Annem ve babamın başarısız manifesti sonucunda hayalperestliğin çığırını açmıştım. Adımı Hayal koymak, edebiyat okumama izin vermek ve beni kendi alaycılığımla yalnız bırakmak şüphesiz ki büyük bir hataydı. Aynı apartmanda oturduğum ev sahibimin Airbnb'ye kiraladığı evlerinden birini kendi evim sanıp girdiğimde, hayallerimin de ötesinde olacaktı her şey. Bilememiştim. -barış alper yılmaz fan kurgusudur. bu hikayedeki bütün kişi ve kurumlar hayal ürünüdür. tamamen mizahi öğeler barındırır.

Hollanda'ya kaybettiğimiz o gecede kalbimde binbir türlü kırıklık mevcuttu. Delicesine, oradan oraya savrulan hislerle yanıp kavruluyordum. Bunca yılın ardından sekiz yaşında bir çocukken hissettiğim duyguları hissetmenin ateşini, umudunu kavrıyordum. Ancak son bulmuş EURO 2024 macerası, hem de böylesine içli ve mücadeleci geçirdiğimiz bu turnuva, o dakikalarda içimi cayır cayır yakıyordu. Ciğeri yanan bir başka kişi de boynumdaki Beşiktaş atkımı pek fazla düşünmeden uzattığım çakma sarışındı şüphesiz. Bu turnuvaya kadar hakkında pek fazla şey bilmediğim hatta neredeyse hiç görmediğim bu adama niçin "Sedef Şener" yazan Beşiktaşlı bir atkı hediye ettiğimi ise hiçbir zaman çözemedim. İşin garibi ise Galatasaraylı olmasına rağmen atkıyı fazla beklemeden elimden almasıydı elbette. Ama daha da garip şeyler olmadı diyemezdim... Stadyum çıkışı abimden uzaklaşarak kalabalıkta yolumu kaybettiğimde başladığım bu serüvende, kırk yıl düşünsem aklıma gelemeyecek bir adamın radarına takıldığımı nereden bilecektim ki...

bütün ömrümü kendime ait sanmıştım. yaşadığım onca şeyden sonra, üstesinden geldiğim her şeyden sonra beni hiçbir şeyin yıkamayacağından emindim. oysa hayatın bana yaptığı sürprizlerden biri, burnuma yediğim topun gözümü karartmasından çok daha kötüydü. kalbimi beni kandırdığını bilmeden ayaksızın birine bırakmıştım. döktüğüm gözyaşlarının ardından hayat bir nebze acır da bu defa her şey gerçek olur sanmıştım. olmamıştı. her şey barış alper kadar yalandı. yalancıydı. canımın yangınının ortasında, bir iş anlaşması uğruna beni kandırdığında bitip tükenmiştim. "ömrüm sen gelene kadar sonbahardan başka mevsim bilmezdi." demiştim ona bir defasında. oysa o bana sonbaharı bile aratıp sonsuz bir kışa mahkum etmişti. aşk ağlatır derlerdi de bu kadar yakabileceğini hiç düşünmemiştim.

kötü biten ilişkisinin, tepetaklak olan günlerinin ardından yıpranan ve tavsiye edilen sanatoryuma gitmeyi kabul eden barış alper yılmaz, ilgi çekici bir kızla tanışır. çerezlik barış alper yılmaz fan kurgusu. gotik öğeler içerir. kitaptaki kişi, kurum ve isimlerin tamamı hayal ürünüdür. ˚˖𓍢ִ໋ 🦇 ✧˚.🔮⋆

Gazeteciliğin ilk kuralı muhtemelen benim yaptığım hiçbir şeyi yapmamaktı. Çünkü ben ne zaman bir şeyler yapacak olsam başıma kırk türlü çorabı örmeyi başarırdım. İşte Barış Alper de bunlardan biriydi. Magazin haberiyle başıma açtığım bir bela sanmıştım başında onu. Ama değildi. Olağanüstü şartlar altında, peşimde belanın en büyüklerinden biri varken kocam olduğunda anlamalıydım bunu. Hiçbirimiz masum değildik. Bu hikâye de masumların sesi olup kendi masum kalamamış Yasemin Ergin'in hikâyesiydi. Benim ve Barış Alper'in tepetaklak oluşunun hikâyesi. ~Barış Alper Yılmaz hayran kurgusudur. Kitaptaki kişi ve kurumların büyük kısmı hayal ürünü olup benzerlikler tesadüftür.