college hockey player Wes Graham has tormented Adare Wells since they were in the first grade. pulling her hair, breaking her crayons, calling her names-- anything to get her attention. they spend all of high school together, never giving each other the time of day until they end up on first day of university. there's only one empty seat, and it's next to Adare. even though Adare hates Wes and he's an asshole to her, they both have some baggage that only each other seem to understand.

Sawyer and Jules have been best friends since they can remember. Over time they start to realise they have fallen madly in love with eachother. How will they work through their friendship to find love? How does it end? Keep reading to find out ❤️ Thanks for all the love and support my loves.

Uzun yıllar önce bir kral yüzüne dağılan özel bir aile... Bu ailenin en özel üyesi... Keşfedilmemiş yetenekler... Yeni dünyalar... Kabullenilmeyen aşklar...

Doğum lekesi adlı hikayenin ikinci kitabıdır. Uzun yıllar sonra tekrar bir araya gelen bir aile... Değişmiş duygular... Yapılan fedakarlıklar... Vazgeçilmez aşklar....

Yalnızca seçkin kişilerin alındığı bir okul. Elementlere hükmedebilenler. Burada gelişen arkadaşlıklar ve daha fazlası. Clara'nın gizemli okuluna adım atın! Fantastik aşk sevenleri buraya alalım.

"Kayıp Krallık Serisi" İkinci Hikaye. Adının bile geçmesiyle korkulan, aynı zamanda da nefret edilen Prenses geri döndü. Halkının ihanetiyle tüm yaşamı alt üst olan Prenses koruması tarafından bulundu. Birçok özelliği sayesinde ırkının tarihine adını kazıyan Prenses, efsane bir ırkla ortak olma yolunda. İlaçları sayesinde artık bedeninin onda kalacağı kesinleşti; en azından şimdilik. Prenses, sırlarla dolu olan korumasıyla birlikte. Ama bu birliktelikle hiç olmadığı kadar birbirlerinden ayrılar. Gücün Laneti; Yalnızca Prenses için anlam taşıyan yan yana bu iki kelime artık bir kitap halinde. Prensesin baltaları keskin, zırhı sağlam; en kanlı savaşlar için hazır. Prenses, durdurulamayan bir dengesiz. Prenses kurallardan nefret eden bir soylu. Prenses kurtarılmaya değer olanları kurtarmaya kararlı. Her zaman yanında olan ve onun güvenli, soğuk sığınağı olan Soğuk Savaşçı'nın buzdan kalbinin en derinlerine gizlediği acılar arasında, asla bahsetmediği bir ailesi var. Ejderhalar prenses ve onun öfkesi için kükrüyor. Prenses kimseye güvenmemeli.

Fantastik'de#26. Notata adında ki ilk ve tek kitaptır. Ailesinin yıllardır yaptığı meslekte kendi payını almak için sıra bekleyen Anoc, babasının yasaklarına uymaya çalışarak yaşamaktan sıkılmıştı. Kimse onu korsan olmaktan alıkoyamazdı. Babası dışında. Yolda karşılaştığı genç çocuğun getirdiği lanetle işaretlenen Anoc farkında olmadan hayallerine ulaşmıştı bile. Küçük bir şeyi hesaba katmamıştı. Eğer lanetin koşullarını yerine getiremezse lanetin sonu, onun da sonu olacaktı. ''Ve bir korsan, daima korsandır!'' 10 Ocak 2018'de başlanmıştır.

Orta Dünya'nın en kanlı savaşı yeni bitmiş, elflerin en büyük düşmanı Mornor güçsüz düşerek kabuğuna çekilmişti. Gücünü kazanması için tek bir kişi gerekiyordu ona. Her şeyden habersiz genç bir dişi elf. Elda.

Her genç kız gibi Eylül de aşkı merak ediyordu. Onun aşka merakı daha çok küçükken babasının ona okuduğu Nazım Hikmet şiirleriyle başlamıştı.. Eğer birgün aşık olursa Piraye gibi olur muydu? İşte olay tam da burada başlıyordu: Nazım Hikmet 'in Piraye' ye olan aşkı...

Ruh eşini arayan ölümsüz bir kızın trajikomik hikayesi... Bir lanet... "Sen elimden ruh eşimi aldın. Tek aşkımı. Seni ruh eşini bulana kadar ölememekle lanetliyorum." Kazık tenimi zedelemeye başlamıştı. Ve ben bundan hiç rahatsız olmuyordum. "Ruh eşinden duyacağın ilk cümle, dövmendeki cümle olacak. Onu bul. Kendine aşık et. Büyü bozulunca huzur içinde geberebilirsin." Beni her insandan duyabileceğim bir cümleyle lanetlemişti; "Affedersiniz. Biraz konuşabilir miyiz?" Köprücük kemiğime kazınan bu cümleyi, inanın bana duydum da. Bu cümleyle her karşılaştığımda, bu sefer bulmuşumdur umuduyla doldum. Ama olmadı. Her birinin kollarımda can vermesini seyrettim. Lanet elimi kolumu bağlamış, beni çaresiz bırakmıştı. Yüz elli yıl boyunca aradım onu... Akla gelebilecek her yolu denedim, bu azaptan kurtulabilmek için. Olmadı. Her seferinde tekrar geri döndüm. Hep yalnızdım. Yüz yıllar boyunca kiminle tanışsam, ölüme çektim onları. Gözlerinden sönüp giden hayat enerjisini gördükçe tekrar tekrar öldüm. Ta ki onlarla tanışana dek...