Nefesi kesildi. Kalp atışları hızlandı. En kötüsü ise; yine kasıklarında tatlı bir sızı dolandı. Bu adam farklıydı. Bu adamın zümrüt yeşillerinin siyaha çalacak kadar koyulaşması bile muazzamdı. Bu adam tehlikeliydi. Ama bu adam arzuydu. Bu adam kırmızıydı.

kulağıma "şu an!" diye fısıldadı, güçlü parmaklarını ağzımdan çekmiyordu ve diğer elini yeniden kalçama götürdü "burada!" dedi, kalçamı hafifçe sıktığında ağzımdan sadece onun duyabileceği bir inilti çıktı. "Seninle!" dedi ellerini birazdaha hareket ettirirken. "Eğlenceli şeyler yapmayı!" parmakları kalçamı iyice kavradığında dişlerimi avuç içlerinde hissettim. "Çok istiyorum." diye fısıldadı... Son derece romantizim ve heyecan yaşayacağınız sürükleyici bir hikaye...

Kimsesi olmayan bir genç kızla kendi kaderini kendisi çizen bir adamın sayfalara dökülen hikayesi. Sarı saçlı bir genç kız. Sarı saçlı bir adam. Hangi kitap sayfası, kaderi birbirine hükümlü iki kişiyi bir cümlede birleştirebilir? İlk önce basit bir takıntılık sanacağınız ardından fantastik bir konuya bağlayacağınız okudukça da çok gizemli ve heyecanlı konulardan ibaret olduğu kanısına varacağınız bir hikaye. Siz bu denli yıkık ve dökük iki hayatı bu şekilde birleştirmeye güç yetebilir miydiniz?

"Ben hazırım Okyanus.." "Geliyor musun?" "Hadi gelde bana bu kadar açık giyindiğim için kız" "Beni dizine yatır" "Burnumdan öp" "Kalçama vur her zamanki gibi,izin hiç çıkmasın yasak tenimden" "Elbisemin iplerini çöz,soğuk parmakların ölü tenime can getirsin" "Sırf küçük bir kız çocuğuyum diye benimle uğraşmaktan sıkıldın değil mi?" "Seninle o kadar mutluydum ki babacağım.. Senin yaramaz kızın olarak kalmayı çok isterdim" "Yüreğim kan ağlarken bulutlarını da kararttı Polat.Sen belki de bir daha hiç göremeyeceğim bir ebediyete uğurladın kendini. Ben seni göremeden yapamam ki.. Tek bir şey söyleyeceğim sana.." "Beni asla kendi kuyumda yalnız bırakma"

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

çünkü sevgilim içimizdeki yara yeniden açılacağı günü bekler

Hayatı boyunca neredeyse onbeş cenazeye katıldı ama şimdi katılması gereken bir cenaze daha var. Kendi cenazesi.

Bir akıl hastanesinin bahçesine kendi elleri ile ördüğü salıncağın üzerinde büyüdü. Mevsimler geldi ve geçti, güneş doğdu ve battı, gece yandı ve söndü... Büyüdü ama büyütülmedi. Kız kardeşi uğruna akıl hastanesinin dört duvarına hapsoldu ve üçüncü bir şahsiyet tarafından zulüm gördü. İzbe adımları kanlı avuçları ile onu zifir yangını ela gözlü bir adamın alacakaranlığına devirdiğinde, onu fark etti. Alacakaranlığın içinde yanan gözleri, zifir yangını bir elaydı. Yanan harelerin kudreti, zemherirdi. Ela gözlü adamın sahip olduğu gözler; cehennemin yanan soğuk ateşi kadar buzdu, o buzun yaktığı kadar da yangındı. Yandı, yakıldı ve yaktırıldı. Üçüncü bir şahsın cinayetleri ve gazapları şeytana pabucunu ters giydirerek onları çıkmaz bir labirente hapsettiğinde, o hâlâ ölümün önünde diz çökmüş değildi. O, kız kardeşine canını feda edebilirdi. Onun uğruna her yol mübahtı. Onun uğruna öldürürdü, ölürdü. Onun uğruna ibadet de ederdi, günah da işlerdi. Karam Viran, Karal Delhin'e; o labirentin çıkmazında tosladığında, çocuk yanı çalınmış bir adamın karanlığı karanlığına denk düştü. Kefene girecek bedenleri, Toprağına düşecek yağmurları, Mezarına işlenecek tarihleri, Bir ölümle kaderlerini alınlarına yazmıştı. Karanlığı karanlığına denk düştüğünde, bir kader aydınlanabilir miydi? Ya da her şey, bir kör kuyudaydı da birbirlerinde gördükleri bir serap mıydı? "Çocuk yanı çalınmış kimseden merhamet bekleyemezsin." Q 20 TEMMUZ 2016

Bir kadın özgürlüğünü teslim etmiş. Bir adam, kadını gökyüzünde asılı bulmuş. O gün bugündür, gökyüzü hep özgürlük kokmuş.