Adı üstünde Damon Salvatore Replikleri. Komik, eğlenceli repliklere hoş geldiniz.

Vampir Günlüklerinden replikler sizinle...

Soğukkanlılıkla işlenmiş cinayetlerin ardı arkası kesilmiyordu.Çocukluktan gelen bir öldürme iç güdüsü Hudson'u öldürmeye teşvik ediyordu.Bütün bunlardan kurtulmanın bir yolunu aramıştı yıllar boyunca.Koyduğu kurallara göre değer verdiği kimse olmaması gerekiyordu.Ta ki Betsy gelip kuralları çiğneyene kadar...

Gurur Özdemir, uzun zamandır uzaktan izlediği kıza sırılsıklam aşıktı. Her gün aynı saatte köşesine çekilir, okul kapısından içeri girdiği anın hasretiyle onun gelmesini beklerdi. Yalnızca uzaktan görmek ona yetiyordu. Daha fazla yaklaşmaya cesareti yoktu. Duru Çelik, 19 yaşında ve hukuk öğrencisidir. Ayrıca bölümünün 1.si. Arkadaşları tarafından 'İnek' diye adlandırılan genç kızın tek derdi, okulunu bitirmek ve ailesinin geleceğini kurtarmaktı. Aşka zamanı yoktu. Üstelik gerçek aşka rastlayacak kadar şanslı olduğuna da inanmıyordu. İkisinin kaderini birleştiren şey ise bir kazadan ibaret ve bir de intikam isteği. Gurur sevdiği kıza yaklaşma cesaretini gösterdiğinde, saklanılan gerçeğin ortaya çıkmasına engel olamayacağını biliyordu. Sonunda mahvolacağını da. Ama umurunda değildi. ** Bu hikaye 2013 yılında yazılmaya başlanmış olup, facebook sayfasında yalnızca iki bölüm yayınlanmıştır. @Tüm hakları saklıdır.

Fısıltılar... Benim ne olduğumu bilmiyorsunuz ama umarım öğrenmek için merak duyuyorsunuzdur. İşte benim yalanlar, ölümler ile dolu hayatım. Hapishaneme hoş geldiniz.

Hiç içten güldün mü?Herşeyim tamam dedin mi?Çok mutluyum hiç kimse beni üzemez diyebildin mi?Dedikten sonra agladın mı?Sadece 1 kere bile olsa içten gülmek istiyorum ama hayat işte...Olmuyo.Belki birgün gülerim.Kim bilir?

"Bu söylediklerine inanmıyorum, hepsi deli saçması! Hafızamı kaybettim diye benden faydalanmaya çalışıyorsun! Ben asla seninle birlikte olmadım!" "Ne derler bilirsin; 'Asla, asla dememek lazım.'" Karşımda durmuş yüzünde o nefret ettiğim ukala gülümsemesiyle bakarken bütün vücudum öfkeyle cayır cayır yanıyor. O ise bu halimden memnun kalarak yüzündeki sırıtışı büyütmekle meşgul. Tamam, o gülümseme birçok kızın aklını başından alacak kadar muhteşem olabilir, ara sıra bende dalıp gitmiyor değildim ama onun kim olduğunu biliyordum. Kendini beğenmiş, küçük dağları ben yarattım tavırlarından da nefret ediyordum. Bu yüzden söylediklerinin uydurma olduğundan yüzde yüz eminim, hafızam benden son 4 yılı çalmış olabilir ama kendimi tanıyordum. Bu ukala çocukla birlikte olacağıma ölürdüm daha iyi! Bu kadar büyük konuşmamam gerektiğini öğrendiğimde her şeyin için çok geç olmuştu. *** Bu hikaye bana aittir. İzinsiz kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır.

Neden beyazı masumiyet simgesi olarak bilir insanoğlu? Hâlbuki ne kahpe bir renktir o... İçinde her rengi barındırır. Budur onu beyaz yapan. Masumiyetimi kaybedeceğimi bildikleri için baştan ayağa beyazım sanırım...

ULAN ISTANBUL ŞARKILARI.....