"Ne kadar az bilirsen, o kadar iyi uyursun." İçinin pencerelerini açmaya korkan; kendisini, kendi karanlığına mahkûm eden bir adam, Efe Kalender... Ruhundaki yaralardan ötürü sürekli kan kaybeden, sardıkça daha çok kanayan bu yaralarla ne yapacağını bilemeyen bir kız, Nefise Sarsılmaz. Ve kimselere söylenmemesi gereken bir sır... Peki geçmiş, her zaman aşka engel mi? Hikayenin videosu [ Papazkaçtı'ya, çok derin sevgilerimizle. :) ] https://drive.google.com/file/d/10nvl9K_sL81AL0ueJKVNxdlseRVBZLum/view?usp=drivesdk

*Bir kağıda sığar mı bir yürek? Ya da bir yürek kadar büyük olabilir mi bir kağıt? |Kahraman Tazeoğlu * Bu, öyle bir hikayeydi ki! Ne tek Mısra'nın hikayesiydi, ne de tek Dolunay'ın! Bu hikaye; Dolunay ve Mısra'nın, bir ömür bağlı olan kalplerinin hikayesiydi. Ne Mısra, Dolunay'sız yaşayabiliyordu; ne de Dolunay, Mısra'sız yaşayabilirdi. Onlar, kalplerini bir etmiş; "Hiçbir insan varlığı kalbi olmadan yaşayamaz" ilkesine bağlı iki deli aşıktı. Yalnız, hikayenin sonunda öyle bir oyuna gelecekti ki, Dolunay; yolun sonunda ne yapacağını bilemeyecekti. Belki de bazı şeyler için fedakarlık yapması gerekirdi. Bu fedakarlığı da, belki; hayatında olacak tek "Son Mısra"sıydı! -*-*-*- *Final yapmış, ancak düzenlemeye alınmış hikayemdir! **Afis için canım yazar arkadaşım nk83 çok teşekkür ederim. :)

"...ve hayatın kum saatini sen değil biriktirdiğin anılar tutar, o kadar!" Çakıl Şirin Gürbüz Alaz Çetinoğlu yazan: AK-HayalDunyasi -*-*-*- Çakıl, yayınlamadığı bir haber yüzünden hiç istemediği bir durumun içinde buldu, kendini. Patronu Mehmet Bey'in verdiği bu işi yapmayı kabul etmekten başka çaresinin olmadığını alttan alttan aldığı tehditlerle anlamış oldu. Çakıl'ın 'Hayır' deme lüksü yoktu, direkt verilen emre uymakla yükümlüydü. Şimdi eli kolu bağlanmış, kendisine verilen bu işi eline yüzüne bulaştırmadan nasıl yapacağını düşünüyor, bir yandan da yaptığı röportajı kimin yayınladığını bulmak için harekete geçmeye hazırlanıyordu. Fakat, girdiği bu iş hiç sağlam bir işe benzemiyordu ve Çakıl, bunu anladığı gün, daha dibe battığı gün olacaktı. Çakıl, girdiği bu bataklıkta etrafındaki insanların gerçek yüzlerini görmüş olacak ve artık bu raddede ne yapacağına karar verecekti. Peki, Çakıl hangi yoldan ilerlemeye devam edecekti? Bataklığa girdikçe batmayı göze mi alacaktı, yoksa en doğrusunu mu yapacaktı? İstemeden kalbini kaptırdığı, hayatına bir casus olarak girdiği Alaz Çetinoğlu'nu arkasından mı bıçaklayacaktı, yoksa her şeye, tüm tehditlere rağmen Alaz Çetinoğlu'nun yanında mı olacaktı? * *Kaybediyordum kendimi. Bunun bilincinde olmaktı aşk! Bilinçli bir kayıp, kayıplı bir bilinç ve aklımı yok sayıp beynime yerleşen aşk! |Kahraman Tazeoğlu

Ben her gece babam gelip başımı okşayarak bana masal anlatacak diye beklerken, dayım geliyordu. O okşuyordu, saçlarımı. O öpücük konduruyordu, o anlatıyordu, bana masal! Biliyor musunuz? Babanın yerini hiç kimse dolduramıyor. Ne dayım, ne de bir başkası! Ben hep babam gelecek, beni omuzlarına alıp gezdirecek, benim kahramanım olacak, beni o aptal esprileriyle güldürecek diye bekledim. Bekledim, bekledim, bekledim. Tam 22 yıldır babamın gelmesini bekledim. Ben sadece, hayatımın her evresinde yanımda babam olsun istemiştim. En garibi de ne biliyor musunuz? Babam gelmedi, ancak ben babama gittim. Öyle boynuna sarılıp ben geldim baba demek için değil... Anneme çektirdiği o acıları, annemin her gece gizli köşesinde akıttığı gözyaşlarının her bir damlasını ödetmek için. Bizi terk ettiği için... Ondan bunların hesabını sormak için... Onun her gözünün önünde olduğumda...aklına annem gelsin, daha da acı çeksin diye...babama gittim. Peki...gerçekten bunun intikamını alabildim mi? Amacıma ulaşabildim mi? * *Güzel afiş çalışması, bir nk83'ün ellerinden! Seviyoreee <3

