Geçmişin gölgesi üzerimizde. Ve bu kez, gölgeyi yaratanlar sadece kurbanlar değil. Sara, onu hayatının en büyük tehlikesine sürükleyecek bir sırrı taşıyordu. O sır, bir gölge gibi peşini bırakmıyordu, ta ki o gölgeyi görmezden gelen tek adamla, Ayhan'la tanışana kadar. Ayhan, acımasız ve zekiydi; bağlanmaya karşı yeminli, karanlık bir sırla çevriliydi. Sara'nın karmaşık dünyası, Ayhan'ı kendi tehlikeli oyununa çekiyor, iki yaralı ruhu, kimsenin bilmediği bir tehlikenin ortasına sürüklüyordu. İkisinin arasındaki bağ, sınırları zorlayan, şiddetli ve karşı konulamaz bir bağımlılıktı. Ama Sara'nın karanlığı ve Ayhan'ın sert sınırları, onları bekleyen gizemin sadece başlangıcıydı. Bu hikaye, hayatta kalma arzusu ile tehlikeli bir aşka duyulan çekim arasında sıkışıp kalmış bir kadının öyküsü. Gerçeğe dokunmaya cesaretin var mı?

Her mahallenin bir delisi vardır ama bu yaz mahallede roller tamamen karışıyor! ​Öykü, yaz tatilinin başlamasıyla sokakların tozunu attıran, ele avuca sığmaz, fırlama bir genç kız. Yağız ise mesafeli duruşu, korumacı tavrı ve karizmasıyla o sıcak yaz günlerinde bile çizgisini bozmayan mahallenin cool delikanlısı. ​Okulun kapanmasıyla birlikte tüm gün aynı sokaklarda karşı karşıya gelen bu iki zıt kutup, sahil kenarlarından mahalle aralarına taşan tatlı sert bir didişmenin tam ortasında kalıyor. Yazın rehaveti Öykü'nün çılgınlıklarını ikiye katlarken, Yağız'ın o sahiplenici bakışları Öykü'nün iç sesini altüst etmeye yetiyor.​ "Mahallenin delisi de olsan, kalbinin sahibine yakalanmaktan kaçamazsın."

Hayatım, çocuk yaşta kaybettiklerim ve yetimhanede geçen yıllarla başladı. Yeni bir aile bulduğumu sandım, ama mutluluk kısa sürdü; en güvendiğim insanın gözlerimde canavarlaştığını gördüm ve babam annemi elimden aldı. O an, karanlık bir dünyanın kapıları açıldı önümde. Okulda güçlü ve asi olduğumu düşünüyordum, ama Poyraz'la tanışana kadar gerçek zorlukları bilmiyordum. Onun da geçmişi acı doluydu; travmalar, kayıplar ve tehlikelerle örülü bir hayat... Önce düşman, sonra arkadaş ve sonunda birbirimizin hayatında vazgeçilmez olduk. Ama hayat bizi bir an olsun rahat bırakmadı: Kaçırılmalar, tehditler, ihanetten doğan acılar ve kanser gibi ölümcül gerçeklerle yüzleşmek zorunda kaldım. Poyraz'la birbirimize tutunduk, birlikte korkularımızla, geçmişimizle ve dünyayla savaş verdik. Aşk, dostluk ve adaletin iç içe geçtiği bu yolculukta, bazen kaybettik, bazen kazandık, ama hiçbir zaman vazgeçmedik. Hayatın karanlık yüzüne rağmen, içimizdeki ışığı bulmaya çalıştık. Bu hikaye, travmaların, acıların ve ihanetin ortasında hayatta kalma mücadelesi veren iki gencin, aşkın ve cesaretin gücüyle birbirini bulma öyküsü...

Ölüm Bizi Bulana Kadar 🖤 🌼🖤 TELİF HAKKI VE YASAL UYARI Bu eserin kurgusu tamamen bana aittir ve ilk olarak farklı bir isimle oluşturulmuştur. İlk oluşturulma (kayıt) tarihi 8 Temmuz 2020, ilk paylaşım tarihi ise 17 Mayıs 2024'tür. Eseri ilk oluşturduğum ve paylaştığım hesaplarda bulunan taslak kayıtları hâlen mevcuttur. Bu kayıtlar, eserin tarafıma ait olduğunu ve oluşturulma sürecini gösteren zaman damgalı delil niteliği taşımaktadır. Eserin tüm fikrî mülkiyet ve telif hakları tarafıma aittir ve gerekli belgelerle kayıt altına alınmıştır. Eserin izinsiz kullanılması, çoğaltılması, paylaşılması, kopyalanması, değiştirilmesi veya herhangi bir şekilde yararlanılması hâlinde, ilgili mevzuat kapsamında gerekli hukuki işlemler başlatılacaktır. WATTPAD SON YAYIMLANMA TARİHİ: 7 AĞUSTOS 2026 PAZARTESİ TÜM TELİF HAKLARI SAKLIDIR.

