"İnsanın kendi gölgesinden bile saklanmak istemesi ne garip bir his; sanki nereye gidersen git, o ağır yük arkandan sürükleniyor ve her adımda sana kim olduğunu hatırlatıyor. Hayat bir şekilde akıp gidiyor sanıyorsun; sokaklar aynı kalıyor, insanlar aynı hızla koşturuyor, sabahları güneş yine o tanıdık pencereden içeri süzülüyor. Ama senin içinde bir şeyler çoktan kırılmış, dökülmüş ve geriye sadece o derin, yankılı bir sessizlik kalmış oluyor. En kötüsü de ne biliyor musun? İçinde kopan fırtınaları kimseye anlatamamak, anlatsan bile kelimelerin o acının ağırlığı altında ezilip paramparça olması. İnsan bazen en çok kendi sesine yabancılaşıyor. Aynaya baktığında gördüğün yüzün kime ait olduğunu sorguluyorsun; çünkü o eski, neşeli, dünyayı kurtarabilecekmiş gibi bakan o insan gitmiş, yerine yalnızca yaralarını saklamaya çalışan yorgun bir gölge kalmış. Bu kitap; tam da o kimsesiz hissettiğin, etrafındaki onca kalabalığa rağmen yapayalnız kaldığın, gecenin en karanlık saatinde tavana bakıp 'Buraya nasıl geldim?' diye sorduğun anların hikayesi. Ne dışarıdan bakıldığında görünen o sert kabuğun bir önemi var artık ne de bugüne kadar sakladığın sırların. Burada sadece kanayan o gerçekler, geç kalmışlıkların getirdiği o sızlatıcı pişmanlık ve zamanın bir türlü iyileştiremediği o derin boşluk var. Eğer sen de bir yerlerde kalbinin hızla attığı ama sesini kimsenin duymadığı o hisle baş başa kaldıysan, sayfaları çevir. Belki de aradığın cevaplar değil, yalnız olmadığını fısıldayan o tanıdık hisstir."

Ailesi lise bittiği gün gözlerinin önünde öldüğünü gören Miray suçluk piskolojisiyle ve vicdana azabı çeker . Kardeşlerine hem anne hem baba hemde abla olan Miray artık dayanamaz ve mesleğini alır almaz görevini yapmak için İstanbula gider ve çok iyi savcı olur 27 yaşına geldiği zaman Mardine yuvasına geri döner ama döndüğünde yaşayacağı felaketlerden habersizdir

"Aynı kaderin iki farklı yüzü... Nasıl olur da insan nefret ettiği kişiye dönüşür? Axel Draven ve Theo Ashford, iki zıt hayatın içinde birbirine düşman olarak var olurlar. Biri adaletin peşinde bir savcı, diğeri ise peşinden kaçılan bir suçludur. Ama bu hikâye sadece bir kovalamacadan ibaret değildir. İlk hayatlarında yolları ölümle kesişir. Ve her şey burada son bulur. Ama her sonun bir başlangıcı vardır. Kader onları farklı bir evrende, değişmiş rollerde tekrar bir araya getirir. Geçmişi hatırlayamazlar ama içlerinde açıklayamadıkları bir his vardır. Bir gün yeniden yüz yüze geleceklerini fısıldayan bir his. İkisi de bir zamanlar birbirinin ne olduğunu çok iyi biliyordur. Ve bu bilgi, kaderlerinin yeniden yazılmasını zorlaştıracaktır."

Herşeye rağmen beni sevemez misin Derin? -Seni sevmek mi? Bu birini öldürüp mezarının başında neolur uyan demek gibi bir şey sanırım. Peki uyanamaz mısın? -Mezardaki yerime yatacaksan uyanırım Barlas. Direkt yanına yatsam... O karanlığı seninle bölüşsem, mezarın içinde birlikte üşüsek, affeder misin beni? -Sevsem bile affetmem affedemem. " derin8pence" Instagram hesabından yapılan editleri paylaşıyorum takip etmeyi unutmayın.

İngiltere'nin 19. yüzyılını andıran, büyülü krallıkların hüküm sürdüğü bir dünyada Kanstern Krallığı, yüzyıllardır gücün simgesi olmuştur. Ta ki Kral Malcolm tahta geçene kadar. Onun hükümdarlığıyla birlikte büyü yasaklanmış; büyü kullananlar ve büyü taşıyan nesneler yalnızca Kraliyet Ailesi'nin kontrolüne bırakılmıştır. Büyü artık bir güç değil, saklanması gereken bir suçtur. Böylece Krallık içinde bu kudret sadece Kral'ın kontrolü altındaydı. Veliaht Prens Markus De Clare, kraliyet soyunda doğuştan büyü gücüne sahip olduğu bilinen tek kişidir. Eirenia "Reni" Sanderson ise yıllardır içinde taşıdığı gücün farkında bile olmayan genç bir Dük kızıdır. İkisini bir araya getiren şey aşk değil, politik bir anlaşmadır. Başlangıçta birbirlerini kendi amaçları için kullanmaktan başka bir şey düşünmeyen Markus ve Reni, zamanla birbirlerinin sandıklarından çok daha fazlası olduğunu keşfeder. Ancak aralarındaki bağ güçlendikçe, saklanan sırlar da birer birer ortaya çıkmaya başlayacaktır. Çünkü bazen en büyük tehlike, karşında duran düşman değil; hayatın boyunca güvendiğin insanların senden sakladığı gerçeklerdir.

Hikaye içeriği ; Lanetin Yüzü Kate Un Bu hikayede Kate'in neler yaptiğini ve ne kadar kötü olabilieceğini anlatacağım. kate başta kötü değildi yani ergenlik çağından öncesinde ondan sonra gayet fena ve tekinsiz bir insan oldu bir erkekle kapışabilecek bir güçte bir atlet ile koşabiliecek bir hızda ve bir psikopat'ı durdurabiliecek güçte genç bir kadın oldu ama tabi bununlada sınırlı kalmadı laneti işte burada devreye girdi bunlar aslında birer güzel güçler olarak gözüksede aslında. Kate'i tüketiyordu ama o pes etmedi sınırların'ı denedi sizce bu hikayede nereye kadar gelecek?

"Yani neymiş benim olanı sen bile alamazmışsın" Dediğinde yutkunamadım. "Benim olanı sen bile alamıyorken o adam kim ki alıcak"dedi. "Dosyadan mı bahsediyoruz" "Senden bahsediyoruz moya blondinka"

Bazı insanlar geçmişinden kaçar. Yiğit Emre Korkmaz ise geçmişinin tam ortasında büyüdü. Bir SAT komandosunun oğlu olarak doğdu. Bir askerî timi ailesi bildi. Basketbolu hayatının bir parçası hâline getirdi. Ve yıllar boyunca, kendisinden saklanan bazı gerçeklerin gölgesinde yaşadı. Ta ki geçmişte yarım kalan bir hesabın bedelini ödemek zorunda kalana kadar. Onu kaçıran adamın Emre'den istediği yalnızca intikam değildi. Asıl hedefi, Korkmaz ailesiydi. Fakat Kasap'ın hesaba katmadığı bir şey vardı: Emre, kendisini kurtarmaya gelecek insanları bekleyen sıradan bir çocuk değildi. Çünkü bazı çocuklar büyümezdi. Bazıları hayatta kalmayı öğrenirdi. Ve bazıları, bir gün kendi kaderinin peşine düşerlerdi. Kıyametin Oğlu Geçmişin mirası, geleceğin bedeliydi.

"Melez olduğu icin reddedilen kızın kaybedeceği ne olabilirki en fazla?" "Peki Alfa meleze aşık olursa?"