0545***: Selamın aleyküm aslan parçası Aslanın dişisi de aslan olur dediler de bana Aslan dişisi başvurusu için rahatsız etmiştim

Uyarı: Kitap tamamen tarihi yansıtmıyor bir kısmı benim hayal ürünüm. ******* O hepimizin efendisi aşağı ve yukarı Mısır'ın sahibiydi. Diz çöktüm önünde... Başka şansım var mıydı? Koca semaya bakıp içimden geçenleri haykırmak istesem de sessiz kalmıştım. Tanrılara karşı bir tanrıyı şikayet edemezdim ki. Gözlerimden düşen yaşlarla tek yapabildiğim dua etmekti. Bir kurtuluşum var mıydı?

❗️ YETİŞKİN İÇERİK ❗️ Bir grup arkadaşın genç bir kıza oynadığı çirkin bir oyun herkesin hayatını derinden etkilerken , tehlikeli sırlar ve kirli oyunlar gün yüzüne çıkacak, hiçbir şey eskisi gibi olmayacak..

Deli miydim ben? Hayır, sadece aşıktım... Kim ne derse desin, hakkımda ne düşünürse düşünsün umrumda değil. En yakın arkadaşımın ağabeyine tutulmuş ve defalarca kez görmezden gelinmiştim! Bu kez değil, bu kez beni görmezden gelmesi için bütün yollarını kapatarak yoluna çıkmıştım. Mahalledekiler 'Deli bu, yaklaşmayın!' dediğinde benim gerçekten deli olduğumu düşünmüş olmalı ki bana yaklaşmıyordu. Bilemem ama asla peşinden ayrılmadığım adamı kendime aşık etmek için elimden geleni yapacaktım. Bu yüzden buradaydım işte, tam karşısında. Henüz görmemişti beni. Koskoca amfide farketmesi biraz zaman alacaktı tabii. Belki de hiç anlamazdı, sonuçta yüzüme doğru düzgün baktığı yoktu. Bu okulu ve bölümü sırf onun için yazmış, sonra da ders hocam olarak onu seçmiştim. Uzun boyu, geniş omuzları, devamlı olarak gittiği spor salonu dolayısıyla kaslı olduğu her halinden belli olan vücudu ve o koyu kahve gözleri... Bu adam benim kaderimdi. Hissediyordum. Sınıfta kısa bir an göz gezdirmek amaçlı başını kaldırdığı sırada heyecanla yerimde dikleştim. Gözlüğümü elimle hafifçe düzelterek beni görmesini bekledim. Herkesin üzerinde saliselik dolanan bakışları beni bulduğunda nefesimi tutmuştum ki başkasına baktı. Sonrasında elindeki kitapları masasına bıraktı. Beni yine görmemişti! KAÇAK SAVAŞ isimli ilk kitaptır.

Bugün geçmiş yuvasından çıkmış ve bana kendini hatırlatmaya ant içmişti. Karşımda gördüğüm adamla tüm vücudum işlevini yitirdi. O an öyle bir andı ki yelkovan emekli olmuş, akrep kendini asmış, zaman evinin en kuytu odasında uykuya dalmıştı. Öyle bir andı ki kalbim sanki son gününü yaşıyormuşcasına son gücüyle atmış, gözlerim gördüğüne hiç bu kadar şaşmamış... Hayatın benden alıp götürdüğü adamı tesadüf ensesinden yakalayıp önüme sunmuştu. Nasıl olur da hala bu denli heyecanlanırım seni gördüğüme? Elimdeki kitabın sayfaları rüzgarda uçuşurken derin bir iç çekip gözlerimi yumdum. Lisede meftunu olduğum, yıllar geçse de hep aklımın bir yamacında bulunan, bana sevgi nedir onu ailemden sonra en iyi öğreten adam şu an karşımdaydı. Kalbimin en keskin acısı karşımdaydı. Yıllar sonra onu görmeyi asla ummazdım. Karısı ve çocuğunun yanındaydı. Karısı ve çocuğu.... Kitabımı baş hizama kaldırıp suratımı kamufle ettim ve gözlerim dolu dolu onu izledim. Onu ve ailesini...Az önceki salıncakta uçmak isteyen kız ve onu sallayan annesi Karan'ın ailesiydi. Karan Erdem... O: Her gördüğümde içimde kalp diye taşıdığım şu ritimsiz parçanın, adını heceler gibi atmasını sağlayan bir insanoğlu. Ne olursa olsun sevdasına meyilli olduğum ay yüzlü adam. *** Feminist etiketinde birinci sırada. 09.10.22 Platonik etiketinde üçüncü sırada 08.08.22

