"Ruhumu cezalandır güzel adam. Bedenimin hisleri tatmasını sağla. Bir Anka kuşu misali, Önce usulca yakmaya başla beni, Daha sonra küllerimin içinde boğ bedenimi. Ruhumu cezalandır hisli adam. Hak ettiğim tüm günahların bedeli, Bedenimin üzerine usul usul bırakılsın. "Kanatlarındaki o katran karası tüyler ile, Ruhumun mürekkepini tüketen kişi ol. Ey güzel adam, Alevler ile bezenmiş cehennemin Azraili, Hak ettiğim şekilde öldür beni." Varoluşun Hissi'ne hoşgeldiniz.

Lily bir akşam tuhaf bir saldırıya uğrar. Daha da tuhaf olanı, davetsiz misafirler ne yazık ki peşini kolayca bırakmaz. Ancak peşinde olmalarının nedeni sadece gizli kalmak istemeleri midir? Tuhaf bir yabancının akımına kapılıp onların dünyasına adım atmak üzere olan Lily, kendi dünyasının hiç de sandığı gibi olmadığını fark edecektir. ''...Gördüğüm şey hayallerimin ötesindeydi. Bana bulutlara dokunabileceğimi düşündürüyordu. Endişe dolu bakışları kaçıp gitmemi bekliyor gibiydi. Yumuşak, kadifemsi beyaz tüylere dokunduğumda ürpermişti...''

Başkomiser Kürşad Karahisarlı. O mahallenin ağabeyi, herkesin saygı duyduğu delikanlısıydı. Karahisarlı soyadıyla nam saldığı mahallesinde hayatına birden giren Özlem ile kalbinden vurulmuşa dönmesi çokta geç olmayacaktı. (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

Sevda ikilemesi.. Hikaye iki kitaplık bir ikileme olacaktır! İki hikaye de bu başlık altında toplanacaktır.. AŞK & DEVRİM Size bir sevda vereceğim, ama mutluluk vaat etmeyeceğim. Çünkü bu hikaye, gerçekliğin satırlara dökülüşü.. "Sen hiç nurilerin hikayesini duydun mu büyük bey." * "Hayır küçük hanım. Kim onlar?" "Ayakları patlayana kadar sopa atılan, aç susuz bırakılan, kendi sidiğinde yatan, belki de çoğu tecavüze uğrayan; halkın deyimiyle, siyasiler." Durusunun dikleşmesini hazla izledi. İçindeki kin asla sönmeyecekti. "Neden biliyor musun?" Sesindeki hüzün, suya dokunduğunda oluşan titreşimler gibi, dalga dalga yayıldı. Ömer Barış kalbinde hissetmişti en büyük halkayı. "Neden?" Sormaktan alamadı kendisini. Kadının gözleri öyle bir sanki gözleriyle savaşıyordu. İçinde yanan ateşi, parıltılarında saklı zafer hayalini görebiliyordu. Eylem bir savaşçıydı. Özgürlüğü için çetin bir mücadele veriyor; gerçek bir demokrasi istiyordu. "Adalet Ağaoğlu, Sevgi Soysal, Pınar Kür, Âttila İlhan, Can Yücel okudukları için. Yasakları kitaplar okudukları için." Nefes alışverişleri hızlandı. Sanki uzun bir yol koşmuş gibi hissediyordu. Yasaklı kitaplar." Sesi inanamayan bir fısıltıya dönüştü. Son kez tekrarladı. "Kitap!" Adamın gözleri kadını sarar gibi bakıyordu. Kadın yaklaştıkça kokusu burnuna sızdı. İris çiçeği gibi kokuyordu. İris çiçekleri eski yunanca da gökkuşağı anlamına gelirdi. Eylem mavi bir iris çiçeğiydi; umut ve inancın sembulüydü. "Hani bana küçük hanım diyorsun ya," dedi kadın adamın düşüncelerini duymuşçasına ve ekseriyetle devam etti, "bu küçüklüğüme inat büyük işler başaracağım ben!"

Gel bakalım, ateşle nasıl oynanır göstereyim. Gör bakalım ateş mi seni yakar sen mi ateşi? İki çocuk... İki farklı ülke... Bir kış günü aynı anda dünyaya geldiklerinde, ciğerlerine ilk nefesi de aynı anda çektiler. Birbirlerinden çok uzakta olsalar da, yaşayacakları acıları bilir gibi yine aynı anda ilk çığlıkları duyuldu. Birbirlerinin varlığını dahi bilmeden acı dolu çetin yıllar geçirdiler. Karşılaştıklarında ise; henüz farkında bile olmadıkları bir sarmalın içindelerdi. Bildiklerimiz bir damla, bilmediklerimizse bir okyanus

İntikam hırsı bir insanı en yavaş öldüren zehirdir. |°| Ben Sevda. Bir tek adı doğru Sevda... Hiç bilmeden kanlı ellerden kaçan ama en sonunda o kanlı ellere koşan Sevda.

Ayşe.. Berat.. Zühre.. Kimse çöl olmayı istemezdi elbette.. üçü de kendilerince bahar, bahçe, gülistan olmayı hayal ettiler masumca. Ne ara masumiyet kayboldu? İlk taşı kim attı? Kim vuran, kim vurulan oldu? Bu üç kişiden, en çok hangisi yandı? Kimin kolları kırıldı? Kime kanat hediye edildi? Neden diyemeyiz artık, her şey yaşandı ve bitti. Bazen yenilgiyi kabul etmek gerekir. Düşmek.. yeniden ayağa kalkmak, inadına yaşamak, hayata kafa tutmak ama vazgeçmemek. Belki de vazgeçmek.. Sil baştan başlamak.. "Sevmek diye bir şey yokmuş" diyenlerin hikayesi. Sevmekten vazgeçmeyen bir hayalperestin hikayesi Vazgeçmiş bir kadın, umutsuz bir aşık, yazgı, kader, karma ve daha nicesi..siz ne derseniz artık, gerisi size kalmış. Yaşanmış bir hayattan ilham alınarak kurgulanmıştır.

Artık uyanmıştı. Uyanmıştı ve ömrünün en güzel yıllarına mal olan herkese karşı dindirilemez bir öfke ile dolmuştu. En büyük öfkesi ise aptal olduğu için kendineydi. "Ben Elenora Angel Broksfield, bana lanet olan soyumun kuruması için şeytanla bile anlaşmam gerekse çekinmeyeceğim. " Dünyanın düzenini değiştirebileceğini anlamıştı ve şimdiki düzenin hayatını elinden aldığını düşünerek bunu zevkle yapacaktı. Kitaplardaki kişiler birbiriyle bağlantılı ancak olaylar bağlantılı değildir. Aradaki boşlukları daha iyi anlamak için kitapları sırasıyla okumanızı tavsiye ederim. 1. Kitap : Kralın Yarası 2. Kitap: Aslan'ın Pençesinde 3. Kitap: Değerli Kargo

"Umarım bir gün yüzün yüzümde uyanmak mümkün olur , yoksa bu dünya yaşanacak gibi değil." BERCESTE 09.07.20 Yetişkin içerik barındırmaktadır.