Bölümler birbirinden bağımsız her sahneye ayrı yazıyorum. Sonlara doğru yazdıklarım daha çok hoşuma gidiyor ilk bölümlerde acemiymişim birazcık... Sevilen bölümleri devam ettiriyorum yazmanız oy vermeniz yeterli. "O kadar kolay değil, Deniz," diye fısıldadı Teoman. Sesi tehlikeli derecede alçaktı. "Bütün gün okulda senin dediklerin olduktan sonra, burada nasıl olacağına sen karar veremezsin."

Aynı yaraları paylaşan, o yaraları gizlemek zorunda bırakılmış, bir zamanlar birbirlerinin en sevdiği oyun arkadaşı olan Deniz ve Teoman...

Deniz kendini çizgilerle korumayı öğrenmiştir, Teoman ise çizgilerin kendisi olmayı. Okul bahçesinde sessizce başlayan bakışlar, aralarında kurulan bir anlaşmaya dönüşür: Teoman Deniz'e hoşlandığı çocuğu elde etmesi için, Deniz ise onun derslerini geçmesi için ona yardım eder. Kimse bilmez, kimse görmez ve ikisi de bunun sadece bir anlaşma olduğunu sanır. Ama Deniz, okulda en çok nefret ettiği kişiye kalbini kaptıracağını bilmiyordu.

deniz: sendin teoman: anlamadım deniz: beni o gece "hayvan" gibi öpenin sen olduğunu biliyorum. teoman: tekrarlamaya ne dersin? deniz: siktir git derim.

deniz: teomanla aynı odada mı kalayım deniz: ezgi sen ne dediğinin farkında mısın

"Öp beni." "Ne?" "Eğer şimdi beni öpmezsen herkes herşeyi öğrenir." Enemy to Love Teoden

Deniz,babasının ölümünden sonra daha da içine kapanır ve kendini çizimlerini verir fakat annesinin onu sürekli aşağılayıp babasının ölümünden sorumlu tutuyordu, teoman babasından gördüğü siddetlerden ve kendine tiksinti ile bakılmasından bıkmıştır, fakat babasına karşı gelebilecek bir güç bulamıyordu kendisinde. Artık yorulmuşlardı ve ikisinin de nefes almaya ihtiyaçları vardı. Peki aradıkları nefesi birbirlerinde bulabilecekler miydi? Yaralarını beraber sarabilecekler miydi?

Çıtır bir Teoden texting. Enemies to lovers kokusu alırsam duramam hocam..

Deniz ve Teoman birbirlerinin eviydi. Birbirlerinin en rahat sustuğu, en çok güldüğü, en gerçek hâllerini gösterdiği yerdi. Ama bazen insan, en çok ait olduğu yerde kırılırdı.

Teoden