Zeynep, şizofreniyle yaşayan başarılı bir yazar. Gerçeklikle zihni arasındaki çizgi her geçen gün biraz daha silinirken, yolu psikiyatrist Hilal ile kesişir.

Gözler yalan söylemezken, nasıl bu kadar iyi kandırdı beni?

Hayal kırıklıkları ile atılan adımlar, geride sadece kırık cam parçaları bırakır.

Belki de gizli arzulardan kurtulmanın tek yolu; ortak bir günahı büyütmekti.

Onunla karşılaşmak planın bir parçasıydı. Ona tutulmak, asla.

Tamamen hayal ürünüdür.

"Üvey kardeşim değildi. Sorun da tam olarak buydu."

"Sahnede adımları uyumluydu, kuliste ise kalpleri..." 6 kişilik bir grubun odağındaki iki isim: Dansın ve ritmin lideri Hilal ile onun her hareketini tamamlayan Zeynep. Medyanın karşısında kusursuz bir profesyonellik, gruptakilerin manidar imalarına verilen tek bir net cevap vardı: "Saçmalamayın, sadece arkadaşız.." Fakat dinleyiciler ve hayranlar da olmak üzere herkes aralarındaki çekimden ve birbirlerine olan bakışlarından bir şeyler olduğunu anlamıştı. Spot ışıkları sönüp lensler kapandığında, herşey tamamen değişiyordu. Hilal hislerini inkarın arkasına saklarken, Zeynep aralarındaki o tehlikeli çekimi ilk kez kabullenmeye başlıyordu. Bütün dünya onları sahnede izliyordu. Onlarsa sadece kayıt dışında gerçekti. (Düz yazı & texting)

time breaks down your mind and body don't you let it touch your soul it was like an age-old classic the first time that you saw me the story started when you said, "hello" hayal ürünüdür, olay ve karakterlerin gerçeklik ile ilgisi bulunmamaktadır

Gözleri ısıl ısıl parlıyor kedi gibi o