"Hafif acılar konuşabilir ama derin acılar dilsizdir." - Seneca Kendini, acılarını sessizliğe hapsetmiş ve zamanla onların esiri olmuş kırık bir çocuk ile onun sessizliğine merakla yaklaşan, gürültülü kızın tek ortak noktaları aynı sessizlikte kitap okumaktı. Sessizliği paylaşmaktan sıkılıp okudukları satırlar hakkında konuşmaya başladılar ve sonunda çocuk kendini bu tuhaf kıza acılarını anlatırken buldu. ~ 3.12.14