Altı yıl önceye dönseydin, yeniden o hissi yaşar mıydın? Deniz, bir sabah uyandığında kendini açıklayamadığı bir zaman kırılmasının içinde buldu. Yirmi altı yaşından yirmi yaşına, yaşadığı hayatın altı yıl gerisine savrulmuştu. Karşısında daha yeni hayatına girmiş olan Teoman vardı. Henüz birbirlerinden nefret etmeleri için bir sebepleri yoktu. Henüz birbirlerini özlemeleri için bir geçmişleri de. Ama Deniz'in vardı. Geçmişe neden döndüğünü bilmiyordu. Geri dönebilmenin bir yolu var mıydı, onu da bilmiyordu. Bildiği tek şey, bunun bir tesadüf olmadığı ve cevabın belki de her şeyin başladığı o ilk günde saklı olduğuydu. "Ben seni altı yıl sonrasından tanıyorum." Fakat zamanın bir kuralı varsa, Deniz henüz onu bulamamıştı. Çünkü bazı duygular altı yıl öncesinde de aynı kalır. Ve bazı insanlar, kaderden kaçmak için değil, ona yeniden kapılmanız için karşısınıza çıkar.

"Teoman..." Sesimi duymasıyla bir anda doğrulup tekrar dudaklarıma yapıştığında bu sefer ellerini de tüm vücudumda gezdirmeye başlamıştı. Ben iyice kendimden geçmiş bir hâlde ona karşılık vermeye çalışırken soluklanmam için ayrılıp alnını alnıma yasladı. "Ev nasıl bir duygudur bilemem, deniz kızı. Ama bundan güzel olamayacağına yemin edebilirim."

Bazı insanlar hayatımızdan gider ama bıraktıkları izler, yıllar geçse bile silinmez. Deniz, geçmişini geride bıraktığını ve İtalya'da kendine yeni bir hayat kurduğunu düşünürken, yıllar önce hayatından çıkan Teoman'ın hiç beklemediği bir anda karşısına çıkmasıyla bütün dengesi değişir. Bir zamanlar yarım kalan hikâyeleri yeniden başladığında, Deniz geçmişiyle mi yüzleşecek yoksa bu kez gerçekten arkasına bakmadan gitmeyi mi seçecektir?

sardunyalar için katlanıyorum sana, teoman.

⋆.˚ 𓇼 "sana kızgın değilim,sadece bir zamanlar seni bu kadar sevmiş olmama şaşırıyorum."

Deniz, arkadaşlarının yoğun ısrarı üzerine okulun sessiz çocuğu ve kapalı kutusu Teoman Akkaya'ya anonim olarak mesaj gönderir texting+düz yazı

Deniz ve Teoman birbirlerini kıskandırmak için birilerini kullanmaya başladığında, işin bu kadar büyüyeceğini ikisi de beklemiyordu. Asıl sorun ise kıskananın hep karşı taraf olduğunu sanmalarıydı. ꕤ

"Adını değiştirince yaptıklarında değişmiyor! Sen hâlâ aynı zorba, itici, karaktersiz pisliğin tekisin." Bakışlarını karşısındaki oğlanın üzerinde gezdirdi Deniz. "Hiç değişmemişsin." "Bu yüzden rol yapmıyorum diyorum ya Deniz kızı, sana karşı hiç değişmedim." (Zorla üni kurgusu yazyydırdılar a dostlar)

Talihsiz bir kaza sonucu hafızasını kaybeden Teoman, çevresindeki kimseyi doğru dürüst tanıyamazken tanıdığı tek kişi Deniz'di. Ama gel gör ki onun hayatındaki rolünü bile doğru hatırlamıyordu.

deniz: mahvedecegim seni allahın belası teoman: yatakta yeterince ediyorsun zaten denizcim