HAYATTA ZOR GÜNLER YAŞAMIŞ BİR YAZAR VAR BU KİTAPTA, İSTESEDE VE ÇOK SEVSEDE KAVUŞAMADIĞI BİR SEVDİĞİ VAR. KİMİ ZAMAN HERŞEY ONUN YÜZÜNDEN, KİMİ ZAMAN BİR YANLIŞ ANLAŞILMA YÜZÜNDEN... DUYGUDAN DUYGUYA DEĞİŞEN HAYAT DOLU ŞİİRLER....

Son cümlesini söylerken bile gülümsemişti. "Gülüşün "diyebildim sadece,çok güzelmiş diyemedim." .......... "Birine sarılmayalı çok uzun zaman oldu .Sa...na sarı...labilir miyim?" __________ Birbirinden habersiz mutsuz iki küçük göz. İki paramparça hayat... __________ Hani insan ihtiyacının olduğunu belli edince daha çok sevilirdi?Yada eksikleri olanın boşlukları daha güzel doldurulurdu? Ben kaç yanımı boşalttım bilmiyorum.Tek bildiğim şey hiç dolamıyorum.Sonuna kadar geliyorum dibinden çatlatıp, yine kendi ayaklarımın altına dökülüyorum... ___________ Kum tanesi gibi ordan oraya savruluyorum.Rüzgarın kuvvetine karşı çıkmaksızın dağılıyor parçalarım.Toplayamıyorum geri.Hayallerimi umutlarımı unutuyorum.Neydi benim hayalim?Öğretmen olmak mı?Şu anda tek bir hayalim var.''MUTLU OLMAK'' .Gerçekleşmeyen bir umut belkide...