DİQQƏT ! BU ROMANDA ADLARI KEÇƏN ŞƏXSLƏR, VƏZİFƏLƏR VƏ BAŞ VERƏN HADİSƏLƏR TAMAMİLƏ MƏNİM TƏXƏYYÜLÜMÜN MƏHSULUDUR VƏ REALLIQLA HEÇ BİR ƏLAQƏSİ YOXDUR !
...1995-ci ilin son günləri.New-york.
"Bəlkə də bu il mənə uğur gətirəcəkdi,ancaq artıq əllərim qana bulaşmışdı.Buradan geri dönüş yox idi ola da bilməzdi çünki bu yoldan geri dönənin heç bir izi-sorağı tapılmırdı.Burada çox durmamalı idim.Arxamı çöndükdə isə artıq ürəyim yerindən çıxacaq kimi olmuşdu.Balaca qız əlində oyuncağı ilə məni seyr edirdi.Əlimdə səsboğuculu silahım və qarşımda cansız bədən.Geridə iz buraxmamalı idim,ancaq kiçik bir qızın canına qıymaq...
Həyatımızın böyük hissəsi işıq saçan ekranlara baxmaqla keçir. Belə ki, 10, 20, 30 il sonra "xatirələr" dedikdə, nələri danışacağımız naməlumdur... Onda, bir az da xatirələri olanlara qulaq verək və öz xatirələrimizi yaratmağa çalışaq
Bir insan nasıl kendi acısından zevk alabilir?
Soruyu düzeltiyorum;
Genç bir kız gölgede sürdüğü hayatına kendisinden daha karanlık bir insanı nasıl sokabilir?
-
"Şu akan kanı görüyormusun? İşte bu benim tek eğlencem."
"Biliyorum, benimkide sen olacaksın.."
-
DİPNOT: Bu hikaye kötü çocuk/masum kız tarzı bir hikaye değildir.
-
KORKU #1
PARANORMAL#1