Cambridge Dükü Alexsander Atkins'in evinde çalışan, basit bir hizmetçi olan Isabel çocukluğundan beri düke aşıktı. Her gece gölgeler arasında onun başka kadınlarla seviştiğini gören Isabel'in ruhu ızdırapla doluydu. Peki dükün bundan haberi var mıydı? *** Isabel'in hayatı bir gece dükün odasında uykuya kalmasıyla değişir. Alexsander, evinin çatısı altında böyle bir güzellikten habersiz yaşarken,odasına girdiği bir gece tüm hayatı alt üst olur. Soğuk,katı ve bir o kadar da yakışıklı olan dük,hizmetçisini karısı yapamazdı ama metresi yapabilirdi. İhtiras,entrika ve aşk dolu bir hikaye...

"Kaburgam acıyor," diye fısıldadı, gül kuyusu. "Kaburgamı çaldın benden." Adam kızın yüzünü tam kaburgalarının üstüne bastı. "Burada, gül kuyusu," dedi ifadesiz bir sesle. "Burası senin sürgünün. Buradayken ne ölüme kavuşabilirsin, ne de kendini geri alabilirsin artık." Kız, adamın kazağını kavradı, yüzünü kaburgalarının arasına gömdü ve kaşlarını çatarak başını iki yana salladı. "Ölüme kavuşturmayacaksın beni," diye fısıldadı. "Bana beni geri vermeyeceksin." "Asla." Kızın, göğsünün ortasında bir yarası vardı, o yaraya bir isim bile vermişti. Adam, o yarayı ondan çalmıştı. O yaranın adı, "çocukluğum"du. Artık yeryüzüne yağan gül yapraklarının rengi, kan kırmızısıydı. Zehirli kırmızı gül sarmaşıkları bağladı bizi, Birbirimize zehirlendik. O kâinat kadar eşsizdi, Ben basit bir gül kuyusu. Tutulmamız gerekiyordu, Tutulduk. Ben Gül'düm, O, içine düştüğüm Kuyu, Benim Kuyum. Gül Kuyusu.

Kanı bitene kadar içti dudaklarımı. Kanım bitene kadar içtim dudaklarını. Omuzlarından göğsüne doğru inen avuç içlerim tenindeki yaraların kabarıklıklarına çarpıyor, parmak uçlarımdan bir zehir gibi akarak zihnimin içine sızıp canımı yakıyordu. Güney dudaklarımızı ayırdığı an belimdeki elini gevşetti fakat beni bırakmadı. Aralık ağzından sızan nefesi tenime çarmaya başlamıştı. "Eğer bir gün beni buna pişman edersen..." derken gözlerindeki vahşet ağır bir şekilde önüme serildi. Oralar şimdi hep yangın yeriydi. "Önce dudaklarımızı, sonra kalplerimizi söküp atarım." Bu bana söylediği bir sözden ziyade kendine ettiği apaçık bir yemindi. "Bizden geriye ne bir iz, ne de mühürler kalır..."

Solucan 2 özeti

Bora KARAHANLI çok zengin , yakışıklı ve çapkın Nehir ? Trafik kazasında sakat kalıp tekerlekli sandalyeye mahsur kalan genç ve güzel kız

Her şeyden habersiz bir genç kız. Ona deliler gibi aşık, onu uzaktan izleyen, onu koruyup kollayan psikopat bir aşık. Her şey artık Azra'nın yeni okula gitmesiyle başlar. Dengeler kurulur, düzen bozulur. ••• "İçme şunu." Dediğimde "Kısa giyme." Demişti. "Kokusu iğrenç. Rahatsız oluyorum." "Çok güzelsin. Deli oluyorum." İlk bölümlerde zayıf olan anlatım düzenlenicek olaylar daha ayrıntılı anlatılıcaktır. Kapak tasarımı lululau'ya aittir. 6 Nisan 2015 de yayımlanmaya başlamıştır.