Birbirlerinin abilerine aşık iki yakın arkadaş; Efsun ve Bade...

"Bana bakın... Şu acınası halime bakın. Kocam bana 'ABLA' diyor. Ve siz hala ileride düzelir diye tutturuyorsunuz! Bana hep abla gözüyle baktı ve bu saçmalık öyle de devam edecek görmüyor musunuz?" diye bağırmamla sol yanağımda hissettiğim sızıyla gözlerimden yaşlar süzülmeye başlamıştı bile. "Bize sesini yükselte bilecek cesareti nereden buluyorsun sen?" diye sakince konuşan annemle ağlamam şiddetlenirken yumruklarımı sıktım. "Beni zorla evlendirme yetkisini size kim veriyor? Hele ki bana abla gözüyle bakan birine. Ben size dedim eğer bu evlilik olursa burnunuzdan getirrim diye. Ama bakın şu halime. Benim zoruma giden bana kocalık yapmayışı değil. Sizin zorla beni kardeş bildiğim adamla evlendirmeniz zoruma giden" deyip dizlerimin üstüne çökerken salonda oluşan sessizlikle yutkundum. Kapıdan gelen adım sesleri... Burun deliklerimi istila eden erkeksi kokusu... Gülümsedim. Kocam evin yolunu bulup çıka gelmişti.

"Çünkü kalple istenilen, mantıkla yapılandan daha mutlu ederdi." 1985 yılında köyde geçmektedir. *yetişkin içerikler barındırır.* Not: üstü kapalı bir şekilde yan rolde eşcinsel bir çift vardır!

Başıma ne mi geldi? Bir adama tutuldum, görür görmez. Sonra bir duydum ki o da bana tutulmuş. Evleneceğimizi duyurduk tüm köye. Düğünümüze kadar günlerce onu hayal ettim, aşkımı körükledim. Sonra düğün günümüzde bir adam çıkageldi kapıma, elinde atıyla. Onun olması gereken yerde, ardında bir kalabalıkla duruyordu bu adam. Gelinini almaya gelmişti belli ki, beni. Ben sevdiğim adama değil başka bir adama gelin oldum. İşin daha da kötü yanı sevdiğim adamın yaşadığı eve gelin gitmemdi. Bir insanın başına bundan daha kötü bir şey gelebilir miydi? * Şiddet, küfür ve olumsuz ögeler içerebilir. * Dram-3 (04.09.21) Tarih-1 (07.09.22)

2019 Wattys Ödülleri - Tarihi Kurgu Kazananı Kimsenin gözlerinde göremediğim pişmanlığı onun gözlerinde görebiliyordum, onu anlıyordum. Ona güvendim, bize güvendim. Ormanda duyduğum çığlığın sahibi bendim, boğulan çocukluğumu izleyen ve alacaklı gibi gelecekten gelip yine şimdiki halimin yakasına yapışan bendim. Zamanın her çizgisinde varoluşumu kökünden kazıyarak kendimi büsbütün geçmişten siliyordum. Zamanı mahvediyordum. Orman; bir zamanlar burayı mesken tutmuş bir kızın bütün anılarını yok edişine tanıklık ediyordu. Gerçeklikten sıyrılmış ve kendi yalanlarına gömülmüştü. Çağlayan nehre geçmişinin külleri süpürülmüştü. Evi yok olmaya yüz tutmuş bir kızın kendi topraklarında filizlenerek yeniden hayat bulma hikayesi.