"Kuma diye yazılır ölüm diye okunur." Hayatın ona verdigi bir armagan diye görmüştü onu ama yanılmıştı.Aslında hayatının bitmeyecek bir davaya girmesine neden olmustu.O gözler bir daha öyle bakarmıydı bir daha gülermiydi hayat ,ona acılar azalırmıydı? Hep ezmisti hayat istenmeyen biriydi hep yine mi olacakti öyle... Bitmeyen bir acımı vardı bu yolun sonunda yoksa bitmeyen bir ..... (Burayı siz doldurun )

"Sen hastahanedeyken hiç yanımda yattın mı?" Genç adam karşısında ki asi kadına,karısına baktı. Cevabı gerçekten merak ediyordu. "-Oo ağam bunu o kadar mı düşündünüz?" O ağam lafını... "Aksine sana dair bir şey düşünmüyorum ama gözlerine ne zaman baksam çok tanıdık geliyor. Silüetin de öyle..." Genç kız buna alaylı bir şekilde güldükten sonra açmıştı yine o mübarek ağzını. "Bunlar hepsi beyninizin bir oyunu ağam " dedi kinayeli bir şekilde. Bedirhan ağa sinirlerini zar zor zapt ettikten sonra kızın arkasına geçti. Şuan nefesi kızın saçına vuruyordu. Bir elini kızın beline yerleştirip kendine çekti. Burnunu kızın bahar gibi kokan saçlarına daldırdıktan sonra mırıldandı... "Peki bu koku? Bu kokuyu da mı beynim uydurdu ?"

Hayat bu kadar acımasız mı yoksa değil mi? Hayat ne kadar can yakabilir? Herşey beklenmeyen bir anda oldu. Şimdi ne olacaktı? Aslı ne yapacakti? TÖRE 'ye kurban mi yoksa hayallerini gerçekleşti recek olan bir kiz mi?

Bir karar, bir insanın tüm hayatını değiştirebilir miydi? Umutlarını kurutabilir miydi? Gökkuşağının renklerini silebilir miydi gözlerinde? Bir adam, bu kadar acımasız olabilir miydi? Geride bıraktıklarını unutmaya çalışmak ne kadar doğruydu? Yeni bir sayfa açılmıştı, Buke için. Ancak bu sayfa bembeyaz değil, kapkaranlıktı.

Karnınızdaki bebeği sizden almak isteseler ne yapardınız? Mutsuzluktan ölen bir kadının kızı olsanız, mutluluğa inanır mıydınız? Hüma; evlenme fikrine karşı, ancak anne olma isteğiyle yanıp tutuşan genç bir kadındır. Tek çaresi sperm bankasına başvurarak hamile kalmaktır. Ne var ki aniden ortaya çıkan biyolojik baba bütün planlarını altüst eder. Kartal ve Hüma'nın henüz cenin olan bir bebek uğruna yaşadıklarını bir solukta okuyacaksınız. "Uçmayı birlikte öğrenen kuşlar için gökyüzünün sınırı yoktur." Müptela Yayınları farkıyla raflarda. (İlk 15 bölüm yayında.)

Bir Töre hikayesidir.

Hepimizin minik bir dünyası var. İçimizde sakladığımız, kimsenin zarar vermesini istemediğimiz bambaşka bir dünya. Hepimizin minicikken ya balonlarla ya çikolatalarla ya da oyuncak arabalarla dolu bir hayal dünyamız vardı. Oranın rüya olduğunu biliyorduk belki, ama yine de hiç kimsenin bizi oradan çekip çıkartmasını istemezdik. Gözlerimizi kapatınca aklımızda, hayalimizde sadece hayal dünyamız, minik hayatımız vardı. Ama gözümüzü açtığımızda beyninden vurulmuşa dönerdik. Mağazalarda oyuncak reyonu bizim olsun isterdik. Annemiz bizi bulmasın o renkli dünya bizim olsun isterdik. Çünkü hayallerimize en çok benzeyen yer orasıydı. Şimdi hepimiz karanlık bir dünyadayız. Gece yastığın gözyaşlarıyla ıslanmamış tarafını arıyoruz. Uyumadan hayal etmek istiyoruz. Ama hayallerimiz küçükken olduğu gibi rengarenk, kocaman olamıyor. Kimimiz mutlu olmayı, kimimiz bir gün o karanlık dünyadan çıkmayı hayal ediyor. Renkli dünyalara, mutlu hayatlara sahip olmak istiyor. Peki ya seçim yapmak zorunda kalırsak. Bize sunulan hayatlardan birini seçmek zorunda kalırsak... Kapak tasarımı: @RomanKokankiz Teşekkürler... Başlangıç tarihi: Ağustos2016 *Kurguyu tamamen değiştirdiğimden dolayı başlangıcı değiştirdim.*