Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."

Sessizlik ve Yalnızlık... Çoğu insanın canını sıkarken bana iyi gelen şeydi sessizlik. Kendisiyle yüzleşmekten korkan insanlar sevmezdi ama bana iyi gelen şeydi yalnızlık. Ben yalnız büyümüştüm örnek alacağım öğüt alabileceğim kimse olmamıştı. Kendi kendimi eğitmiştim ben. Henüz 17 yaşında olan kız kimseye muhtaç olmamıştı. Annem ben henüz yaşımı doldurmamışken ölmüş babam da soluğu başka bir kadında almıştı. Aşkından gözü kör olan babam her şeyi es geçmiş ve en sonunda bir kızı olduğunu unutmuştu. Birde üvey abi vakası vardı. Benim aksime hayırlı evlat olan. Kimse bilmiyordu daha süt kokan çocuğun günlerce soğuk bir odada uyutulduğunu kimse bilmiyordu karnının tok olup olmadığını kimse bilmiyordu 4 yaşında ilk tokadını yediğini. Gün oldu babamda henüz 4 yaşındayken beni bırakıp annemin yanına gitmişti. Ben son dört ayımı sayıyorum. Üvey annem ile abim kendi mirasları haricinde benim mirasım için de beni kovmamış zamanı geldiğinde tekmeyi basmak için bekliyorlardı. Onlardan önce davranacak 18 olup bu cadının kalesinden kaçıp kendime bambaşka bir yerde yepyeni bir dünya kuracaktım. Belki hayatıma biri girecek ve beni somutlaştırarak bunca şeyden beni uzaklaştıracaktı. Belkide kendimi bir eve hapis edip ölmeyi bekleyecektim...

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

Geçmişini öğrenmek için anlaşmalı bir evlilik teklifini kabul eden Göksu'nun acı içinde olgunlaşması. Her şeyden habersiz bir kız, hayatı yalan üzerine kurulmuş. İntikam ateşine düşmüş bir genç, hayatını hiçe sayan. Üç aile. Büyük sırlar, büyük pişmanlıklar. Kendini feda edenler. İmkansız aşklar. Kaybolmuş hayatlar. Unutulmuş hayaller. Kana susamış, intikam isteyen ruhlar. "Benden korkmanı sevdim."

Merhaba arkadaşlar ben Ayşe Bayraktar bu Yaz öküzüm adlı kitabın ikisi dier wattpadımda sorun çıktığı için kitabım 18 uncu bölümde kalmıştı çok yorum geldiği için kitabın davamını 2 inci kitap olarak devam ettirmek istedim umarım beğenirsiniz sizi seviyorum iyi okumalar aşkımlar

.

Adel, hayatın yükünü taşıyamadığına karar verdiği bir günde, kendini bir uçurumun ucunda geride kalan her anısıyla vedalaşırken buldu. Gözleri daha fazla gözyaşlarını taşıyamazken kollarını iki yana açtı. Bir adım ilerledi ve rüzgâr saçlarını savurdu. Her şeyin bittiğini düşündü. Ona karşı sevgisini hiç gösterememiş annesinin tavırlarının, babasının yabancılığının, her gece başını yastığa yalnız koyuşlarının, soğuk odasının o kasvetli havasının... Her şeyin. Rüzgâr tekrar bedenine saldırırken bu sefer savrulan tek şey saçları olmadı, dengesini kaybederken kendini boşluğa bıraktı... Ve tam son anda beline dolanan ellerinin sahibiyle hayatı hiç olmadığı kadar değişti. O adam, ölüme meyilli bir kızı onu yaşatacak kadar çok sevdi. Yıkık bir ailenin, prenses ve kurbağa masalının, her an varlığını sonlandırmak isteyen bir kadınla onun için her şeyi göze alabilecek adamın gri hayatlarının deniz kokan hikâyesi... "Genelde küçük adımlar atan kadınımın bana koşarak gelmelerini sevdim ben." Bu kitap Epsilon Yayınevi ile 2016 yılında raflarda yerini aldı.