İskoçya'nın bağımsızlık savaşı ortasında geçen bir tutku ve aşk hikayesi. RobThe Keith,Robert Bruce'un savaş meydanlarında en güvendiği Lordu.Korkusuz,cesur ve öfkeli.Kralından gelen emirle erkek kardeşi için evlilik anlaşması yapmak için gittiği İrvine klanını leydisinin düşündüklerinden daha da deli olduğunu gördüler. Duydukları dedikodular kesinlikle karşılaştıkları kadının deliliğini anlatmak için yeterli değildi. Lindsey İrvie kendi kendine bir yemin etmişti. Aşık olmayacak, asla evlenmeyecek ve Lord Ranald'ı öldürecekti. Bu nedenle de babasının evlilik baskılarından kurtulmak için kendince bir yol buldu. Deli rolü yapmak. İşe yaradı mı? Evet hem de nasıl... Taki kraldan gelen emirle kanlı bıçaklı oldukları klanla evlilik sözleşmesini genç kıza dayatmalarına kadar... Lindsey ne yapmalı? Deli olan bir kadın ne yaparsa onu yapmalı elbette... Daha da delirmeli...

Hazel'in geçmişi unutmak, belki de onunla içten içe hesaplaşmak için yeni bir ilişkiye cesareti yoktu. Ama herkesin çok cesur olabildiği, "Sanal Alemde" pek ala bunu deneyebilirdi. Ve şansını denedi. "Sen olduğunu biliyorum."

Gururun izin verdiği ölçüde birbirini tanımaya çalışan iki genç... Hayal kırıklıkları ve üzüntülerle harmanlanmış bir aşk hikayesiydi onlarınki. Romeo ve Juliet kadar destansı bir aşk yaşamayacak kadar bencillerdi. Belki de zaten aşk, başlı başına bir bencillikti.

Bir yalan, Sahte bir ilişki, Bir milyon problem... Bir hırs yüzünden herkese çok ünlü bir milyonerle ilişkin olduğunu söyleyebilirsin ama... O adam seni ararsa işler değişir... -#687 Romantizm Tanıtım videosu: https://www.youtube.com/watch?v=1SugVQaJzM8&feature=youtu.be Kapak tasarımı: @Yazan_Girl

"Lal bir gece, Sabahsız bir pençenin içinde, Bir oluvermişiz."

Bütün lise 1'ler gibi uzun isim listelerine gömülüp, ismimi aramaya koyuldum.O sırada arkamdan sıcak bir nefes geldi; "Tanışalım mı çömezciğim?" | 2014 |

-Sevilmeye layık görülmeyen küçük bir kız çocuğuydun sen Kumsal. Kimse seni önemsemedi. Bir kez olsun "Kumsal ne ister?" Demedi hiç kimse. -Kes sesini! Ayağa kalkıp çerçeveleri fırlattım kapıya. -Senden nefret etmiyorlar Kumsal. Usulca söylediği bu söz üzerine 2 saniyeliğine yüzüne dönüp baktım. Yüzündeki arsız sırtış tekrar yerini aldı ve konuştu. -Nefretlerine bile layık görmüyorlar seni Kumsal. Büyük bir sinirle çarşafları, kitapları, defterleri, dolapları odanın içine fırlattım. Kapının arkasından Giray'ın sesi geliyordu ama şuan beynim o kadar karışıktı ki umurumda bile olmadı bu detay. -Yalnız insanlar ne yapar biliyor musun Kumsal? Yastığa sarılarak uyurlar. Yoksa sende sarılıyor musun? Ama benimki de soru. Her yalnız insan gibi sen de sarılıyorsun. -Yeter, sus! -Ben sizin çocuğunuz değil miyim? Neden beni sevmiyorsunuz? -Doruk yeter dedim sana! Boğazlarımda bir yanma hissetmiştim bu şiddetli bağırışım yüzünden ama Doruk aldırmadan devam etti. -Yalnız kalmaktan korkuyor musun Kumsal? Ama etrafında kimse yok yalnızsın zaten. Şurada ölüp gitsen kimsenin umurunda olmaz. Elime geçen her şeyi fırlatıyordum. Doruk'un söylediği son cümle ile olduğum yerde dona kalmıştım. -Duyguları olmayan biri için çok fazla tepki veriyorsun Kumsal. Eğer böyle devam edersen seninle oynamak sandığımdan daha da kolay olacak.

Ve bu hikâyede herkes birini seviyor, hiçbir sevda karşılık bulmuyordu. Çünkü Karmen, Tekin'i seviyordu; Tekin ise Bade'yi... Sonra bir ölüm, dargın bir zemheri geliyor ve tüm sevdaları tarumar ediyordu. Herkese asil bir matem düşüyordu. Fakat kimse sevilmiyordu.

Gerçek ailemi hiç tanımadım. Ben doğduktan kısa bir süre sonra beni bir yurda bırakmışlar. Ne bir not,ne bir iz. Sosyal hizmetler beni bir koruyucu aileden diğerine vermeye başlayalı on yedi yıl oldu. On altı yaşımı doldurduğum günün gecesi serinlemek için gecenin bir yarısında herkes uyurken havuza girmiştim. Suyun altında nefes alabiliyordum. Korktum ve kimseye söylemedim fakat günler geçtikçe bendeki değişimleri gizlemek gittikçe zorlaşmıştı. Ailem beni doktor olan bir aile dostuna götürdü fakat doktor hayatında hiç böyle bir şeyle karşılaşmadığını ve sanki bir kusur, bir hastalıkmış gibi çözümü olmadığını söyledi. Bunun üstüne koruyucu ailemle birlikte bu sırrı saklamaya devam ettik. Doktora gittiğimiz o günden beri bir yıl geçmişti ve ailem her geçen gün benden daha çok uzaklaşmıştı. Onları suçlayamazdım. ''Senin ne olduğunu biliyorum,biz buraya ait değiliz,'' diyen çocuğa güvenip onun verdiği adrese gittim. Benim gibi bir sürü gencin bulunduğu adeta bir element okuluna gelmiştim. Burada Ateş,Su,Toprak ve Hava olmak üzere dört ana dala ayrılıp benim daha henüz kabullenmeyi bile başaramadığım güçlerini kontrol etmeyi öğrenen bir sürü genç vardı. Eğer bu okulda olmayı kabul edersem, üvey ailemi ve arkadaşlarımı da geride bırakmak zorunda kalacaktım. Bir daha onları asla göremeyecektim. Normal ve sıradan hayatımın alışkanlıklarından hemen vazgeçebilecek miydim? Kafes'e, ait olduğum yere gitmeli mi bu şartları kabul etmeli miydim? Ben kararımı verdim. İşte benim hayatım, asıl o gün başladı. *(Avatar, Divergent, Hunger Games, X-Men, Gece Evi Serisi, Percy Jackson, The Mortal Instruments, Wizards Of Waverly Place karışımımsı olan ama şahsen o kurgulara bir şeyler eklerken zevk aldığım bir hikaye.) Alya Öztanyel

Bir cinayet, komplolar bunlara karşı göğüs geren Başkomser Zafer ile yardımcısı Bekir