"Bu söylediklerine inanmıyorum, hepsi deli saçması! Hafızamı kaybettim diye benden faydalanmaya çalışıyorsun! Ben asla seninle birlikte olmadım!" "Ne derler bilirsin; 'Asla, asla dememek lazım.'" Karşımda durmuş yüzünde o nefret ettiğim ukala gülümsemesiyle bakarken bütün vücudum öfkeyle cayır cayır yanıyor. O ise bu halimden memnun kalarak yüzündeki sırıtışı büyütmekle meşgul. Tamam, o gülümseme birçok kızın aklını başından alacak kadar muhteşem olabilir, ara sıra bende dalıp gitmiyor değildim ama onun kim olduğunu biliyordum. Kendini beğenmiş, küçük dağları ben yarattım tavırlarından da nefret ediyordum. Bu yüzden söylediklerinin uydurma olduğundan yüzde yüz eminim, hafızam benden son 4 yılı çalmış olabilir ama kendimi tanıyordum. Bu ukala çocukla birlikte olacağıma ölürdüm daha iyi! Bu kadar büyük konuşmamam gerektiğini öğrendiğimde her şeyin için çok geç olmuştu. *** Bu hikaye bana aittir. İzinsiz kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır.

Hiç bir şey imkansız değildir. İnanmaktan vazgeçme.

İki yaranın kan izi birbiriyle kesişirse ne olur? Kesiştiği yerde kabuk mu tutar yoksa ruhlarda daha insafsız kan yarıkları mı açar? Karanlığa mahkûm kırık bir kız... İntikam ateşini ruhunda yakmış eşsiz ve gizemli bir adam... Kendi kanatlarıyla uçmaya çabalayan o kız, ağabeyinin öldürmek istediği kim olduğu meçhul bir adamı ölümden kurtarırsa başına en fazla ne gelebilir? Aşk mı? En güzel ihtimal... Peki ya dahası? Ölümün soluğuna ilmek ilmek işlenmiş o ziftin katiyen temizlenemeyecek karası kimsesiz ruhlara tünerken ardında yerinden kıpırdamayan ruh enkazları bırakmıştı. Birbirlerine kaderin kırılmaz mührüyle düğümlenmiş yüreklerin, yazgılarına boyun eğmekten başka çareleri yoktu. Fezanın kıvılcımdan yağmurlarıyla harlanan ateş; ölüme âşık, kolu kanadı kırık bir melek için yanmaya başladı. Onların yürekleri yangın yeri... Onların ruhları mahşer... Onların göğüs kafeslerinin altı cehennem... Ateşle yanan değil ateşi yakan, Fâris'in binlerce yıllık ateşinin bile söndüğü dünyada ruhunda asla sönmeyecek bir ateşi büyüten adam... Ateşin ta kendisi... Sonunda her şeyi kül edeceği uçsuz bucaksız bir yangını başlattı. Ateş ve kanın kızılı birbiriyle sevişirken, artık günah ve ecri birbirinden ayırmak imkânsızdı. Ve evet, artık çok geçti; kanlı geçmişler, yitik geleceklere çoktan sıçramıştı. "Bana dokunursan yanarsın," dedi ruhunu fezadan alan adam ve ekledi sigarasını soluk dudaklarının arasından çekerken: "Ve ben... Ben sana dokunursam, ölürsün." xıx.vı.xv Kitabın şarkısı: Close To The Flame, HIM. ... Kitabın basım, yayım ve yayın hakları tamamen şahsıma ait olup diğer tüm hakları saklıdır. Her bir cümlesi, olay örgüsü, kitap adı, karakter adları gibi tüm unsurları tescilli olup rızam dışında kullanılması, paylaşılması, basılması, kopyalanması ya da taklit edi

Üvey kardeş yada kuzen ilişkisi değildir. Veya öz kardeş. ********************************* "Rüya. Sana bazı sorular soracam ve sende doğru cevap vereceksin.- Parmağını çıtlattı- Tamam mı?" "Tamam." Parmağını çıtlattı. "Seninle ormanda konuşurken birini sevdiğini söylemiştin dimi?" "Evet." Parmağını çıtlattı. "O kişi bu evde mi?" Allah kahretsin. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Senle aynı yaşta mı yoksa bir yaş büyük mü?" Ne yapmaya çalışıyorsun Yankı? "Bir yaş büyük." Parmağını çıtlattı. "Uzun boylu mu?" Selim minyondu. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Esmer mi?" Oğuz sarışındı. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Kahve rengi saçlı ve kahve rengi gözlü mü?" Hakan'la birbirlerine benziyorlardı. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Şu ana yukarda mı yoksa aşağda mı?" Sustum. "Rüya cevap ver!" Yine sustum. "Rüya kahretsin bana bir cevap ver!"diye bağırdı bu sefer. "Sensin o sensin! Oldu mu!"diye bağırdım gözlerimden yaşlar süzülüyordu.