Engellerin ötesinde bir aşk hikâyesi. Gerçek hikayeden esinlenilmiştir. (BİTTİ)

"Başka bir bedendeyim, niye anlamıyorsun?" dediğimde sesim titriyordu. Gözlerimde biriken yaşlar artık görüşümü bulanıklaştıracak kadar çoğalmıştı. Ona yaklaşmaya çalıştıkça içimde büyüyen korku beni geri çekiyor, parmaklarının arasına kendi ellerimi bırakmak isterken bile zihnim bana bunun imkânsız olduğunu haykırıyordu. Onunla sokakta yan yana yürüyemeyecektim... insanların içinde elini tutup gülümseyemeyecektim... başımı omzuna koyup "ben buradayım" diyemeyecektim. Bir adım attı bana doğru. O küçücük adım bile kalbimin ritmini bozmuştu. Aramızda kalan o ince mesafe tamamen kaybolurken sırtım istemsizce gerilmişti. Şimdi nefesi yüzüme değecek kadar yakındı. Mavi gözleri gözlerime kilitlenmişti; o bakışların içinde öfke vardı, korku vardı, çaresizlik vardı ama hepsinden daha yoğun olan şey sevgiydi. "Hangi bedende olursan ol, senden uzak duracak değilim, Deniz." Kelimeleri ağır ağır dudaklarından dökülürken gözlerini bir saniye bile gözlerimden ayırmıyordu. Sanki beni ikna etmek için değil de, içimdeki bütün korkularla kavga etmek için konuşuyordu. Parmakları hafifçe yüzüme yaklaşmış ama bana dokunmaya cesaret edememişti. "Durmalısın..." dedim. O kelimeyi söylemek canımı acıtıyordu. Dudaklarım titredi. Sesim o kadar kısılmıştı ki kendi söylediğimi kendim bile zor duyuyordum. Ama gerçek buydu. Ben başkasının bedenine hapsolmuştum.... ***

(3 KİTAPLIK BİR SERİ OLACAKTIR. 1.kitap bitti, 2. kitap yazım aşamasında.) Meslek bazında babasını örnek alarak genç yaşında bir dağ tırmanıcısı olan Elowen Shepherd, babasını aşık olduğu dağlarda kaybedeceğini bilmiyordu. Bir akşam vakti babasının çıktığı son dağdan cesedinin geri döndüğünü öğrenen Shepherd, babasının yokluğu ile yıkılır. Henüz acısını yüreğinde yaşayamadan babasının yarım bıraktığı dağ serüvenini tamamlamaya karar verir ve son kez olmak şartı ile kendini dağlara teslim eder. Her bir taşını terle, telaşla ve buruk duygularla aşıp zirvesine çıktığı sarp dağın en tepesinde onu bekleyen yabancıdan haberi yoktu. Ayağının altındaki taşın kayması ile her şey sonlanmıştı. Vücudu paramparça olurken ölümün nefesini ensesinde hissetmişti, ardından gözlerini yumarak ölüme boyun eğmişti. Ancak gözlerini tekrar aralayabilmeyi ve aşina olmadığı Seledhor adlı doğaüstü varlıkların olduğu bir evrende gözlerini açacağını bilmiyordu. Daha da ilginç olanı, bazı kişilerin Elowen'ın aslında buraya ait olduğunu ve onun 400 önce bu evrende yaşayan yaşam dolu bir prensesin ruhunu barındırdığını söylemesiydi. Peki ya eski yaşamı ile ilgili en ufak bir anıya sahip olmayan Elowen, Seledhor'da nasıl yaşayacaktı? Kendisinin bile bilmediği anılara sahip olmayı başarıp yaşamını rahatça sürdürebilecek mi yoksa her geçen gün aklını biraz daha kaçırarak ölüme daha da mı yaklaşacak? Eski yaşamında tanıdığı birileri ona yardım edebilir miydi? Daha da iyisi, sevdiği adam onu bir kez daha sevebilir ve anılarına kavuşmasında yardımcı olabilir miydi? "Zaman beni unuttuysa ben de ona kim olduğumu hatırlatacağım." "Zaman seni unutmadı Elowen, zaman seni yeniden doğman için sakladı."

Son kez bir ilkbahar sabahına uyandık. Ve ilkbahar o güne hapsoldu. Mavi gökyüzü, çiçek açmış ağaçlar, yumuşak bahar rüzgârı... Bir gecede tüm renklerimiz gri bir dumana dönüşüp insanoğlunun üzerine çöktü. O sabahla birlikte gençliğimiz, umutlarımız ve hayallerimiz de o ilkbahar sabahı gibi geride kaldı. Artık büyümek zorundaydık. Artık o umutlu gençlik değildik; sorumluluklarımız vardı. Yuva dediğimiz yeri korumak için daha güçlü ayağa kalkacaktık. Bir arada kalacaktık. Hayatta kalacak ve belki de başkalarını hayatta tutacaktık. İnsanlığımız için savaşacaktık. Merhaba arkadaşlar, umuyorum ki yazdığım satırlarda ve karakterlerde kendinizden bir parça bulursunuz. Size, her şartta bizi ayakta tutanın umut etmek olduğunu öğreten ve hatırlatan bir kitap olur. Düşüncelerinizi yorumlarda belirtebilirsiniz. İyi okumalar dilerim. :)

