Bu hikayede kazanan ya da kaybeden yok. Seçimler ve onlara bağlı sonuçlar var. Günahsız olanlar bile geçmişte yapılan seçimlerin sonuçlarına katlanacaklar. Seçimler bu dipsiz kuyudan beni çıkaracak mı? yoksa daha da dibe mi batıracak? ''Bir yaban bağına kondum neyleyim Başlayan aşklarda sondum neyleyim Zihnimde bir gerçek var söyleyeyim Yokluğun ölümden hazin Ferimah Oysa yeminliydim tutamadım ben Aşkını gönlümden atamadım ben Mahcûbum inanki arama neden Öldürür bir acı sözün Ferimah''

Kanı bitene kadar içti dudaklarımı. Kanım bitene kadar içtim dudaklarını. Omuzlarından göğsüne doğru inen avuç içlerim tenindeki yaraların kabarıklıklarına çarpıyor, parmak uçlarımdan bir zehir gibi akarak zihnimin içine sızıp canımı yakıyordu. Güney dudaklarımızı ayırdığı an belimdeki elini gevşetti fakat beni bırakmadı. Aralık ağzından sızan nefesi tenime çarmaya başlamıştı. "Eğer bir gün beni buna pişman edersen..." derken gözlerindeki vahşet ağır bir şekilde önüme serildi. Oralar şimdi hep yangın yeriydi. "Önce dudaklarımızı, sonra kalplerimizi söküp atarım." Bu bana söylediği bir sözden ziyade kendine ettiği apaçık bir yemindi. "Bizden geriye ne bir iz, ne de mühürler kalır..."

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."

Bu mükemmel kapağı hazırladığı ve saatlerini bu kitaba verdiği için bizzat kendime teşekkür ederim. Belki de ömrüm boyunca yapmam gereken en önemli şeydi. -DENKA Gizem / Gerilim #10 ♤♤♤♤♤♤♤♤♤♤ Ölü çocukların ruhunda yatan uzaylıların hikayesi... Deniz yıllardır görmediği bilmediği babasının kampına babası olan adamı görmek için gelir. Her ne kadar olaylar ona çok basit gibi gelse de aslında gittikçe herşey zorlaşır. O kampın ona ve arkadaşlarına kısa bir süreçte bir babadan başka ne katacağı hakkında bir fikri yoktur. Yaşayacağı olaylar onu şoka sokarken yaptığı stratejiler düşmanını şaşırtır. Kamp sonundaki final gösteresinin stresiyle, zor eğtimleriyle, ter döktüren sınavlarıyla, ukala ve zengin öğrencileriyle karşınızda BABAMIN KAMPI... Sizce Deniz babası olan adamı kabul edebilir mi? Kamptaki ukala ve zengin öğrencilerle iyi geçinebilir mi? Hepsinin cevabı için yukarıdan "Kütüphaneye Ekle" ile başlayabilirsin. ÇÜNKÜ BEN KLİŞELERDEN HİÇ HOŞLANMAM PEKİ SEN ARAMIZA KATILMAYA NE DERSİN YENİ? Bu kitap kötü çocukların sürekli olarak kadınları ezdiğini gösteren bir kitap değildir. Bu kitap kötü çocukları zekası ve stratejileriyle alt eden bir kızın hikayesini anlatan bir kitaptır. Teşekkürler. -Esra DOĞAN . Tüm hakları saklıdır çalmaya çarpmaya kalkanlar olursa gereği yargıda yapılacaktır.

Ona hiç sarılamamıştım mesela. Hiç elini tutamamıştım. Hiç öpememiştim. Hiç koklayamamıştım. Hiç sevdiğimi söyleyememiştim. Hiç dokunamamıştım. Hiç beraber uyuyamamıştık. Hiç saçlarıyla oynayamamıştım. Hiç dizlerine yatamamıştım. Hiç özlediğimi söyleyememiştim. Hiç, hiç bu kadar değersiz hissetmediğimi anlatamamıştım. Bu kadar hiçin arasında, her şeyim olmayı nasıl beceriyordu? Çünkü bir gülüşü yetiyordu bana. Sayılı sayıda görsem de, yetiyordu. Kıvrılan dudakları hiçliğe meydan okuyup, her şey hâlâ benim elimde, diyordu adeta. 'İstersem bütün hiçliği, çivileri ile beraber tabanından söküp, yerine istediklerimi dikebilirim. Hiçi hep, zerreyi zirve yapabilirim. Her şey hâlâ benim elimde.' Umut var, sadece biraz naza çekiyor kendini. Tutarsam bırakmayacağımı, benim onu dibine kadar harcayacağımı ve ortalığın tozunu attıracağımızı biliyor. Hâliyle gelmiyor. Çünkü küçücük bir umut ile bütün dünyayı karşıma alacağımı bilen herkes gibi, o da korkması gerektiğini biliyor.

"Kaybolmuş bir ruhtum sadece ve doğru yolu bulmak için çabalamıyordum. Ben akıntıya karşı çırpınmayı seçmemiştim. Çünkü ne kadar çırpınırsam hayat da beni o denli derin karanlık sulara çekiyordu." Derin Ertürk; lisenin popüler başarılı,sevecen,şımarık ve okulun en gözde erkeğine sahip kızıydı. Ta ki o geceye kadar... Annesinin son nefesi ile yaşamın anlamını yitirmiş Derin'in, dünyası cam kırıklarıyla dolmuştur. Yaşadığı travma yüzünden ördüğü duvarları kendisi dahi yıkamıyorken, vereceği hayat mücadelesi kaçınılmazdı. Artık üniversitelidir ve babasıyla yaptığı anlaşma yüzünden evden çok uzaktadır. Ruhunu kamçılayan cevapsız sorulara rağmen tek bildiği, sıradan bir genç kız olmak istediğiydir. Daha karşılaştıkları ilk andan itibaren "TEHLİKE" kelimesinin anlamıyla bütünleşen, gizemli yakışıklımız Uras Arslan, Derin'in dünyasına girmesiyle işler tamamen değişir. Birbirlerine karşı hissettikleri çekim, Uras'ın gizlediği sırlarla daha karmaşık bir hal alır. Sert mizacının altında aslında yatan yaralı bir yürektir ve bu yarayı saran tek şey alması gereken intikamdır. Her şeye rağmen, kader paramparça olmuş bu iki kalbi bir araya getirmekte ısrarcıdır. Hayata pamuk ipliğiyle tutunan kayıp iki ruhun aşkı umutları olmaya yetecek miydi, yoksa ızdırabın harlanan ateşiyle kül mü olacaklardı?