|TAMAMLANDI| çocuk kaçıyordu adam peşindeydi adam çocuğa deliler gibi aşıktı çocuğu elinde tutmak için tek bir yol vardı tehdit etmek ve çocuğu avucundaki kafese hapsetti.ve kaderi bir gece elinde tutğunu sand .yanıldı. "Senden bütün ömrüm boyunca nefret edeceğim Sancar Arıkan"diye bağırdım. "İkiside benim yararıma nefret edersen aklında seversen kalbinde olurum"dedi gözlerinde hayal kırıklığın buz tutmuş can parçaları vardı.

Bir seri katilin yan komşunuz olduğunu hayal edin. Bxb konuludur. +18 sahneler mevcuttur!!!

❝Biliyorum, hiç bir zaman son bulmayacak. Seninle ben, sadece birbirmize çatılı kaşlarla bakan düşmanlar olabiliriz. ❞ 𓂃 Birbirlerine lisenin başından beridir ölesiye düşman olan, Çakır ve Ateş.

Okuldaki en büyük düşmanıyla yattığı o gece, hayatının en büyük hatasıydı. Yoğun +18!

Deniz kaçıyordu ... Sığındığı kişiden kaçtığını nereden bilebilirdi ki ... Eşcinsel kitabıdır...

​"Herkesin bir rengi vardır bu hayatta. Benim payıma düşense, her şeyi yutan kör edici bir beyazlıktı." ​Poyraz Demirkan için hayat, aynadaki soluk yansımasından kaçmakla geçmişti. Albinizmin getirdiği bembeyaz bir dünya ve tanrının bir şakası gibi duran biri yeşil, diğeri mavi iki farklı göz... Annesinin ölümünün ardından sığındığı tek liman olan babası, onun bu hayattaki en büyük şansıydı. Ta ki o güne kadar. Babasının mutluluğu için adım attığı o yeni ev, Poyraz için yeryüzündeki cehennemin kapısı olacaktı. ​Savaş Karahan; acımasız, kibirli ve okulun koridorlarında Poyraz'a hayatı dar eden homofobik bir zorba. Poyraz'ı her gördüğünde "ucube" diye haykıran bu karanlık çocuk, şimdi onunla aynı çatının altında, üstelik "üvey abisi" olarak tam karşısındaydı.

"Gücün o kıza mı yetti lan?!" Hapishane denilen cehenemme düşerken sizden önce işlediğiniz suç girer koğuşa.Onur eski sevgilisine tacizden yargılanmıştı.Koğuşta kimse onunla konuşmazdı.Sürekli yok sayılıyor,ağır laflar işitiyordu. "Unutmuşum." Seyitin eli havada kalmıştı.Kaşlarını çatıp acıdan kıvranan bedenin lafını bitirmesini bekledi. "Senin de bir kızın vardı dimi?" 11.17.2023

"Benden o kadar nefret ediyordu ki, elini kanımla kirletmedi ama büyük bir zevkle, ağlata ağlata sikti beni Valerio Pusat Martini."

On altı yaşımdayken karşıma çıkıp beni Serhat Soykan'a karşı uyaran adamın aslında Serhat Soykan'ın kendisi olduğunu sonradan öğrenmiştim. Kan davasına rağmen beni öldürmeyip üç yıl sonra geri dönmek üzere gitmişti. Şimdi ise geri dönmüştü ve bana olan takıntısıyla hayatımı yeniden kendi oyununa çevirmişti ve bu kez ondan kaçmak mümkün görünmüyordu. Eşcinsel kurgusudur.

Gözyaşlarım yanaklarımdan aşağı süzüldü, sıcak damlalar boynuma ve omuzlarıma değdi. Ağzımdan bir hıçkırık çıktı; kendimi tutmaya çalıştım, ama nafileydi. İçimde biriken tüm acılar, kelimelerim olmadan dışarı döküldü. "Geçti." dedi. Ona hiç yakışmayan, kırılgan bir merhametle yanaklarımdaki yaşları sildi. Elleri hâlâ sıcak, bakışları ise yorgun ve huzurluydu. "Artık sadece ikimiz varız, Güney." O an, kalbimde hem bir boşluk hem de bir güven hissi doğdu; geçmişin tüm ağırlığı bir anlığına yok olmuş gibiydi. O benim ellerimle insa ettigim cehennemim.