"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Bedenim, ruhum gibi siyahtı . O siyah beni ve bütün dünyanın rengini içine çekip soğuruyordu . Yanımda biri olsa bile yalnızlık içime işlemişti . "Bana güven " lafını birçok kez duyup o kadar çok kez yıkılır mı bir insan ? Yanımda olanları görmeyecek kadar kör müydüm ? yoksa karanlığım onları da mı içine almıştı ? Siyah geldiysem dünyaya yavaş yavaş karanlık oldum . Acaba Zifiri karanlığa mı gidecek yoksa Siyahın gücünü yenip kendimi renklerin içine boğup yaşayacak mıydım ?