Tuba bozkurt %99,9 samet sarıcanın kızıdır, umay sarıca%99,9 ahmet bozkurtun kızıdır, tekrardan bu hata yüzünden kusura bakmayın iyi günler dilerim" Deyip odadan çıktı. Yok amca ne kusuru alt tarafı hayatımız yalan çıktı ne kusuru. Boşuna çekmişiz acıları be yanarım yanarım buna yanarım ah ah Harbi hayatım yalan çıktı lan ne yapıcam ben şimdi off. ilk kitabım gecenin 2 sinde sıkıldığım için cringe bi hikaye yazıcam fazla okunucağınıda düşünmüyorum tamamen can sıkıntısından yani iyiokumalarrrr Küfür ve argo kelimeler vardır rahatsız olan okumasın.

Gerçekler yalanlardan daha çok acıtır. - Başlangıç; 02.08.2026 Bitiş; 26.08.2026 - Bu kitapta kullanılan ifadeler hiçbir kişi veya kurumla bağlantılı değildir. Tüm hakları bana aittir ve içerisinde başka bir kurgunun reklamı yapılamaz veya hakaret içeren ifadeler kullanılamaz.

[TAMAMLANDI] Klasik bir abilerim kitabıdır.

Umursamaz ailede büyümüş olan Ebrar ona karşı ön yargılı abi ve babasıyla baş edebilecek mi? Gelin beraber görelim ve Ebrar'ın bu hikâyesine ortak olalım

"Hassiktir lan bu Umay, ailesi bunu sevmiyor ki amına koyayım bunu niye kaçırdınız" "sik sik konuşmasana lan aynı ailenin kızı hani ikizler falan niye bir kızını severken diğer kızını sevmesin bu aile" Ne yazık ki ilk konuşan haklıydı, benden ekmeklerine bal falan olmazdı anca ekşimiş tereyağı olurdu oda boğazların da kalırdı zaten. "Abicim doğru söylüyorsun benden size bir bok fayda yok salın beni lütfen" dedim oflayarak, sıkılmıştım bu olay bir kaç kez başıma geldiği için alışmıştım. Kaçırılıyor, dayak yiyor sonra benim doğru kız olmadığımı anlayıp son atışı atıp gidiyorlar ben ise kendime gelince eve geliyor veya kendime ambulans çağırıyordum halimi gören ailem ise İpek yani ikizim için extra güvenlik tutuyor onu bir saniye bile yanlız bırakmıyorlardı. Ben mi, beş eşek başıyım amına koyayım &&& GERÇEK AİLEM KURGUMUZA HOSGELDİNİZ CNMLAR Umay Efsun Kılıçaslan tabii soy adı kısmı kızın bildiği kadarıyla. Doğru olan başkaydı. Umay Efsun Öztürktü o, kanında Öztürk kanı akıyordu o her ne kadar bilmese de. kaçırıldığı ve ölüme terk edildiği depoda biyolojik ikizi onu bulur ve hayatını kurtarırsa hayat akışı çok değişirdi değil mi? Ve evet aynen böyle olmuştu ve ikizinin çenesinde ki doğum lekesi ve gözlerinde olan Heterochromia rahatsızlığından peşini bırakmazlar. Evet bırakmazlar çünkü tüm aile öldü bildikleri kızlarından iz bular bulmaz başına üşüşmüşlerdi. EVET doğru okuyorsunuz, klasik gerçek ailem kitapları gibi değil onlar kızı değil kız onları istemiyordu. kanayan yaralarına basılmasına müsade etmezdi tabi bilmiyordu ki ailesinin o yaraları saracağını. İYİ OKUMALAR &&&

Efnan 16 yıl sonra karıştığını öğreniyor. Peki üvey ailesinden şiddet gören Efnan. Gerçek ailesine alışcabilcek mi? Klasik gerçek ailem kitapı. ilk bölümlerden dolayı bırakmayın. İlk bölümler biraz acemiydim ve yazım hatalrı olabilir.

Aksiyon🥇 (26/05/26) Herkes benim her şeye sahip olduğumu sanıyordu. İyi bir üniversite, başarı, arkadaşlar... Ama kimse akşamları döndüğüm o sessizliği bilmiyordu. Çünkü ben hiçbir yere ait değildim.

"Kaptan, kaptan, kaptan!" Tribünden gelen sesler kulağıma dolarken son set sayısı için servisteydim. Topu atacak, ralliyi başlatacaktım ve bu sayıyı aldığımızda oyunu bitirecektik. Bu sesler, bu zemin, aynı sahayı paylaştığım arkadaşlarım... Hepsi benim hayatımın kısa özeti gibilerdi. Aileden yana yüzüm gülmemiş olabilirdi ancak gönülden bağlı olduğum voleybol, ailem yerine koyduğum arkadaşlarım vardı. Birde ben vardım işte. Işıl Okyay. Topu yere atıp üç kere sektirdim. Bir kez elimde çevirdim ve son olmasını umduğum ralliyi başlattım. Dikkatli bir şekilde servisi kullandım. Top hızla filenin üzerinden geçerken benim için ralli, sizin içinse hikâye başladı. İyi okumalar ve iyi eğlenceler. ... 09.08.26 #1 spor. 11.08.26 #1 voleybol. 22.08.26 #1 acı. 22.08.26 #1 biyolojikaile. 26.08.26 #1 kardeş. 30.08.26 #1 ikiz. 03.09.26 #1 kolej. 06.09.26 #1 gençkızedebiyatı.

17 yıllık hayatını geçirdiği ailesinin öz ailesi olmadığını öğrenen Umay'ın hikayesini anlatıyoruz. Klasik bir aile kitabı olabilir ama çok daha güzeli.

"Daha önce yaptığım hiçbir hırsızlık bu kadar ağır gelmemişti." 🕸 Sadem, kimsesizliğin onu düşürdüğü pis işlerin bir gün ondan sahip olduğu tek kişiyi, birlikte ailesini aradıkları en yakın arkadaşını da alacağını bilmiyordu. Ağlayıp sızlanmaya bile vakti yoktu, hayatta kalmak istiyorsa önünde yalnızca bir yol vardı. Ölen arkadaşının ailesini bulacak, onun yerine geçecekti. Aksi takdirde arkadaşının canını alan adamlardan kaçamaz, kendi de son nefesini günler sonra tesadüfen bulunmak üzere bir ara sokakta ve yahut bir binanın bodrumunda, geriye cesedinden başka hiçbir şey bırakamayarak verirdi. Her zaman kendisini düşünmeyi küçük yaşta öğrenmiş, duygularını uzun zaman önce ardında bırakmıştı. Oysa yıllarca arkadaşının ona hasretle anlattığı ailenin arasına, kızları olduğu yalanıyla girdiğinde vicdanının sesi her saniye daha çok yükseliyordu. Hayatında ilk kez böylesi bir sevgiyi tatmak, ona pişmanlığı da öğretecekti çünkü bu insanları kandırmaktansa ölmeyi yeğlerdi. Peki... Ya sandığının aksine hikayenin asıl yalancısı kendisi değilse?