Merhaba arkadaşlar. Bu tamamiyle gerçek bir hikayedir. Kandırıldım, acı çektim, suçlandım, çok ağladım. Evet bu benim hikayem. Hem yaşadıklarımı sizlerle paylaşmak hem de içimde söyleyemediğim herşeyi yazmak için burdayım. Sevgiyle kalın.. Hikayenin kapağı için DevonneninBatersin'e teşekkürler.

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

Yediği dayağı umursamadan gülümsedi genç kız yüzünün her tarafı kan olmuştu. Bu her tarafı kan olmuş yüzdeki gülümsemeyi karşısındaki görmüş müydü?Sanmam. "Bildiklerimi asla size anlatmayacağım zorlamayın." Adam iyice kıza yaklaştı elini kızın saçına doladı ve kızın kafasını kaldırıp yerdeki taşa hızla vurdu. "Şuracıkta senin canın alırım kadın konuş diyorum.Konuşmazsan öldürürüm seni." Genç kız yumduğu gözünü yavaşça araladı. "VATAN SAĞOLSUN..." Vatan için gözlerini dahi kırpmadan canını verecek insanlar var.Kalpleri de var o cesur insanların.Ve onların hikayeleri...

Hastanede karşılaştığım yaşlı amcanın söylediklerini anlayamıyordum. Oğluna yardım etmemi istiyordu ama ben nasıl yapabilirdim ki . Yada onu babasıyla barışmaya ikna etmek .Beni böyle biri neden dinlesin. "Amca bak ben sana nasıl yardım ediyim ? Hem bütün bu söylediklerini anlayamıyorum."Aklımda düşüncelerimi bu soruyla sormuştum. Duyduklarıma daha fazla dayanamayıp gülmeye başladım."Bu dediklerin filmlerde olur kim niye kabul etsin ki böyle bir şey. " Sorularımi sakince dinledi. Ne tepki vereceğini merakla bekliyordum. Garip bakışlarım sürdürdüğümde çoktan anlatmaya başladı. "Herşeyi en baştan anlatıyorum bak kızım benim oğlum ukala sert mizaha sahip çapkın bir bordo bereli dır. Onun için kadınlar tehlike varlıktır. Kadınlara güvenmeyen bu adamı değiştirmeni istiyorum .Eger sana guvenirse benimle barisir . Sadece bir ay sürecek oyun. Bunu yapabilir misin ? " Gözleri umutla parildiyordu . Oğluyla barışmak isteyen birine nasıl hayır diyecektim? Vicdanim baskilarinda aklımdaki düşünce şöyle olmustu . Bir askeri değiştirmek ne kadar zor olabilirdi ki ? Bunu dusunmek için biraz zaman istemek en iyisi ." Ben biraz düşünmek istiyorum . Hem oğlun bir askerse bütün bu oyunu anlamiyacak mi ? ** Barda sert içkimiz yudumlarken bu geceye beklediğim buseyi bekliyordum.Busenin yanıma gelmesiyle kolundan tutup otele gidiyoruz Orda içimizi içeriz .Kolundan sürüklerken kızın söylediği tek bir şey vardı "Ben buse değilim! "

Ben Derin Karel hani okullarda hep dışlanan ,ezilen , diş telli , sivilceli , gözlüklü ,kilolu kızlar vardır ya işte o benim. Babam Ahmet, Karel Holdingin sahibi . Annem ise ünlü bir modacı,Sevim Karel... Ben Karel ailesinin bilinmeyen kızıydım. Aile toplantı , yemeklerine katılmayan dışlanmış kızdım ben. Dışarıdaki insanlar benim asla karel ailesinden olduğumu bilmezlerdi. Aslında okuduğum kolejin benim kolejim olduğundan kimsenin haberi yoktu. Okulun en inek kızı benim ama ödül almaya hiç çıkmam çünkü utanıyorum. Ve ben şimdi bir eziğin havalı bir erkeğe nasıl aşık olabileceğini anladım o POYRAZ ATEŞ. O bütün kızların rüyası olan yakışıklı mafya. Ama o sadece beni ezikliyor. Belki adımı bile bilmiyordur çünkü bana ezik diye seslenirler. O günü unutamam beni onun önünde aşağılamışlardı. Ama her zamankindBaskaen farklıydı bu aşağılama çünkü o gün onun gözündeki beni gördüm o ezik kızı. İşte buda benim değişim hikayem...

Devletin kirli işlerini yapan psikolojisi bozuk bir baş komiserin gözden çıkarılması ve başından vurularak öldü sanılmasıyla başlayan macerada devletin bazı organları,açıkları,yaptıkları ve cemaati okuyacaksınız

'Sırrımı tuttuğunu görmek istiyorum' 'Ben bile kendimi bilemezken sen benden nasıl etkilendin ' Fantastik ve bir o kadar da aşk dolu bir konuya sahip gençlik hikayesi.

"Bulutlu bir gecede yıldızları göremiyor olman, onların var olmadığı anlamına gelmez." *** Satranç. En kutsal ve en ölümcül oyunumuz. Kralların oyunu. Büyünün, zekanın ve cesaretin oyunu. Başlangıcım. Ve sonum. Her şeye başladığım güne geri dönüyorum. Dokuz yıl öncesine... Gözlerimi açtığım o güne... Tıpkı o an olduğu gibi emin olduğum sadece birkaç şey var. Adım, yaşım ve hayatta olduğum... Tek bir fark var, bu kez ölümün ne kadar yakınımda olduğunu çok iyi biliyorum. "Hadi ama Alega..." diyor alay eder gibi. "Bence ikimiz de ne olduğunu çok iyi biliyoruz." Duraklıyor. Cevap vermiyorum. "Ya da kim olduğunu..." Kalesiyle son hamlesini yapıyor. "Şah mat" diyor sakince. Gözlerimiz buluştuğunda zihin bağımız olmasa bile ne düşündüğünü biliyorum. Ve bu hiç hoşuma gitmiyor.

Devrim inadı inat bir askeriye sevdalısıdır.19 yaşında gemileri yakıp harbiyeye gidince hayatının yangını,Kara Harp Okulunda eğitim subayı olan bordo bereli Pusat Karakaya ile tanışır. Bu ikili tamamen zıt karakterlere sahip olduklarından birbirlerini askeriyenin ve yardımcı etkenlerin eşliğinde bir dansa sürüklerler. Her bir bakış bir hamle,her bir gülümseme bir tuzaktır. Lakin bir yerden sonra olayların gelişimini ne askeriye ne de başka bir şey durdurabilir.

KEMERLERİNİZİ SIKI BAĞLAYIN! MİZAH YOLCULUĞUNA BAŞLIYORUZ. "Hayırlı teskereler" dedi sevgili eski erkek arkadaşım. Hilal babaannesi tarafından büyütülmüş zeki bir tıp öğrencisidir. Babaannesinin zaman geçtikçe hastalıkları artmış ve en sonunda şizofreni hastası olmuştur. Hastalığı ilerledikçe Hilal'i ölen erkek torunu sanmaya başlamıştır. Bu da yetmezmiş gibi onu askere yollamak istiyordur. Hilal istenileni yapar, tabi işe önce saçlarını kesmeye başlayarak. Atıldığı macerada tek dileği kimliğini kimse öğrenmeden altı ay süresince askerliği bitirebilmektir. *Mizah *#72 20.12.2016* *#59 10.01.2017* *#55 11.05.2018 *#6 17.05.2018