„Mówili, że najbezpieczniej jest uciekać przed potworami. Ale nikt nie ostrzegł mnie, że potwory mają znajome twarze." Zbudowałem swój świat na powtarzanych w milczeniu kłamstwach. Przez długi czas myślałem, że strach i posłuszeństwo to jedyne, na co zasługuję. Że ból jest jedynym dowodem na to, że wciąż żyję. Aż do dnia, w którym pojawił się ktoś inny. Ktoś, kto uciekał tak samo jak ja. Ktoś o spojrzeniu, w którym odnalazłem upragnione schronienie... a może tylko cień przeszłości, od której nigdy nie potrafiłem się uwolnić? Pokonaliśmy setki kilometrów, zostawiając za sobą granicę i własne imiona. Chcieliśmy po prostu zniknąć tam, gdzie nikt o nic nie pyta, i stworzyć dom na zgliszczach naszych pękniętych życiorysów. Ale czy da się uciec przed człowiekiem, który nauczył cię bać się własnego cienia? Teraz zostały mi tylko wspomnienia.

Od tygodni Leslie Alameda nie potrafi zasnąć. Jego noce wypełnia cichy szept, który z początku bierze za halucynacje... aż do chwili, gdy jego odbicie w lustrze zaczyna się do niego szczerzyć, a jego cień krąży po rzeczywistości, zakłócając jego spokój. A to dopiero początek problemów. Kiedy pewnego wieczoru jego cień przewraca lampę, a na leśnej drodze czyha na niego trzymetrowa zmora o diabelskich oczach, Leslie decyduje się zamieścić post na forum od spraw paranormalnych. Odpowiada mu tajemnicza, milcząca postać, która wskazuje mu innych cierpiących na te same koszmary na jawie. Tak trafia do grupy nieznajomych - ludzi ściganych przez własne cienie. Wśród nich jest ktoś, kogo Leslie nigdy nie spodziewał się zobaczyć: jego dawny przyjaciel ze studiów, który pewnego dnia zniknął bez słowa. Z pomocą tajemniczego sojusznika z forum decydują się jeździć po ruinach i lasach, by odnaleźć źródło ich problemu, wrócić do normalności i nie oszaleć zanim będzie za późno A cienie są głodne i łakną ich snów

[A WATTPAD FEATURED STORY AND ON THE WATTY'S 2018 LONGLIST] "As if I'm dreaming, his lips touch mine. It's awkward, with my head turned to the side and his beside mine, but when his hand comes up to hold my jaw, it becomes all too easy to kiss him back." Cover: @MuriLexa Copyright © 2019 by Sooaura

Dwudziestojednoletni Ernest Wolski zaczyna nowy etap życia. Studia, pierwsza praca i przeprowadzka do Radomia stają się próbą ucieczki od demonów przeszłości. Na jego drodze pojawią się ludzie, którzy zmienią jego spojrzenie na świat - i tacy, którzy spróbują mu je odebrać. Pełna emocji, humoru i cholernie gęstego napięcia historia o tym, że czasem trzeba się pogubić, może poświęcić tę jedną, dziką noc, by odnaleźć coś (albo kogoś) zupełnie niespodziewanego - mężczyznę albo... mężczyzn. Nawet jeśli oznacza to wejście w relację, która może być równie uzależniająca, co niebezpieczna, niezależnie od tego, jak wysoko lub nisko ktoś stoi w tym mieście. Pierwsza część trylogii z serii „Platynowe". ⚠️ WAŻNE ⚠️ • książka NIE zawiera treści o charakterze śmierci, choroby, przemocy, zabójstwa czy samobójstwa • występują w niej sceny 18+

Rose namawia swoich przyjaciół na próbę przywołania demon. Wszyscy stwierdzają, że nim się nie udało... Jednak ich przyjaciel Theo przekona się, że byli w błędzie. Są sceny 18+ ,, Chciałem się podnieść, ale chłopak zatrzymał mnie, trzymając moją rękę. Byłem przestraszony na maxa, chyba jeszcze cały czerwony przez niego. Wcale nie ułatwiał mi on zapanować nad emocjami. - Gościu, ja mam lekcje - powiedziałem cicho ze strachu i stresu Poraz pierwszy śpieszy mi się do szkoły. Naprawdę chce już być na tych nudnych lekcjach niż w domu z tym pajacem? Nie wiem czy mogę go tak. " ,, Oczywiście po chwili przestał ale wiedziałem, że to nie koniec. Rozebrał się do naga i delikatnie włożył swojego 35 centymetrowego kutasa we mnie. Wyrwał się z pocałunku I swoimi pięknymi, błyszczącymi niczym srebro oczami spojrzał w moje intymne miejsce. Spoglądał z zadowoleniem jak reaguje na każdy jego ruch. Z każdą sekundą wbijał się mocniej co sprawiło, że zacząłem lekko drżeć z roskoszy. "