Hayat benim için zordu. Benim için ama. Dışarıdan bakıldığında güzel ve özenilesi gibi gözükse de içeriden öyle gözüktüğünü pek zannetmiyorum. Babamın durumu gittikçe daha kötü bir hal alıyordu. Onun mutluluğu için elimden gelenin daha fazlasını yapıyordum. Hatta onun için hayatımı bok ediyordum! Bir hayatım varsa tabi. Annemi küçük yaşta kaybettiğim için hayata 1-0 geriden başladım diyebiliriz. Okuldan nefret etmiyorum ama sevdiğim de söylenemez. Çünkü ben Ateş Andıç'ın sevgilisiyim(!). Derslerim yaşıma ve sınıfıma göre normalden daha iyi. Bana "Aferin" kızım diyen ne bir anneye ne de babaya sahibim. Bu çok kötü bi duygu. Bir de sevgilim var tabi. Onu sevmiyorum. Sadece bana aşık olduğu için onunla birlikteyim. Bu beni üzüyor mu? Hayır. Bana ne bir yararı var ne de zararı. Onunla birlikteyken mutluyum. Dünyada yaklaşık 7 milyar insan olsa da benim için endişelenecek insanları saysak sayamayız. Çünkü yok! Benim için değerli iki kişi var: - Biri annem, diğeri ise Mavi gözlü O.

"Allah ismi elifle başlıyordu. Müslüman olmanın ilk şartı kelime-i şahadet de elifle başlıyordu. Efendimiz aleyhisselama getirdiğimiz salavat elifle başlıyordu. Euzu besmele elifle başlar. Allah'ın ilk emri,ilk ayeti İkra,elifle başlar. Kuran'ın başı Fatiha,elifle başlar. En değerlimiz namaza "Allah-u ekber" diyerek başlarız,o da elifle başlar. Aynı şekilde selam verirken de "Esselamü aleyküm ve rahmetullah" deriz,elifle başlar. Şükrederiz "Elhamdülillah" deriz,elifle başlar. İlk insan Hz.Adem'dir,ismi elifle başlamıştır. Yine Efendimiz miraçta Rabbimizle kelama tahhiyatla başlamıştır ve o da elifle başlar. Sonuç olarak elif bir felsefe oldu benim için.Elif gibi olmalıdır insan dimdik ama diklenmeden,gönlünde vavı taşıyarak."

"Ben harama bakamam. Sen bana haramsın. Gözlerine bakmak, ateşe düşmek demek. 'Saçlarına dokunmak istiyorum' diyorsun lakin o dokunuşların benim için bir adet kurşun olduğunu biliyor musun? En acısı da ne biliyor musun? Benden, saçımdaki örtümden utandığını söylüyorsun ve bunu söylemene rağmen yine de karşıma geçip aynı zamanda sevdiğini dile getiriyorsun.Utandığın bir kızı sevmek...Sanırım sen bununla beraber, duru sevgini gurursuzluğa kurban ediyorsun." ♣♦♣ "Şimdilik olsam da hasret, sonunda sadece benim olacak o eşsiz kokun cennet." Dedi, bu sözlerle nefesimi kestiğinden habersiz. ♣ Artık birbirine tutsak olan kalpler değil, Allah'ın hürriyetinde olan yüreklerdik. Sadece ona meftun yürekler... ♦ ***Bu dini bir hikaye değildir. Sadece dinini yaşayan bir genç kız ile dini hakkında fazla bilgisi olmayan bir adamın hayatlarının ve gönüllerinin kesiştiği bir hikayedir.

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

"İnsanların gölgeleri zifiri karanlığa gömülmedikçe peşlerini asla bırakmayan karanlık taraflarıdır. Kapat gözlerini ve dikkatli bak karanlığa. Sadece siyah bir boşluk mu yoksa birbirini tamamlamış sayısız gölge mi ? Aç gözlerini ve bak dünyaya herkesin sadece kendisini düşündüğü bir yer mi yoksa birilerinin herkesin yerine düşündüğü koca bir santranç tahtası mı ? Herkesin yapabileceği hamleler önceden belirlenmiş. Biz ise iki piyonuz. Ben siyaha aitim,sen beyaza. Eğer biraraya gelirsek birimiz için oyun biter."