Die 22-jährige Adelia Faith hat seit jeher eine tiefe Leidenschaft dafür, anderen Menschen zu helfen. Sie engagiert sich ehrenamtlich bei der Telefonseelsorge und wartet jeden Tag um 17 Uhr gespannt auf den Anruf eines mysteriösen Mannes. Doch ein einziger Anruf verändert ihr gesamtes Leben. Der Unbekannte hinterlässt ihr ein überraschendes Erbe. Dieses Erbe muss sie mit einem arroganten jungen Mann teilen, der Adelia von Anfang an verachtet: Lucian Carter. Der 25-jährige Lucian versucht alles, um Adelia davon abzuhalten, das Erbe anzutreten, doch sie weigert sich standhaft. Ein emotionales Spiel mit Höhen und Tiefen beginnt. Es ist geprägt von Tränen und Leidenschaft, Hass und Liebe, Licht und Dunkelheit, Tag und Nacht. "Deine Gedanken sind komplex... unerforscht. Du bist ein schwarzes Loch, Lucian Carter." --- Ich bestätige, dass alle Rechte an dem Buch „Schwarzes Loch" in meinem Besitz (dieeinevonnebenan) liegen. Dies umfasst sämtliche Urheberrechte, Veröffentlichungsrechte und andere damit verbundene Rechte. Jede Nutzung, Vervielfältigung oder Verbreitung ohne meine ausdrückliche schriftliche Genehmigung ist strengstens untersagt und wird rechtlich verfolgt.

"This photo is from seven months ago and you heart reacted yesterday" "..." "You're a stalker aren't you?" When a girl finally gets noticed by her online crush but things don't go as they were supposed to. Warnings: social anxiety, toxic characters Highest: 2 in fanfiction! [COMPLETED]

Doğrulup tekrar kameraya baktığımda ise bir süre konuşmamıştı. Beni izliyordu. Başını hafif yana eğmişti ve benimle dalga geçmeye devam ediyordu. "Şimdi..." dedi ve hareket edip öne doğru eğildi. Dirseklerini dizlerine koymuştu. Kasları tişörtünden dışarı fırlayacak kadar belirginleşmiş ve yine genç bir vücudu andırırcasına izlenim vermişti. "Otur." Dediğini yapıp tekrar koltuğa oturdum. Karşımda açmış olduğum bilgisayarımın kamerasında geniş ekran onu izlemekten başka bir şey yapamıyordum. "Dizlerini kır ve ayaklarını koltuğun üzerine koy!" Bütün bedenim gerginliği ile acımaya başlarken dediklerini yaptım. Bacaklarımı birbirine yapıştırıp ona bir ayrıntı vermek istemezken korktuğum şeyi söyledi. "Bacaklarını iki yanına aç!" Tırnaklarımı avuç içime yerleştirirken yanağımdan bir damla yavaşça süzüldü ama dediğine uyup iki yana açtım ve ona bunca senedir kendime bile sakladığım ayrıntıyı bütün açıklığıyla sundum. İç çamaşırımla olabilirdim ama şu anda bulunduğum durum kesinlikle olağan değildi. Bekledi. Arkasına yaslandı ve beni izledi. Nefes alış verişinden başka bir şey duyamıyordum. Normal alıyordu ve benden etkilenmediği barizdi. Ama istedikleri beni utandırmaktan başka amaç içermiyordu. "Şimdi..." Başını hafif yana yatırdı. Palyaço suratı o kadar korkunç ve gaddar duruyordu ki içten içe dudağımı ısırıp vereceği emri bekledim. "Sağ elini iç çamaşırının içerisine sok ve kendini okşamaya başla."