"Herkesi tanıttığıma göre," dedim kafamı sola yatırırken. "Yeniden tanışmanın zamanı geldi. Ben Mısra Yekta. Serhat Esen'in aklınca dolandırmaya çalıştığı Selçuk Yekta'nın kızı olan Mısra Yekta." Kim olduğumu duyan Esen ailesinin yüzünde beliren korkuyka dudaklarımda şuh bir gülüş belirdi. "Tanıştığımıza memnun oldum!" dedim yalandan bir samimiyetle. "Bireysel olaral tanışmak isteyen varsa da mahkemede görüşürüz. Merak etmeyin ettiğiniz hakaretlerin parası Lösev ve çocuk esirgeme kurumlarına gidecek. Mâlum ihtiyacım yok." dedim sonda kıkırdarken. 🎭| 01.11.22 🎭| 04.06.23

Ofeliya çocukluk arkadaşı sandığı Formula pilotunun karşısına çıkar. Magazinin çapkın olarak bilinen adamı Tutku Mirkan Zincir onu herkes gibi kendisinin peşinde olduğunu zanneder. Daha sonra o kişinin kim olduğunu hatırlar. İzmir'e arada bir gelen karşı komşusu olan, Ofeliya'nın abisiyle en yakın arkadaş olduğunu öğrendiğinde işin şekli değişir. Çünkü Tutku'nun yıllardır aşık olduğu kadın karşısında hemen yanı başındadır. Artık kaybedecek bir şeyi yoktur, Yedi yaşından beri beklediği hayallerini gerçekleştirirken aşkını bulacağını düşünmeyen, hayat üstüne gelirken kırmızıya yakın bordo saçları olan kadına dair sevgisi büyüdükçe işler daha da beklemediği noktalara gelir. Sadece aşk değildir hissettikleri, sevgidir, merhamettir. İçinde tüm duyguları barındırır dahası sevdiği kadına kıyamaz o kadar çok bağlanır ki hiç gitmesini istemez. İlk gün gördüğü kadar güzeldir, gözü ondan başkasını görmez. Peki Hayat o kadar adil değilken Kardelenler açtığında ilk kimi feda eder dersiniz?

*Aile/aşk kurgusu *Yetişkin içerik barındırır --- "Bir ay boyunca burada olduğumu bile fark etmeyeceksin. Tek derdim o mektupta yazanı gerçekleştirip, altında kalabileceğim tüm vicdan yükünden kurtulmak." Boş bakışlar atabilen tek kişinin o olmadığını kanıtlamak istercesine gözlerimde hiçbir his belirtisi olmamasına dikkat ettim. "O mektupta bir ay boyunca evimde bir hayalet gibi yaşaman gerektiği mi yazıyordu?" Sırıttım. Gözlerimde yaratmaya çalıştığım hissizliğim sırıtışımda da yer bulduğundan emindim. "Hayır," dedim sakince. "Babamı bulmam, onunla en az bir ay vakit geçirmem ve kendisini tanıma fırsatı bulmam gerektiği yazıyordu." Bir şey söyleyecek gibi olduğunda elimi kaldırarak beklettim. "Ama bir babaya ihtiyacım yok, biz bu bir ay boyunca birbirinden kaçan iki ev arkadaşı olalım." Yalan söyleyebilme konusunda başarılı biri sayılır mıydım, bilmiyordum. Fakat beni o kadar tanımıyordu ki cümlelerimde neyin yalan neyin doğru olduğunu bulabilecek gücü yoktu. Karşımda babam vardı. Adını altı ay önce öğrendiğim, adımı biraz önce öğrenen babam... ••• "Güzel olan sensin." "Güzel miyim?" "Sana güzel olduğunu söyleme nedenim çok basit aslında." derken başını küçük bir hareketle hafifçe eğdi. "Sessiz kalınamayacak kadar güzelsin, Afrodit." --- '040823

Küçüklükten beri birbirlerinden kedi köpek gibi nefret ettiler. Nihayetinde köpek kediye aşık oldu. İlk yayınlanma, 2022

Yüz üstü yatağa fırlatıldığım gibi dönüp kapıyı kilitleyen adama baktım. "A-abi?" Aceleci tavrı beni şaşırtmıştı. Bana dönüp üzerime yürüdü. "Abini siktirtme bana Aslı." Boran'ı ilk defa böyle sinirli görüyordum. "Abi dememi sen istedin." Kemerinin tokasını açtığında gözlerimi oradan alamadım. "Bundan sonra demeyeceksin." ••• Hadddii bakallımm

İnce çiçekli elbisemin altından tenime batan samanlara elimi koyup doğrulacakken bileklerimden tutup belimde tuttu tek eliyle. Kafamı omuzumun üzerinden çevirip bileklerimi tutan eline baktığım sırada bacaklarıma çarpan havadan eteğimi kaldırdığını anladım. Belime kadar açıp üzerime uzandı. Kalçamda hissettiğim o pantolon kumaşı ve şişlikle birlikte nefesini kulağımda hissettim. "Beni çıldırtmayacaktın." Ne yapmıştım ki? ••• 22 ağustos 2026 1#köy