Güclü , hırçın , asi Selin...Tek istedigi kendi dünyasinda ferah ve lüks icinde özgürce yasamak..Onu korumak,değiştirmek isteyen ve bu uğurda bir oyun oynayan büyükbaba...Oyun ise yakisikli korumamiz.. Ozgur kizimiz korumaya alisabilecek mi? Yoksa aşik mi olacak? Yoksa nefret mi edecek? Her ikisi de olmasin :)...

Bir garson kızın ve zengin bir çocuğun hikâyesi ...

Bu kitapda amacım hem eğlenmek , okulda nasıl davranmamız ile ilgili bilgiler vermek olucak . Umarım beğenirsiniz.

Hayatımda yeni bir sayfa açmaya çalışırken geçmişin tozlu sayfalarını aralayacağımı tahmin edemezdim. Düştüğüm boşluktan beni yavaş yavaş çıkaran kişinin üvey kardeşim olacağı ise aklımın ucundan bile geçmezdi. Ben 'soğuk prenses' Deniz Demir ve bu da benim küçük maceram.

Lara, babasının işleri yüzünden İstanbul'a taşınma kararı alırlar. Yeni Okulu hayatındaki herşeyi değiştirecek. Lara için artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacaktır. *** Yeni okulumun kantinin de oturmuş , meyve suyumu içerken diğer yandan da etrafa bakıp insanları süzüyordum. -Evet elbette bu okulu hala İstemiyorum ! ama sanki fazla abartmışım gibi geliyor artık. Çünkü diğer özel okullardan farklıydı bu okul. Mesela...- içimdeki sesle konuşurken arkamda hissettiğim elle düşüncelerimi bir kenara bırakıp arkaya baktım. Esmer, kahverengi gözlü oldukça sert bakışlı olan bir çocuk vardı. Ah bu Mert! Hiç bir şey demeden çantamı tek koluma takıp gidecekken kolumdan tuttu. 'bu.. gece..!' dedi kelimeleri tek tek bastırarak. 'hayır. İstediğin olmayacak duydun mu?'dedim 'keyfin bilir yeni kız.. Bu fotoğrafları birilerinin , hatta çoğu kişinin görmesini çok istiyor gibisin!' dedi ve hala tutmakta olan elini sıkılaştırdı. 'canımı yakıyosun'dedim dişlerimi sıkarak oda -senin suçun- gibi bir bakış attı. Bu çocuğun yaptıklarına dayanamıyorum artık. Okula geldiğimden beri bela bela bela! Sıkıldım! 'bak mert.. bana bak'dedim gözlerimiz temas ettiğinde konuşamya başladım. 'bak...burada benden daha güzel kızlar var. bak şu kızıl saçlı olan' yan sıradaki kızları göstererek'yada şu esmer olan... onlarla uğraş tamam mı? benden uzak dur..Lütfen'dedim ve arkamı dönmüş gidecekken elleriyle belimi kavradı ve kulağıma doğru eğilerek 'İşte asıl sorun bu.. Ben seni istiyorum! ' ...

Bir yıldır sevdiği çocuğun okulun eziğini farketmemesi ve bir taş yüzünden aşağılanmasıyla başlayan hayatını sevdiği için değiştiren ezik tılsımın hikayesi... Peki ya sevdiği çocukla herşey güzel giderken işler karışırsa dostu ve sevdiği kişi sandığı kadar masum değilse? Hayatının kazığını yerken içinde asla barındırmayacağı nefret duygusu vücudunu esir almış bir şekildeyse,nasıl değişmeden hayatına devam edebilir ki? Hayatında sürekli dönüşleri olan bir kız bu. İşte hikaye burda başlıyor.

Siz hic bile bile imkansız birine kendinizi kapatırdınız mi? Peki imkansız olduğunu bile bile o içinizdeki ufacık umut kırıntılarıyla çabaladınız mı? BENCE NUR VE SAMETİN HİKAYESİNE BİR GÖZ ATIN İSTERİM.

Yüreğimin önüne acılardan inşa edilmiş kalın, soğuk duvarların yıkıldığı an, hayatımın değiştiği andı..

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------