Onu 5 yaşımdan beri tanıyordum. Birbirimizi gördüğümüz ilk andan beri kavga ediyorduk. Sanki her kavgamız da daha da bağlanıyorduk. Birbirimize her laf sokuşumuz bizi daha da yakınlaştırıyordu. Birbirimize ettiğimiz hakaretler sanki aslında söylemek isteyipte söyleyemediğimiz hisleri barındırıyordu. Yada sadece bana öyle geliyordu. Yaptığı öküzlükler bana değer vermediğini gösterirken yaptığı iyilikler bana değer verdiğini gösteriyordu. Ne yapmaya çalışıyordu? Peki ben ne yapıyordum? Ona değer veriyormuydum?

Aptal bir tatilin hayatımı kökünden değiştireceğini nereden bilebilirdim ki? -KESİT- "O bir sürü masum insanı öldürdü. Az önce kendi gözlerinle de gördün. Nasıl ona güvenebiliyorsun?" "Bazen gördüklerine değil kalbine inanman gerekir. Ve kalbim ona güvenmemi söylüyor."

Kafayı yemiş bir kız. Saf salak kız. Boyundan büyük işlere kalkıştı...

Türkler Hogwarts'ta olsaydı ne mi olurdu? Merak ediyorsanız diğer bölümlerede bakmanızı öneririm! Sihirli Günler... Nox! [Kapak Tasarımı - merology] Kitapta büyük emeği bulunan Rotices'e teşekkür ederim<3 (Burdaki mizah dalga değildir bunu anlamayacaksanız okumayın lütfen) Medyalar: GSK Fikirler: Beynim, okuyucuların beyni, ekşi sözlük yazarları ve internet.