1950'lerin kavurucu Çukurova'sında, Karahan Çiftliği'nin düzeni bir gecede çıkan yangınla altüst olur. Atların bulunduğu ahır alevlere teslim olurken, genç veteriner Erdem Demir sevdiği kadını ve hayvanları kurtarmak için düşünmeden ateşin içine dalar. O geceden geriye ise yüzünde ve bedeninde taşıyacağı derin izler kalır. Yangından sonra hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Bir zamanlar evlilik hayalleri kurduğu Yaren, artık Erdem'in yüzüne bakmakta zorlanırken; Karahan Çiftliği'nin sert, disiplinli ve yıllardır geçmişinin yasını tutan sahibi Han Karahan, genç adamın hayatına beklenmedik bir şekilde dahil olur.

Gündüzleri şehrin en sevilen pastanelerinden birinde müşterilere gülümseyen, elleriyle harikalar yaratan bir şef... Geceleri ise kimsenin tanımadığı, karanlığın içinde kaybolan bir canavar... İki yüzlü hayatı, beklenmedik bir şekilde bir polis memuru ile kesişir. Şehrin güvenliği için çalışan genç polis memuru, bir yandan cinayetlerin ardındaki sırrı çözmeye çalışırken, diğer yandan gizemli pasta şefi ile aralarında gelişen karmaşık bir ilişkiyle boğuşur. İki zıt karakter, birbirlerini çekerken aynı zamanda birbirlerinden korkarlar. Şefin tatlı lezzetleri kadar ölümcül sırları, polisin kalbini karıştırırken, aralarındaki tutkulu bağ giderek derinleşir.

"Bak sana ne diyeyim. Bir erkeğin kalbi fesat, habis bir şeydir, Meryem. Bir ananın rahmine hiç benzemez. Kanamaz, sana yer açmak için genişlemez."

"Bir varmış hiç yokmuş." "Bir varmış bir yokmuş, değil miydi o?" Gülümsedim, gülümsedi. "Bu benim hikayem. O yüzden 'bir varmış hiç yokmuş' diye başlıyor." Köye yeni gelen yabancı, öğretmen Ömer ve köyün dilinde 'Deli' olarak anılan, otizmli Okan'ın hikayesi. eşcinsel bir kurgudur. iki erkek arasındaki ilişkiyi ele almıştır.

Birleşik Krallık'ın korkulu rüyası Damian Dawson, kırsalda görevli bir müfettişi gözetlemekle ve gerekirse bal tuzağı kullanmakla görevlendirilir. Ancak Damian müfettişin gazetede görüp hayran olduğu hırsız Andrea olduğundan habersizdir.

Edebiyat fakültesinde okuyan Alp'in hayatı İlhan ve Güneş'ten, zihni şairlerden ibaretti. Küçük dünyasında yer yoktu kimseye. Güneş'in küçük kardeşi Deniz'inse kendi küçük, dünyası büyüktü. İkilinin anlaşması muhtemel değildi, imkansızdı. Aynı okulda bile barınamazlarken aynı kalpte buluşmaları, olur iş değildi.

Yaman ve Cihan, birbirine zarar vermekten vazgeçemeyen iki isimdi. Aralarındaki şey... ne nefret kadar basit, ne de aşk kadar masumdu. İkiside en büyük düşmanının bir gün en zayıf noktası olacağını hesap edememişti. Bu, ateşle barutun hikayesiydi ve ikisi de yanacağını bile bile yaklaşmaya devam etti.

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Green flag seme var daha ne olsun.