Aradan iki yıl geçmişti.
Koskoca iki yıl....
Yarım kalan bir aşk vardı Bahar ve Yavuz'un arasında.
Yarım kalan bir sevda vardı aralarında.
Bahar'ın nişanı atıp Yavuz'u terketmesiyle yarım kalan bir aşk vardı.
Bahar Karabayır'a döndüğünde bambaşka bir Bahar olarak geri döndü. Yavuz'a olan aşkını kalbine gömmüş evli bir kadın olarak geri döndü.
Tamamlandı.
Cennetteki ırmağı kirleten her kötülüğe...
"Vicdan, varlığında tedirgin ederken yokluğunda ağır gelirdi. En savunmasız anınızda içinizde yükselip tüm bedeninizi ele geçirirdi. Çaresizce geçmişe dönüp vicdanınızı sızlatan anı yok etmek isteseniz de asla oradan ayrılmaz daha da acımasızlaşırdı. Her şeyin yoluna girdiğini düşündüğünüz o küçük anlarda bile bir şekilde ortaya çıkıp nefesinizi keserdi. Elinizden hiçbir şey gelmezken acının azalması için her şeyi göze alabileceğinizi bilirdiniz."
"Ne fark eder? Ha boynuma urgan geçmiş, ha parmağıma yüzük... ikisi de hayatımın ellerimden akıp gitmesine sebebiyet veriyor. Bu yolun bir çıkışı yok, teğmen. Her iki hususta da, ben zaten ölüyüm."