Güneşin hiç bu kadar yakıcı olacağını düşünmemiştim. Ta ki Ay'ın koşuşuna hayran kalana dek. Kim bilebilirdi ki bu denli hızlı, bu denli belirsiz bir koşuşturma olduğunu. Miray kimseye güvenemeyen Soykan ailesinin asi öfkeli ve sincap olan tek kızıydı.Öyle sanıyordu belki de.Tek odak noktası yığıntı olmuş artık.Ve vazgeçemediği stilettoları.Koşu ayakkabılarını giymekten topuklu ayakkabılarını özlemişti.Miray en yakınım dediği arkadaşının ne olduğunu öğrenince boğulmaktan kurtulduğu için kendinden nefret etmişti. Rüzgar gördüklerini sindiremiyordu.Ne yapacaktı şimdi? Gökyüzünü seyretmekle geçmezdi bu.Nasıl söyleyecekti Miraya? Karar vermesi gereken bir yön vardı.Rüzgarın yönü hızlı bir koşturmayla değişebilirdi.Denize hiç bu kadar uzak kalmak istememişti.

[Diğer adı : Öğretmenimle evlenmek mi?] Yanlış doğruya dönüşemezdi değil mi? Tüm hayallerime küsmüşken, ufacık bir hatamdan dolayı kötü bir şekilde hayatıma yeniden sızdılar. Onları yaşamak güzel olsa da bir de gerçekler vardı. Tüm kafamı sorularla dolduran can yakıcı gerçekler...