"Güçlü olan yaşar, güçsüz olan ölür ve sen Eflin Doğan güçlü gibi gözüksen de güçsüzsün izle kardeşinin ölümünü." Bir silah patladı gökyüzü yerime öfkesini kustu. Bir çığlık gökyüzünü parçalamak ister gibi yankılandı. "Hayır!" Ellerimin arasından silahım düştü Oğuz'a doğru koşmaya başladım. Oğuz sertçe yere düştü. Azat'ın hayır diye bağırması hâlâ kulaklarımdaydı. Oğuz'un yanına gidince gözlerinin içine baktım. "İyi misin?" Kolundan akan kana baktım başını salladı. Derin bir nefes aldım annem ve babamın üçüncü ölüm yıldönümünde kardeşimi de kaybettim diye aklım çıktı. "Oğuz hemen uçağa gidin bir an önce buradan gidin." Oğuz vurulunca elimdeki silahımı düşürmüştüm. Yerde duran keleşi aldım. Bize doğru koşan teröristi alnının çatından vurdum. Oğuz ve yolcuların uçağa binmesini sağladım. Oğuz elini uzattı. "Hadi abla gidelim buradan." Oğuz'un gözlerinin içine baktım. "Buradan git merak etme bana hiçbir olmayacak." Oğuz bu sözlerime itiraz etti gidelim dedi. Ama olmazdı annem, babam ve Can'ın katilinin gitmesine bir kez daha izin veremezdim. Onun gitmesine bir kez sebep olursam Maya'nın silahından çıkan kurşun bu sefer Oğuz'u ellerimin arasından alabilirdi. "Abla dinle beni bak onlar çok tehlikeli ailemden geriye tek sen kaldın sana bir şey olmasına izin vermem." Bir taraftan Oğuzla konuşurken, bir taraftan da bize doğru gelen teröristleri vuruyordum. "Olmaz Oğuz, Azat ve Maya'nın kaçmasına izin veremem. Sana dediğimi yap. Çatışmanın ortasında uçağa müdahale edemezler hemen uçağa bin ve Türkiye'ye dön." Oğuz itiraz edeceği an sertçe gitmesini söylediğimde uçağa bindi. Sahra'yı fark edince ona doğru koştum. Kurşun bitmişti keleşi yere attım. "Hemen uçağa bin." Kolundan tuttum ayağa kalktı elinde tuttuğu silahı bana uzattı. Silahı elinden aldım. Cover by: eskisever

Wattpad yazarlarıyla röportajlar 🎤

Tarih: 08.05.2018 -*-*-*- Nefes Bile Almadan Seviyorum seni... -*-*-*- Ben Ateş... Tutuşmaması gereken bir odunu fitilleyen kişiyim, ben. Ben Ateş... Yanarken en büyük hatasını ona bakarak yapan kişiyim, ben. Çünkü hiç ummadığım anda kalbimin tam ortasına dökülen Su'yun beni söndürmesiyle yok olan biriyim. Yavaş yavaş yok oluyorum. O, imkansız! Tamamen benim sonum! Biliyorum ki; Beni öldürecek sevdiğim o olsa bile, ben onu "Nefes Bile Almadan" sevmeye devam edeceğim. * Ateş ve Su, tam 'mutlu oldum' derken; hayat onlara hiç adil davranmayacak; ikisinin de sonunu hazırlayacaktı. Ateş, Su'yun ihanetiyle ölüme zemin hazırlarken; Su, imkansızlığın Ateş'iyle yanıp tutuşacaktı. -*-*-*- Afiş için canım yazar arkadaşım nk83'e çok TEŞEKKÜR EDERİM. :)

Hangisi daha kötüydü bilemiyorum. Kör bir ressam mı? Sağır bir müzisyen mi? Yoksa katil olduğunu bildiği hâlde onu tutuklayamayan polis mi? Komiser Giray Öztürk ile Polis Memuru Canfeza Korkmaz'ın hem aşk hem de polislik maceraları kaldığı yerden devam etmektedir. Bu seferki hedefleri katil olduğunu bildikleri ama ispatlayamadıkları bir cani. Bakalım onu yakalamayı başarabilecekler mi? Peki ya aşk? Karanlık gökyüzünün ardındaki güneş gibi bize göz kırpacak mı? Canfeza, buhranlarını yaşarken Giray ona adım atabilecek mi?

Merhaba, Ben Meyra Kopalt. Ah, hayır! Gerçek adım Gül. Gül Solmaz. Şaşırdınız, değil mi? Evet. Ben de sizin kadar çok şaşkınım! Babamın, yani biyolojik babamın beni para karşılığında çocuğu olmayan bir aileye verdiğini öğrendiğimden beri de çok kötüyüm. Bir baba bunu evladına nasıl yapabilir ki? Yaşadığınız bu hayatın, anne ve baba bildiğiniz ailenizin gerçek olmadığını öğreniyorsunuz. Siz benim yerimde olsaydınız, ne yapardınız? Benim gibi delirir, ortalığı ayağa kaldırır, evden kaçar mıydınız? Yapar mıydınız? Gerçek ailem, hep benim gözümün önündeymiş. Okuduğum kolejin müdiresi benim halammış. Okula yeni gelen Edebiyat hocam, benim amcammış. Babamla iş yapan adam ise; benim öz be öz babammış. İşin gerçek yüzünün böyle olmadığını söylüyorlar, ama hayır, tamamen öyle! Öz be öz babam, beni para karşılığında Kopalt ailesine sattı ve o parayla kendine yeni bir hayat kurdu. Ve ben babamı, biyolojik babamı, hatta hiç kimseyi affetmeyeceğim! Ve sen baba, beni bu; görünüşte harika, fakat gerçekte berbat bir hayata mahkum ettiğin için suçlu sensin!

Aman dikkat! Bu hikayede her şey çığırından çıkmak üzere... Şimdi beni dikkatlice dinleyin; Bu hikayedeki karakterlerin hiçbir sözüne kanmayın, inanmayın! Acı da olsa, tatlı da olsa savunmayın. Masum da olsa, suçlu da olsa bulaşmayın. Yalan, yalandır. Hiçbir savunma, bu gerçekleri suistimal edemez. -*-*-*- Kurgu, 2014 yılında oluşturuldu. 2022 yılında ise düzenlemeye giriyor.