Bir çift göz nasıl yapardı bunu bir insana? Nasıl da öldürüyor beni var yokluğu..Kanser gibi günden güne işliyor içime acısı.. Dipsiz kuyulara çekebilir mi bir insanı bir çift göz.Dönüm noktasındayım şimdi sahipsiz tutsaklığın (S)onsuz özgürlüğüme açılan yolun başında...

KİTAP OLARAK RAFLARDA! 22/09/2017 Aşk'ı arayan aşka aşık bir adam. Şehvet yoğunluğuna karşı koyamayan bir kız... Tutku dolu, nefes kesici bir keşfediş... Kim demiş şehvetten, tutku, tutkudan, aşk doğmaz diye? Öyle güçlü hisler insanın beynini ve kalbini ele geçirirken karşısında kim durup bunu reddedecek kadar güçlü olabilir? Tutku ile yanan iki beden birbirlerini nasıl görmezden gelip aralarında ki bu yoğunluğu yok sayabilir? Birbirini çeken iki bedenin bununla savaşına ve bu savaştaki yenilgiye... Bir adamın aşkı isteyişine bu uğurda yapacaklarına... Bir kızın şehveti tanımasına ve ondan vazgeçemeyişine şahit olacaksınız. ''Kimse unutmak istediği bir şeyin fotoğrafını çekmez. Bu kadar kadının aklında olması... Rahatsız edici.'' ''Onlar aklımda değil. Gördüğün bu kadınlar sadece bedenden ibaret hiçbirinin yüzü yok İnci ama senin yüzünü fotoğraflamak istiyorum. Çünkü seni unutmak istemiyorum. Bütünüyle hatırlamak istediğim anımsın.'' +18 ÖĞELER İÇERMEKTEDİR! 17.11.2016 Tarihinde başlamıştır. 11.05.2017 Tarihinde tamamlanmıştır.

Yayınlama Tarihi:6 Temmuz 2014 [Tamamlandı, düzenlemede.] •Bu ad ile yayınlanan ilk hikayedir. Taklitleri değil, aslını okuyun.• ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ Dizlerini karnına çekmiş, boş gözlerle evine girip çıkanları izleyen küçük bir kız çocuğu. Ağlamaktan korkan, kafasından çıkmayan o sesin tutsağı altındaki, zavallı kız çocuğu. Ölümü kabullenen; ama dile getirmekten korkan bir kız çocuğu. İçindeki o yarayla büyüyüp, içi kan ağlayan; ama kardeşi için her şeyi yapan bir genç kız. Defalarca yaralanan. Defalarca dövüşen. Defalarca korkulan. Ama içten içe kendisinden korkan bir genç kız. Kaderin oynadığı küçük oyunda, büyük roller üstlenen bir kız. İpleri eline almak için savaşan; ama her hatasında üst üste binen yıkıntıların ardında kalan bir kız. O kızın adı Derin. Ve bu, onun kendi adında kayboluşunun hikayesi. ❝Benim adım Derin. Ve ben, kendi adımda kayboluyorum.❞ •◘•◘•◘•◘•◘• [Hikayenin başı, Imagine Dragons'un Radioactive klibinden esinlenilmiştir.] Tüm hakları saklıdır.

Her kelimeyi bir cisim karşılar. Peki ya kusursuzluğu? Tabiki Aiden Butler. Tanrıları kıskandıran bu adam kanın cazibesine kapılmış bir şeytandı, sapkındı. Şehrindeki tüm "EN" leri tek tek yok eden genç adamın hesaba katmadığı birşey vardı. Ezberini bozan ve onun EN derinlerine inen Eva Price... Masumiyeti ile herkesi büyüleyen Eva bu şeytanın kurbanı mı olacaktı? Yoksa onu kendi cennetine mi alacaktı? *Hikaye 7. bölüm itibari ile Birinci Ağıza geçecektir... NOT: Bu hikayede yetişkin içerik(Şiddet ve cinsel içerik) bulunduğundan psikolojisi el vermeyen kişilerin okumaması rica olunur. Teşekkürler iyi okumalar.. © Tüm Hakları Saklıdır

O insanın tenini ürpertecek kadar güzel. Tenine işleyen karanlığa rağmen. O ölümcül derecede soğukkanlı. Çimen yeşili gözlerinin derinliklerinde, karanlık bir kuyuya attığı acı dolu bir geçmişi var. Onun bir kalbi yok. O bir kimsesiz. O bir yabancı. O bir katil. O... Ediz Çağıran. Ve pençesine aldığı kurbanına aşık olmak üzere.

