Bir dudak resmi en fazla nelere sebep olabilir ki?

ILLEGAL Çift: Baekyeol Baekhyun 21 yaşında bir kafe çalışanıydı. Her gün işine düzenli gidip gelen, işini doğru yapan, Ev ve iş arası gidip gelen bir garson parçası. Rutindi günleri, kendine bile bakmayan sadece işine odaklanan disiplinli kişiliğe sahipti. Chanyeol 24 yaşında yaşında polisti. Sadece polis. Sivil bir polis.

TIMARHANE Yazar:Gizemrhcp(Just 6 Months yazarı) *TANITIM* "İlaçlarını almadığını duydum Luhan."Bay Lee dirseklerini masaya dayamış karşısındaki ufak bedene bakarken içindeki acıma dürtüsünü bastırdı ve bakışlarını daha da sertleştirdi.O uzun süredir buradaydı.O kadar uzun süredir buradaydı ki artık onun varlığını bile umursamıyorlardı. "Onlara ihtiyacım yok."dedi.Sesi kısıktı.Gözlerinin altında iki gündür uyumadığını gösteren koyu renk halkalar oluşmuştu.Bay Lee ona acıyordu.Bay Lee bu çocuğa gerçekten acıyordu. "Uyumuyor musun?"dedi.Ses tonu bir önceki sertliğinin aksine daha sevecen çıkmıştı.Fakat karşısındaki çocuk sanki onu duymuyor gibiydi.Gözlerini camdan dışarıya sabitlemişti. "Uyumuyorum."dedi."Ve bu gecede uyumayacağım."diye sözlerine devam etti.Bay Lee en masum haliyle ona uyku hapı vermeyi teklif etti.Fakat çocuk sert bakışlarını ona yönlendirmişti.Gözlerinde yorgunluk veya tükenmişlik yoktu.Gözlerinde hırs vardı.Gözlerinde nefret vardı. "Artık hap yok."dedi."Artık beni uyutmak yok.Bu gece buradan gideceğim."Çocuğun sesi kesindi.Sanki gerçekten gidebilecekmiş gibiydi.Bay Lee umursamadı. "Elbette."dedi."Elbette bir gün buradan gideceksin."Çocuk gülümsedi.O deli değildi.Deli olmadığını kanıtlayacaktı. "Bir gün değil.Bu gece."Bay Lee yine çocuğun sözlerini umursamadı ve çocuğun arkasındaki hemşireye çocuğu götürmesi için işaret verdi.Çocuk yeniden gülümsedi.Bu gülümsemenin ne demek olduğunu bir tek o biliyordu.Ve o gece Bay Lee aslında çocuğu umursaması gerektiğini çok net anladı. Çünkü Luhan o gece akıl hastanesinden kaçıp kayıplara karıştı.

causeimhappy610: Sen benimsin. Mi cielo. fearlessmile04: Ne demeye çalıştığını gerçekten anlayamıyorum. -15.10.15 tarihinde yazılmaya başlanmıştır.- « Tüm hakları uzay boşluğunda saklıdır. Belki de bulutların arasındadır. »

Sehun, kağıt yığınlarının arasındaki kutuyu aldı ve üzerindeki tozları sildi. Üzerinde siyah mürekkeple yazılan yazıyı okumaya çalıştı. Silik olan harfleri zorlukla birleştirdi. Güzel bir yazıyla isim yazıyordu.... Xiao Luhan. Kutuyu açtı ve içinde bir sürü kağıt parçası ve kasetler vardı. Kasetlerin üzerinde tarihler vardı. En son atılan tarihin üzerinden bir yıl geçmişti. Laboratuvarda duran oynatıcıya ilk tarihi yerleştirdi ve oynattı. Gelip gidip ekranda bir yüz belirdi... Hayatında gördüğü en güzel yüz. Çocuk kameraya bakıp gülümsedi ve konuşmaya başladı. "Merhaba ben, Xiao Luhan... "

"Sadece bana bir şans ver Luhan." Sehun Luhan'ın gözlerine duygu yüklü bakıyordu. Luhan gözlerini kapayıp derin bir nefes aldı. Evet onu ailesinden çalıp, uzaklara kaçıran adama aşık oluyordu. Bu onun değil kalbinin suçuydu. Kalbine lanet edip Sehun'un elini tuttu, kalbinin üzerine koydu. "Onu attırabiliyorsun. " Ve Sehun cevabını aldı... Sonsuza dek mutlu olmak ? = ♡ HUNHAN FİGHTİNG! ♡ =

♣OYUN KURUCU'nun ikinci sezonudur.♣ Her şey düzene girmeye başlarken eve gelen paketle dengeler tekrar bozuldu. En saf görünen aslında en kirli olandı. Bu sefer kurallar yok. Bu kirli oyunda göründüğü gibi olmayan mı yoksa olduğu gibi görünmeyen mi kazanacak. Hayatları üzerine oynanan bu kumarda kim OYUN DIŞI olacak.

DragonMan : Ah.. Hergün taktığın kravatlarınla bağlayarak becermek istiyorum. Daha ne kadar beklemem lazım ? RichMan : Ne ?