Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

.

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

Etrafındaki olumsuzluklara ve olaylara karşı tedbirsiz davranabilecek, çoğu zaman güçlü olmaya çalışacak kadar cesaretli. Kendinen çok başkalarını ve onların hayatlarını düşünecek kadar saf. Çok güzel fakat bunu göremeyecek kadar kör. Onu sevdiklerini söyledikleri hâlde onları duyamayacak kadar sağır. O Anastasia. Her an düşüncelerini değiştirecek kadar kararsız, ne yapabileceğini bilemese de bir yol bulup kendini kurtarmaya çalışacak kadar zeki. Karanlıktan ve diger vampirlerden korkmayacak kadar cesaretli. Cümlelerinden emin çünkü o özgüven dolu. O gerçek aşkın peşinden koşuyor çünkü onu her düştüğünde tutabilecek güçlü kollar arıyor, çünkü sahte değil, gerçek sevgiye muhtaç, çünkü onun ailesi artık yok, çünkü o kendine göre yalnız, çünkü onu gerçekten sevebilecek birine ihtiyacı var... Bir KIRMIZI DOKUNUŞ onun bedenini ele geçirip, ona gerçek sevgiyi verebilir mi? Onu kollarının arasında güvende hissettirebilecek mi? Kokusunu özlrtebilecek mi?

Kırmızı. Birçok kişiye güzel gelebilirdi.Ama benim için siyahtan bile daha karanlıktı.Kan kırmızısı.Kanın rengiydi. Kırmızı. İçimde yaşayan vahşinin, masum birinin bedeninden ellerime bulaşan günahın rengiydi. Kırmızı. Deliler gibi ihtiyaç duyduğum yaşam pınarımın, hatırlamaktan nefret ettiğim pişmanlıklarımın rengiydi. Kırmızı, benim lanetimin rengiydi.

Sevgili Varisim, Ruh Kontrolcümüz Hira; Bu mektubu okuduğuna göre, ruhun dört bilgesini bulmayı başarmışsın. Seni en içten şekilde kutlarım. Artık atalarından sana geçen tek şey güçlerin değil. Sana yenilmezliği de bahşediyoruz. Ruhun dört bilgesini gece yarısı tam on ikide ormanın derinliklerindeki çınar ağacının dibine koyarak, sol eline bir bıçakla pentagram çizmelisin. Pentagramdan akan kan toprakla buluştuğunda, ruhun dört bilgesindeki tüm güç sana aktarılacak. Ve bildiğin üzere Pentagram, Orta Çağ'dan beri beş elementin sembolüdür. Pentagramı çizmeye ruhun köşesinden başlamalısın. Yoksa yaptığın hiçbir şey işe yaramaz ve sen başarısız olursun. Bilgelerin gücü sana geçtiğinde, güçlerini istediğin uzunlukta kullanabileceksin. Ruhu kontrol ederken yorulmayacaksın ya da kendini kötü hissetmeyeceksin. Aynı zamanda güçlerini kontrol etmen çok daha kolaylaşacak. Bulduğun bu bilgeler, bilgeliklerini sana katacak. Ve güç, sonsuza dek senin damarlarında dolaşacak. Güçlerine kavuştuktan sonra ise, bilgelerden yalnızca birini yanına alıp, diğerlerini yerine bırakacaksın. Zamanı geldiğinde aldığın o bilge ışıldayacak ve her şeyi anlayacaksın. Bilge ışıldadığında sevgili evladım, onu alıp diğerlerinin yanına götürmelisin. Bilgenin ışıldaması, artık fani dünyada bir işin kalmadığı ve yanımıza, Ruhlar Alemine gelmen gerektiği anlamına gelecek. Yani Ruh Kontrolcüsü, bilge ışıldadığında bir ölü olacaksın... © Tüm hakları saklıdır © All rights reserved.