'Hiçbir tanrının gücüne boyun eğmeyen, ilkel karanlığın bağrından kopup gelen denizin Leydisi... Zapt edilemeyen Apsut, ruhumu bağışla. Acımasız dalgalarından sakın ve beni ilelebet huşu sesinde uyut...' *** Apsut'un hikayesi, kaosun içinden doğan bir gücün, suyun derinliklerinden yükselen bir tanrıçanın hikayesidir. Vahşi suların hanımının öyküsü sizi, Avyon'un vahşi sularına, kaosun kalbine götürecek ve size, bir varoluşun, bir uyanışın ne anlama geldiğini sorgulatacaktır. Dip Not: Apsut'un Uyanışı destansı, kısa bir öyküdür. 🌊

Yer çökecek. Gündüz, karanlığa bürünecek. Ay batacak. Ve bir yıldız düşecekti. °°° Elîm olayların başlangıcına davetiye çıkartan sessizliğin alameti, gelen şok edici haber neticesinde son bulmuştu. Baş tanrının aldığı korkunç kararla birlikte Avyon'a zarar verdiği ve prensiplerini çiğnediği gerekçesiyle Alba elçileri vasıtasıyla yönetimin dönüşümlü olarak devredileceğini duyurdu. Alınan bu karar ise, Avyon ve tanrıların sonlarını ilelebet değiştirmişti. Tanrıların arasındaki sessiz rekabet yıkıcı bir savaşa dönüşmeye başladığında güç sınırları aşılmaya başladı. İktidarlık mücadelesi ön görülemez boyutlara evrilmeye başladığında sarsıcı bir olay vuku buldu. Gökyüzü tanrısının korumasındaki kristal çalındı. Gaspın perde arkasında hangi tanrının ya da tanrıçanın olduğu bilinmiyordu ancak sonuç ortadaydı: denge bozulmuş, düzen yıkılmıştı. Şüpheler yayılırken, tanrılar birbirine düşüyor, ittifaklar hızla parçalanıyordu. Bu karmaşanın ortasında ise, bir isim fısıldanıyordu; hırsı kadar keskin, gücü kadar tehlikeli biri. Avyon'un en güçlü savaşçılarından, düşüşe en yakın kişi... *** Avyon Destanı Serisi'nin birinci kitabıdır. Seri güncel olarak İnkspired platformunda yayınlanmaktadır.

Çizimlerimi, çizgi romanlarımı (şarkılar da dahil) karakter illüstrasyonlarımı, karakter tasarımlarımı ve pek çok dijital çizimimi paylaştığım kitaptır. 🍄 ✨

KADİM MÜHRÜN KEHANETİ - 1.KİTAP Kehanet yazıldı geçmişin solmuş cesedine, Bitti hikaye onun amansız ölümüyle. 🔮 Gölgem önümdeydi. Zamanın kırıklarıyla fısıldaşır, Unutulmuş lanetleri omuzlarıma yüklerdi. Ölümün kucağındaydım, Düşmüş meleklerin ağıtından örülmüş kemiklerin tınısıyla bir mühür kazındı bileğime. Geldiğim soy köklerimi parçaladığında dirilişime sebep olan görevi verdi. Bir bebek doğdu ve ruhu, Zamanı delen bir esir gibi başka bir evrene aktarıldı. Büyü yasak, çünkü soyun atası tanrının gizli adını öğrendi. Avcılar pusu kuruyor, gölgeler bekliyor ve ölüm tanrıçası, mühür ve kehanetin gölgesinde yalnızca kendi amacına sessizce hizmet ediyordu. O küllerinden doğdu, yıkımı başlattı. "Yirminci taşkın yılında özün bileğine işlenecek, gizli ismin soyunun kanlarıyla köklerinden yeniden doğacaktı." "Yirmi birinci taşkın yılında atası ona görünecek, masum bir bedeni dar ağacına asacak, ağaçlara yıkıcı adını dolunayı katlederek yazacaktı." "Yirmi üçüncü taşkın yılında çalınan ad kanla geri dönecek, ruh ve beden birleştiğinde geçmiş yeniden doğacaktı." 🔮 AÇIKLAMA: Kitap kurgusunda Mısır Mitolojisinden ilham alınmış, esinlenilmiş ve başka bir evren yaratılmıştır.

O gece bir silah ateşlendi, Ama ölen ben değildim. Kurşun bedenimi değil, geçmişimi delip geçti, Ve ben küllerimden doğdum. Kaçtım, Kurtuldum, Ya da ben öyle sandım. Hayat acımasızdı, Kemiklerime sapladığı hançeri her nefesimde daha derine batırırken çürüdüm, Lanetli bedenimdeki nefeslerim tükendiğinde tabutumun kapağı gıcırdadı, Sırtıma kazınan ölüm saatime baktım, Vakit dolmadan almam gereken bir intikam vardı. "Sen avcı, benim ruhumda kayıplar bıraktın. Ben onların her birini günlüğüme yazdım. Kork benden, ölüm bizi ayırana dek." Gölgelerin arasında, çakan şimşeğin, esen rüzgarın, yağan yağmurunun ardından yeryüzünü paramparça etmek isteyen gök gürültüsünün sesi duyulmuş. "Emin misin cadı!" 🎲 NOT: Yetişkin içerik, kan, şiddet, kendine zarar verme, cinayet barındırır. Fantastik kurgu değildir.