Mavi Aksoy, arkadaşına atacağı 'Beni Ara' çağrısını yanlışlıkla hiç bilmediği bir kişiye gönderir ve aşka kapılarını aralar. • Ege Adamı : Tek gerçeğim sensin, Mavi. Ege Adamı : Ve benim senden vazgeçmeye hiç niyetim yok. ▪ NOT : Tamamen eğlence amaçlı yazılmıştır (romantik-komedi) ve ilk hikayem olduğu için bazı kısımlarda yazım yanlışları ve mantık hatası vardır. Hikaye daha düzenlenmediği için lütfen bunları dikkate alarak okuyun. Teşekkür ederim. Öptüm... Çok. ▪ Genç Kurgu #1 : 16.04.2020 Genel Kurgu #1 : 25.12.2019 Gizem #1 : 22.12.2019 Mizah #1 : 28.06.2019 Kısa Hikaye #1 : 26.08.2020 Texting #1 : 20.02.2019 Sevgi #1 : 20.02.2019 Romantizm #1 : 30.05.2020 Genç Kız Edebiyatı #1 : 23.01.2021 ▪ Başlangıç Tarihi : 17 Temmuz 2018 Bitiş Tarihi : 23 Nisan 2020 ▪ [Kapak tasarımı - bbhikayeleri ♡]

Aynalardan korkan bir genç kız.. Sıradan görünen ama bir o kadar da tuhaf olan yaşantısı.. Yeni bir okul hayatına başlaması.. Bütün bu olanlar, genç kızın işlerini hiçte kolaylaştırmıyordu.. Oysa genç kızımız, Karen'in tek istediği görünmez olmaktı.. O, babasının 6 yaşındayken onu terk edişini hiç unutamazken, zaman zaman aklına gelen hatıraları, bunun doğruluğunu sorgulamaya başlamıştı... Gerçekler Karen'in karşısına hiç ummadığı bir şekilde çıktığında, Etrafındaki tuhaflıklar arttığında ve aynalara yaklaştığında, Korkusunu yenip birilerine güvenebilecek miydi? Yoksa, korkularıyla yüzleşemeyip yine gözlerini mi yumacaktı? -----○-----○-----○---- Küçük Karen odasında boyama kitabıyla uğraşıyordu, ne kadar çabalarsa çabalasın boya her zaman çizginin dışına taşıyordu, küçük Karen buna gerçekten çok sinirleniyordu.. ''Karen..?'' ''Efendim babacığım?'' ''Bugün aynaya baktın mı kızım?'' ''Evet baba artık her gün aynanın karşısında saçlarımı tarıyorum , hemde annemin yardımı olmadan.'' ''Aferin benim kızıma.. Peki aynada ne görüyorsun Karen?'' ''Yansımamı görüyorum baba.'' ''Başka...Başka bir şey görüyor musun?'' ''Hayır, ayna yansımadan başka ne gösterebilir ki babacığım?'' ''Hiç.. Hiçbir şey.. Hadi sen boyamaya devam et kızım.. ----○----○-----○---- Genç Karen artık çok güzel resim yapıyordu...

Bir evliliği ayakta tutan yegâne güç; adamın sevdası, kadının bu sevdaya sarılışıdır. Mutluluğun formülü birbirine sevmekte saklıdır. Bu formülü bozacak günler Eroğlu konağının kapısını çalıp içeri buyur edilir. Bebek hasretinin tutulduğu konakta KUMA rüzgârı eserken kaosa doğru sürükleyen fırtınaya iki kadın, bir adam tutulur. Hayat ters köşeden vurarak bebeği olamayan yıllarca bu eksikliğin acısını pervasızca çeken, hastaneden hastaneye koşuşuna, umut etmekten ve istemekten yorulmayan kadının hayatına kuma gölgesi düşürür. Karısının bebeği olmadığı her gün aşkı daha sağlam ayakta dururken seven adamın duygularını ve aklını yitirecek kâbus gerçekleşir. Kokladığı gülün üstüne bir kır çiçeği yerleşir, bu çiçek tohumunu verir ve sevdaya tutulmuş adamın kalbi ikiye bölünür. Konağa düğünsüz derneksiz üzerinde bir gelinlikle kapıdan içeri alınan kadını beklediğinden daha zor bir hayat, beklemediğinden daha kötü bir evlilik gerçekleşir. Zorlu sınavlara tabi tutulur, aşk ve sevgi yoksunu bir evlilikte ayakta durmaya çalışır. Kocası tarafından merhamet dilenen kadın halini alır. Sevda bir kadında tutku bir kadında aynı çatı altında zorlu yaşam sürdürülür. Arafta kalmış bir adamın, bu adama bağlı iki kadının yaşamı zorlu serüvenlerle akıbeti belli olmayan sona doğru giderler. Ateş düştüğü yeri yakar KUMA gelir. Hasreti kadın dindirir bebek doğar. Adam ikiye bölünür. Ve aşkı hangi kadın alacak sorusu akılları alır. Ben Ezo; üzerine kuma gelmiş kadınım. Şimdi sığındığım limanım kocamın kalbindeki aşkım. Ben Şerwan; bir kadının hayatını kalbine alan, bir kadının hayatını omzuna alan adamım. Ben Beritan; kuma giden kadınım. Benim tek dünyam kucağıma aldığım bebeğim.

İki düşman ırkı, Melezler ve Safkanlar. Zaten var olan düşmanlığı kızıştırmak için gerekli tek şey: Bir ÖLÜM... Joseph'in hayatta değer verdiği sadece üç kişi vardı, birlikte büyüdüğü iki yakın dostu ve ikiz kardeşi Jonathan. Ailesinin yaşayan tek üyesi de öldürülürse, öfkeli Safkanımızın intikam yolunda önüne kim çıkabilirdi ki? Onu kim durdurabilirdi? Hiç kimse... Joseph, ikiz kardeşinin katiliyle çarpıştığında tek istediği öldürmekti.. Kardeşinin kanına karşılık katilinin kanı, bu gecikmiş bir intikamdı. Joseph'i kızdıran şey ise karşısındaki katil suçunu inkar etmiyordu, bağışlanmak için yalvarmıyordu ve zerre kadar pişmanlık duymuyordu yada Joseph öyle sanıyordu. Emin olduğu tek şey ise, başarana kadar durmayacaktı... ne olursa olsun!!! --------------------------------------------- "Yapabilirsin Alex." Genç kız nefesini dışarıya üfledi. "Hayır yapamam." Oğlan hafifçe omuzlarından sarstı genç kızı. "Dinle beni! Sen güçlüsün Alex, sana güveniyorum." "Ama ben kendime güvenmiyorum Jonathan." "Ohalde bana güven, ben başaracağına inanıyorum Alex, hadi!" Alex'in hayatında ki tek pişmanlığı, kendisinin güçlü olduğuna inanmaktı. Eğer 'Bana güven' dediğinde ona güvenmeseydi belki o şuan yaşıyor olurdu. Bu dünyada masum katillerde varmıdır ki?...

Dünya işte... Yutuyor çoğu şeyi de, farkettirmiyor. Bir kız çocuğunun elinden baba şevkatini, anne dokunuşlarını, kardeş şakalarını çalıyor ama kimseye hissettirmiyor. Ne garip değil mi çalınan şeyler kocaman ama kimse irdelemiyor. İşte zeynep'ten de alıyor alacaklarını hayat... Ama zeynep kimseden hesap soramıyor. Kendi yaralarını kendi sarıyor. Yorulunca kendi kendine gaz verip bi kere daha koyuluyor yola... Ama bi gün bir yabancı çıkageliyor ve başlıyor hikaye...