Kadın ölümdü, Adam ise ölü. • • • NOT: Olaylar ve kişiler tamamen hayal ürünü olup bir distopya kaleme alınmıştır. Olayların gerçek olaylarla bağlantısı sadece benzerlik olabilir. Siyasi ögeler içermektedir, rahatsız olacaklara duyurulur. • • • Diğer hikayelerim: • Son • İntihara Meyilli Koyunlar • Hadi Gittik! • Tilt •Matruşka Soykırımı (Yan Kitap)

Bir Psikopat Bir Temizlikci Kizi _________________________________________ Zeynep Yilmaz (21 yaşinda) Alkolik Babasindan dövülen Annesinden sevilen bir Kiz. Annesi rahatsiz diye bir kac gün onun yerine sayer holdingde temizlik işini haledicek Kerem Sayer (22 yaşinda) Babasi 8 yaşindayken gözlerin önünde öldürüldü. O günden beri bir psikopat oldu _________________________________________ S: kerem geldine göre başlaya bilirim K: neye? S: otur Canin yanina oturup annemi dinledim S: evet cocuklar bildiniz gibi kerem holdingen başina gecicek. Böyle keremi daha cok kişi taniycak. Ve bildimiz gibi kerem hergün başka bir gazetede annasayfasinda başka bir kizla. Bu rezilege bir son vermek icin seni evlendirmeye karar verdim. C-K: nee?... _________________________________________ Hemen oturdugum yerden kalktim saate baktim 19 idi Z: bariş hemen beni eve sür B: niye? Z: hadi hadi soru sorma B: tamam Bariş da kalkip giyindik. Yagmur ve melisde geldiler M: nereye Z: evlenmeye

Hayatını yazmaya, kelimelerle dans etmeye adamış genç bir kız. Hayatın düzenine karşı yaşayan, başıboş, darbelerin tükettiği genç bir adam. Ve onların, en az hayatları kadar umutsuz hikayesi...

Bir kış günü öldüm tek başıma,ama gözlerimi açtığımda yalnız değildim.Ruhum ikiye ayrılmıştı,iki kişiyi aynı anda farklı zamanlarda sevdim,hem ölüydüm,hem diri,öyle karışık bir durumdu ki sadece tek bir gerçekliğe inandım. Ona olan sevgime tutundum,ruhum diğer yarısının başka bir adamı sevdiği bile,bile karşımda ki adamın benim için kötü şeyler düşündüğünü fark etsem bile onu sevdim.Sadece onunla kalmak istedim.Gözlerimi açtığımda ilk onun yüzünü görmek,uyumadan önce onun dokunuşlarını hissetmek istedim.Ben sadece onun gerçek olduğuna inandım.Kendi ruhuma acı çektirmek adına ,sadece ona güvendim.Ben onu gerçekten sevdim.

"Dahası sen bir rüyasın," dedi çocuk, "neden kendine yardım etmeyi denemiyorsun?" Emily herkes kadar sıradan biri olduğunu düşünüyordu. Herkes kadar sıkıcı ve alışılagelmiş bir adı, sürekli rastlayabileceğiniz türden bir görünüşü ve bisiklet sürmek gibi yavan hobileri vardı. Ne var ki bu genç kız bir gece yarısı yatağından zıplayarak uyandığında hiçbir şeyin bir daha asla aynı olmayacağından habersizdi. O artık kendini uykuların çok ötesinde ve hayallerin ulaşamayacağı kadar muhteşem bir dünyada bulmuştu. Fakat Emily'nin bu rüyadan uyanıp hiçbir şeyin göründüğü kadar harika olmadığını fark etmesi uzun sürmeyecekti. "Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış. Uyanık uyuyor, ve uykuda uyanıyormuşuz." -Montaigne