Hilal'le ege'nin hikayesi

Biri ateş, diğeri barut... İki zıt kutup, tek bir vatan toprağında karşı karşıya gelirse ne olur? ​Görev bilinciyle yetişmiş, kurallara bağlı bir ruh ile kendi kurallarını kendi yazan bir diğer karakter. Aralarındaki zıtlık kadar büyük bir tehlike kapıdayken, kişisel savaşlarını bir kenara bırakıp omuz omuza çarpışmak zorundalar. ​Zorluklara karşı beraber direnmeye çalışırken, birbirlerine karşı verdikleri savaşı kim kazanacak? ​"Son Sancaktar düşmeden, bu mücadele bitmeyecek." 🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺 Kurgusuna güveniyorum. Lütfen önyargılı olmadan okuyun... İsim benzerliği,söz benzerliği olabilir. Önyargılı olmayın lütfen. Yazmaya daha çok yeni başladım. Ama dediğim gibi kurgusuna güveniyorum. İyi okumalar dilerim 🌷🌷🌷 Zamanla kalabalıklaşıp, shipleyeceğiniz kişiler de olacak,inanın en keyifli yerleri orası. Komik ve bi o kadar da gerçekçi bir şeyler yazmaya çalışacağım. Okurken kıkır kıkır güleceğinize eminim. Ama bir o kadar da ağlayacağınız duygusal yerlerde var.Zamanla dediğim yerlere geleceksiniz. 🌸🌸 Olay akışı zamanla oturacaktır. Lütfen yavaş yavaş anlaya anlaya okumanızı öneririm. Eğer bu şekilde okursanız, hikayenin tadını daha iyi çıkarırsınız. 🥰 Lütfen bol bol yorum yapın çünkü,nasıl gittiğini ve nasıl gideceğini analiz edebilmem gerekiyor. Nasıl yorum yapmak isterseniz öyle yapın,düşüncelerinizi saklamayın fakat saygı çerçevesinde.💙💙 Kurgumuzda, film ve dizilerden kesitler de olacak. Çok yok ama bir kaç tane karşılaşabilirsiniz. İyi okumalar dilerim canlarrrr 🍁💐

Tomris Soykan, karanlıkta doğmamıştı. O karanlığı seçmişti. Çoğu insanın seçmekten korktuğu ve kaçmaya çalıştığı şey Tomris'in kurtuluşu, dinlenme yeriydi. Tomris kendi elleriyle bir taht yapmış ve ona sahip olmayı başarmıştı. Fakat bir gün hiç beklenmedik bir aksaklık çıkmış ve yeni şirketinin sunum dosyaları çalınmıştı. 🌪⛓️ "Bu dosyalar çalınırken siz ne yapıyorsunuz lan?" Bağırarak konuştuğumda Eylül süt dökmüş kediye döndü. Sinirlerime hakim olmaya çalışarak kanepeye oturdum. "Neredeyse herkes dedin. Demek ki sorguya çekmediklerimiz de var." Bunu söylememi bekliyor gibi konuştu Eylül, "Şöyle ki Alparslan Beyoğlu normal şartlarda şüpheli listemde olurdu." Söylediği isimle kaşlarımı çattım. Bu adamın ismi tanıdık geliyordu ama birebir hiç konuşmamıştım. Bu durum canımı sıkarken konuştum, "Şuan listende değil mi?" Sesimin gayet karanlık çıktığını düşünmüştüm. Eylül'e baktığımda alnında oluşan tanecikli terler cidden sert bir sesle konuştuğumu onaylıyordu. "Tomris hanım, Alparslan bey çok tehlikeli. Değil onu sorguya çekmek korumalarının yakınına bile yaklaşamayız." Bu kadın ya beni bilerek sinirlendirmeye çalışıyordu yada her şey bir kamera şakası falandı. Bana bunu söylemeye nasıl cüret ederdi? Sinirli bir şekilde ayağa fırlayıp Eylül'e baktım. "Sanırım sana fazla yetki verdim ben. Benim adıma kararlar almaya nasıl cüret edersin. Dosyaların çalınmasında ki en büyük suç sendeyken bütün potansiyel suçluları bana söylemeliydin."

Ailesiyle düştüğü kaza sonucunda hastanedeki kaos sırasında yanlışlıkla başka bir aileye verilen 4 yaşlı Azra gerçek ailesini bulabilecekmi?