Bir kaza bir hayatı bu derece mahvedebilir miydi ? Simay'ın hayatı geçirdiği kazadan sonra bir daha aynı olmamıştı. Çarptığı araçtaki kişinin hayatını kaybetmesi üzerine ne onun dünyaya bakış açısı aynıydı ne de insanların ona olan bakışları... O artık herkesin gözünde katil olarak bilinen birisiydi. Pusuda bekleyen düşmanları gün yüzüne çıkmış onu yenilgiye sürüklüyorlardı. Simay'ın sığınacağı tek yer ailesinin yanıyken ailesi ona onu anladıklarını söyleyip deli muamelesi yapıyordu. Ne kalmıştı geriye ? Ailesi bile onu anlamazken diğerlerinin onu anlamasını nasıl bekleyebilirdi ? Her şeyin üzerine en yakın arkadaşları da ona sırtlarını dönmüşken onu hayata ne bağlayabilirdi ? O artık eskisi gibi bir kız değildi. Hiç gitmemesi gereken ortamlara girip hiç edinmemesi gereken alışkanlıklar edinmişti. Artık herkes ondan korkuyor ve çekiniyordu. O artık herkesin gözünde psikopat bir kızdan ibaretti. ~5 Haziran 2015 Tarihinde Yazılmaya Başlanmıştır~

GÖZLERİNDEKİ KARANLIK Parga Yayınevi aracılığı ile çıktı. Bu hafta içerisinde internette ve tüm kitapçılarda satışa sunuluyor. Umarım en kısa zamanda sizler kitapla ben de sizlerle buluşacağım. Sevgiyle kalın. Aslı *Bölümler kaldırılmıştır. Büyük bir adımla yanımda bitti, aynı tıslama ile dişlerinin arasından sorusunu tekrarladı, "kim vardı Dora?", sakin kalmaya çalıştığı çok belliydi ama zorlanıyordu. Gözlerini kıstı, boynundaki damar sinirden şişmişti. İçinden geçen kanı neredeyse görebiliyordum. O kanda hayat vardı, o kanda şehvet vardı, acı, sevinç, arzu, tüm kainat, ihtiyaç duyduğum her şey Sarp'ın damarının içinden geçip gidiyordu. Göğsü sinirden ve şehvetten hızla inip kalkıyordu, alkolle karışık nefesini içime çekmemeye çalışmak çok zordu. Kolay olmalıydı. Böyle duygular bu kadar zor olmamalıydı. Ama onunlayken hiçbir şey kolay olmuyordu. Salonumda durmuş, neden olduğunu bile bilmediğim bir şekilde birbirimize meydan okuyorduk. Aşktan ve arzudan delirmiş gibiydik, birbirimiz için çıldırıyorduk ama acıtmadan sevmeyi bilmiyorduk.

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

"Yardım et Çağla! Aslının abisi Istanbula gelmiş. Herif eliyle koyduğu gibi buldu beni, seni göremeyince de kudurdu." "Tamam sakin ol. İş çıkışı-" "Bekleyemem Çağla. Topuğuma sıkar bu adam. Leşimi kanalizasyondan toplarsın, ben sana söyleyeyim." Denizin telaşlı sesine karşılık Çağla da heyecan yapmıştı. "Tamam adresi mesaj at, geleceğim." Çağla telefonu kapatır kapatmaz masasından kalktı ve Gökçenin masasına ilerledi. "Gökçe abla benim çıkmam lazım." Gökçe sanki çok zor durumda kalacakmış gibi yüzünü buruşturdu. "Ama nasıl olur Çağlacığım? Katılman gereken toplantı da vardı?" "Deniz beyle konuşup izin alsam?" Çağla Denizin odasına yöneldiğinde Gökçe sandalyesinden fırlayıp Çağlanın koluna girdi ve dışarıya doğru itekledi. "Yok Çağlacığım! Madem acelen var, çık sen. Ben söylerim Deniz beye. Zaten ikinci iş günün, sesini çıkarmaz." Çağlayı asansöre bindirdikten sora geri dönen Gökçe başını odasından çıkartmış Denizle karşılaştı. "Gitti mi?" "Gitti Deniz bey." ★★★ İyi okumalar ;)

Geçmişindeki acıların külünden doğmuş zeki bir dolandırıcı; siyah kelebek. Yaşamadığı için ölmeyi bile beceremeyen hayata küskün bir kız; sudan korkan balık. Tanrının birbirlerinde çare bulmaları için bir araya getirdiği iki kişi. Peki ya bir gün ömrü olan bir kelebek yarına aşık olursa ne olacak? "Yürüyemiyorsan uçarsın dedi "Ölüme Fısıldayan Adam", ben de O'na uçtum..."