Jest to druga część Stalkera, zapraszam do przeczytania :).

"Każdy pocałunek jest jak obietnica" Chodzą do tej samej szkoły, ale nigdy się sobą nie interesowali. Dopiero kiedy ona zatrudniła się jako opiekunka 6-letniej dziewczynki całe dotychczasowe życie jej i jego zmieniło się. Czy na dobre? ---------------------------------------------------- Witam wszystkich w moim pierwszym i mam nadzieje, że nie ostatnim opowiadaniu. Wszystko co będzie tutaj napisane jest wymyślone przeze mnie. Mam nadzieje, że spodoba się wam ta książka i nie będziecie żałować, że zwróciliscie na nią uwagę. ♡♡♡♡♡ Za niedługo pojawi się już pierwszy rozdział :D Pozdrawiam

- Naucz mnie być niegrzeczną - skrzyżowała ręce na piersi i wpatrywała się w niego intensywnie. - Opcji nie ma - prychnął i odwrócił wzrok. - Dlaczego?! - Bo jesteś kujonką. Szare myszki nie mogą się wyróżniać *** Annie to typowa kujonka. Dziewczyna z pierwszej ławki. Ulubienica nauczycieli. Co się stanie, gdy pewnego dnia postanowi zerwać z wizerunkiem grzecznej uczennicy? Jak tragiczne mogą okazać się skutki jej przemiany? Najwyższe notowanie: #8 POLECANE 17/12/2015

Ona- była tą cichą osobą, która nie próbowała zawracać nikomu głowy. Najważniejsze dla niej było zakończenie szkoły i wreszcie wyjechanie z rodzinnego miasta jak i rozpoczęcie nowego roku szkolnego w jej wymarzonym Uniwersytecie. Nie lubiła imprez, była jedną z tych prymusek, z których się śmieją. Wierzyła w miłość od pierwszego widzenia. Uwielbiała czytać te romanse, które opowiadały o pięknych uczuciach dwóch bliskich sobie osób. Chciała poczuć na własnej skórze, co znaczy słowo "miłość". Nie wiedziała jednak, czy kiedyś do tego dojdzie. On- był chłopakiem, którego chciała każda w swoim łóżku. Najważniejsze dla niego były laski, pieniądze i imprezy. Powtarzał trzecią klasę tylko dlatego, że miał "w dupie" tą całą szkołę. Nadal nie był pewien co chciał robić w przyszłości. Życie go nauczyło jednego, zawsze miał to, co chciał. W jego życiowym słowniku, nie było takiego słowa jak "miłość" lub "przegrana". Nie wierzył w miłość, nawet nie chciał jej doznać. Śmiał się z zakochanych. Mówił, że to głupie uczucie. Może zmieni zdanie jak się wreszcie sam zakocha? Co może połączyć tak różne osoby ze sobą? PS. Proszę was wszystkich, żebyście pamiętali, ze opowiadanie było pisane przeze mnie dawno temu. Za wszystkie błędy przepraszam i mam nadzieje, ze nie będzie sprawiać wam to dużego problemu w czytaniu. Pozdrawiam!