedi aramızdaki mesafeleri sıfıra indirirken. ''Benden hoşlanıyorsun.'' dedi ve yüzümü ellerinin arasına olarak titreyen dudaklarımı dudakları ile birleştirerek bütün öfkemin uçuşmasına sebep oldu. Lalisa Manoban & Park Jimin. Bitiş Tarihi, 15.12.18