​"Saat 23:55. Günün bitmesine son 5 dakika. Ve senin bugün taktığın o sahte tebessümün süresi dolmak üzere." ​Her gece tam 23:55'te telefonuma düşen tek bir bildirim vardı. Kim olduğunu bilmiyordum, ne istediğini bilmiyordum. Tek bildiğim; beni, benim bile kendimden sakladığım şeylerle yüzleştirdiğiydi.

"Sen herkesin kalbini düzeltiyorsun ama beni görünce senin ritmin bozuluyor, tam bir ritim bozukluğusun ARİTMİ." "Ağlayacaksın ama ağlamıyorsun. Çok ağır bir şey var senin içinde..." ​Yağmur o gün gerçeği hissetmişti ama Toprak sustu. Çünkü bazı gerçekler paylaşılmak için değil, tek başına taşınmak içindi. ​Herkes büyük bir kavgayla bittiğiklerini sandı. Yağmur bile onun gururuna yenilip çekip gittiğine inandı. Oysa bir kurt hasta düştüğünde, sevdiklerine yük olmamak için sessizce sürüden ayrılırdı.