Aslında her zaman bir çemberin etrafında dönüp duruyorduk, hem de defalarca. Döngü. Döngü, döngü, döngü. Döngü. Beni siz yarattınız. Bunu siz yarattınız. Ve şimdi, Kendi yarattığınızdan korkuyorsunuz. - "Atlas Kumsalında, güneş ışığını doğuya yansıt." MEYRA ÖZER Başlangıç tarihi: 03/02/2021 Bitiş tarihi: 19/09/2021

| #wattys2021 gizem & gerilim kazananı | Huzurla kapattığım gözlerimi bir bilinmezliğin ortasında açmıştım. Koskoca adada, yirmi iki kişi mahsurduk. Kaçış yoktu, sürekli test ediliyorduk ve başarısız olan kişiler bir bilinmezliğe gidiyorlardı. Sürekli bir arayış içerisindeydik, sürekli sorguluyorduk ama kaçamıyorduk. Burada oluş amacımızı bile bilmezken, çaresizce söylenenleri yerine getirmek zorunda olan yirmi iki rehineydik. "Buradan kurtuluş yok mu?"

"İzliyoruz " derken sesinde garip bir dalgınlık oluşmuştu. Dudaklarıma bir gülümseme yerleştirirken kemerimi çıkardım ve son kez ona baktım. "Gidiyorum" derken direksiyonda ki elini kaldırıp yüzüme koydu ve sabah evden çıkmadan önce yenilediğim bandajın üzerinde gezdirdi parmaklarını, gözleri yaramdan ayrılıp da tekrar gözlerimi bulduğun da şok olmuş gibi ona bakıyordum. "Yaralanma olur mu? " dediğinde ne diyeceğimi bilemedim. Sadece ona bakıyordum. Güzel yüzü tam karşımdayken ve bana böyle bir cümle kurarken ne diyebilirdim ki? Ne demeliydim? Kendimi toparlamaya çalışırken onun benden uzaklaşan eline kısa bir bakış atıp gülümsemeye çalıştım ve derin bir nefes alırken yüzümü ondan biraz geriye çektim. Elimi kaldırıp bir asker selamı yaparken, "Emredersiniz Yüzbaşım "dedim gülümseyerek ve hemen ardından bir şey söylemesini beklemeden arabadan indim. Son gördüğüm şey ise dudaklarına yayılan gülümsemesiydi. .....